آدم دودی - آدم برفی

انتقال وبلاگ به آدرس جدید

2011-04-06T13:32:00.002+04:30

سلام به همه دوستان
لطفا از این پس به آدرس زیر مراجعه نمایید:

http://www.femoli.com/ (صفحه اصلی)
http://www.femoli.com/common_services/viewer.aspx?cid=1 (وبلاگ آدم دودی)

سال جدید بر همه دوستانم مبارک باشه

2011-03-21T02:08:00.000+03:30

سلام

الان که شروع کردم به نوشتن این پست ساعت 1:53 دقیقه هست و من تا همین چند لحظه پیش مشغول کد نویسی بودم که البته بعد چندیدن ساعت تونستم مشکل رو حل کنم و به خوبی و خوشی پروژه پیش رفت. منتظریم سال تحویل شه و بیگیریم بخوابیم. مرض داریما :دی

این چند وقت خیلی سرم شلوغ بود. آخر سال خیلی پرمشغله ای بود. امروز با جیرجیرک بیرون بودیم که اتفاق جالبی افتاد. دو تا از دوستان خیلی قدیمی رو بعد 7 سال دیدیم. یه ماشین شدیم و ناهار رو رفتیم بیرون. این دو تا از بچه هایی بودن که موقع کنکور خوندن تو کتابخونه باهاشون آشنا شدیم. یکی بچه درس خون، اون یکی کاملا مخالفش. شر و شیطون. بعد این همه مدت بدتر شده بود که بهتر نشده بود. به هر حال خوش گذشت.

الان گیج خوابم و ترجیح میدم برم بخوابم. خواب الان از همه چی شیرینتره.

امیدوارم سال خوب و زیبا و شاد و پر از سلامتی و موفقیت داشته باشید.

آدم های دوست داشتنی

2011-03-19T08:24:00.000+03:30

چیزهای کوچک، مثل دوستی که همیشه موقع دست دادن خداحافظی، آن لحظه ی قبل از رها کردن دست، با نوک انگشتهاش به دست هایت یک فشار کوچک می دهد… چیزی شبیه یک بوسه مثلا.

راننده تاکسی ای که حتی اگر در ماشینش را محکم ببندی بلند می گوید: روز خوبی داشته باشی دخترم.

آدم هایی که توی اتوبوس وقتی تصادفی چشم در چشمشان می شوی، دستپاچه رو برنمی گردانند، لبخند می زنند و هنوز نگاهت می کنند.

آدم هایی که حواسشان به بچه های خسته ی توی مترو هست، بهشان جا می دهند، گاهی بغلشان می کنند.

آنهایی که هر دستی جلویشان دراز شد به تراکت دادن، دست را رد نمی کنند. هر چه باشد با لبخند می گیرند و یادشان نمی رود همیشه چند متر جلوتر سطلی هست، سطل هم نبود کاغذ را می شود تا کرد و گذاشت توی کیف.

دوست هایی که بدون مناسبت کادو می خرند، مثلا می گویند این شال پشت ویترین انگار مال تو بود. یا گاهی دفتریادداشتی، نشان کتابی، پیکسلی.

آدم هایی که از سر چهارراه نرگس نوبرانه می خرند و با گل می روند خانه.

آدم های اس ام اس های آخر شب، که یادشان نمی رود گاهی قبل از خواب، به دوستانشان یادآوری کنند که چه عزیزند، آدم های اس ام اس های پرمهر بی بهانه، حتی اگر با آن ها بدخلقی و بی حوصلگی کرده باشی.

آدم هایی که هر چند وقت یک بار ای میل پرمحبتی می زنند که مثلا تو را می خوانم و بعد هر یادداشت غمگین خط هایی می نویسند که یعنی هستند کسانی که غم هیچ کس را تاب نمی آوردند.

آدم هایی که حواسشان به گربه ها هست، به پرنده ها هست.

آدم هایی که اگر توی کلاس تازه وارد باشی، زود صندلی کنارشان را به لبخند تعارف می کنند که غریبگی نکنی.

آدم هایی که خنده را از دنیا دریغ نمی کنند، توی پیاده رو بستنی چوبی لیس می زنند و روی جدول لی لی می کنند.

همین آدم ها، چیزهای کوچکی هستند که دنیا را جای بهتری می کنند برای زندگی کردن…

اتمام روز کاری

2011-03-16T23:03:00.000+03:30

سلام

دیروز و امروز روز تصمیم گیری بود و خیلی هم سخت بود. راستی با مدیرمون که قبلا صحبت کردم و رئیسمون هم در جریان بود که من نمیخوام سال جدید بیام. این چند روزه رئیسمون میگفت نرو بمون. حداقل تا خرداد بیا. گفتم بابا کار رو زندگی دارم برنامه چیدم. گفت آخه بری این پروژه کلا کنسل میشه و باید برگردیم به یک سال و خورده ای پیش. خیلی صحبت ها شد و بیشتر بحث مرام و دوستی شد. به لحاظ کاری که من قراردادم تموم بود و حرفی نبود. آخر تصمیم گرفتم تا آخر اردبهشت برم و بعدش دیگه کنسل. تو این مدت سیستم انبار جدید رو اجرا کنم و بترکونمش و بعد هم خداحافظی. در عوضش قرار شد شرکت هم به یه خواسته من عمل کنه. در کل نتیجه گیری خوبی برا هم من و هم کل واحد IT شد.

امروز آخرین روز کاری بود. بعد ناهار با همه خدافظی کردم و از شرکت زدم بیرون. رفتم تهران و کمی کار و بار رو جلو بردم. پرونده دو تادیگه از دوستان هم رو اوکی کردم برای ارسال. بعدش اومدم کرج. اومدنی با مترو اومدم و تو راه بازی فوتبال رو بازی کردم که همش باختم. کلا فوتبالم افتضاحه.

رسیدم خونه یه راست آستین بالا زدم و اتاقم رو ریختم بهم و چیدمان عوض کردم و همه کتابها و کاغذها و وسایل رو درست و حسابی مرتب و تمیز کردم. خیلی بهتر شد. همین الان کار تموم شد. آلبوم سی دی ها، قفسه دراور ها و ... رو هم چیدمانش رو عوض کردم. کتابهای فرانسه یه جا. انگلیسی ها یه جا. موسیقی یه جا. خیلی عالی شد. ولی خسته شدم حسابی. برم بخوابم که بیهوشه بیهوشم.

شب خوش

IQ

2011-03-16T22:34:00.003+03:30

او دختري 11 ساله است و همانند بسياري از هم سالانش از بازي و تفريح كردن لذت مي‌برد. هرچند ويكتوريا كوي مي‌گويد همانند همه هم سن و سالانش است اما او با همه افراد يك تفاوت بزرگ دارد و آن هم ضريب هوشي فوق العاده‌اش است. اين دختربچه 11 ساله پس از تستي كه در «منسا» ( سازمان افرادي با ضريب هوشي بالا) نشان داد كه از افرادي چون اينشتين، استفان هاوكينگ و بيل گيتس باهوش تر است. ويكتوريا كوي با ضريب هوشي 162 در حال حال حاضر بالاترين ضريب هوشي در جهان را از آن خود كرده است. اينشتين، استفان هاوكينگ و بيل گيتس با ضريب هوشي 160 پيش از اين باهوش ترين افراد جهان محسوب مي‌شدند. پس از اين نتيجه از سوي چهار مدرسه از مدارس سطح اول جهان براي اين دختربچه پيشنهاد بورس تحصيلي مطرح شده است. ويكتوريا در اين باره مي‌گويد:« وقتي از نتيجه تست باخبر شدم خودم هم تعجب كرده بودم.برايم خيلي جالب است كه هوش من را با افراد بزرگي چون اينشتين و بيل گيتس مقايسه مي‌كنند اما مسئله مهمي كه وجود دارد اين است كه هرچند هوشم از بقيه بالاتر است اما از كوچك ترين لحظات زندگي ام لذت مي‌برم. پازل حل كردن را خيلي دوست دارم و زماني كه بزرگ تر شدم مي‌خواهم در رشته بيولوژي تحصيل كنم.»ويكتوريا با اين تست نه تنها از دانشمندان بزرگي چون بيل گيتس و استفان هاوكينگ پيشي گرفته بلكه ازافرادي چون سيگموند فرويد،(ضريب هوشي 156)، ناپلئون بناپارت (ضريب هوشي 145) و هيلاري كيلينتون(ضريب هوشي 140) باهوش تر محسوب مي‌شود.تنها دو درصد از افراد جهان ضريب هوشي بالاي 148 دارند و ضريب هوشي ميانگين و نرمال 100 است. ويكتوريا تنها كودكي است كه در تست منسا شركت كرده و به اين امتياز جالب توجه دست يافته است. او مي‌گويد:«من واقعا از علم لذت مي‌برم و دوست دارم همه چيز را تجربه كنم اما در عين حال عاشق بازي كردن و ورزش كردن هم هستم.»

سلام

ایمیل خیلی جالبی بود که حمید رضا برام فرستاده بود. دوستان چه راههایی برای افزایش ضریب هوشی وجود داره ؟

حمایت

2011-03-15T00:19:00.002+03:30

این داستان به قرن 15 بر می‌گردد.

در یك دهكده كوچك نزدیك نورنبرگ خانواده ای با 18 فرزند زندگی می كردند. برای امرار معاش این خانواده بزرگ، پدر می‌بایستی 18 ساعت در روز به هر كار سختی كه در آن حوالی پیدا می‌شد تن می‌داد.

در همان وضعیت اسفباك آلبرشت دورر و برادرش آلبرت (دو تا از 18 فرزند) رویایی را در سر می‌پروراندند. هر دوشان آرزو می‌كردند نقاش چیره دستی شوند، اما خیلی خوب می‌دانستند كه پدرشان هرگز نمی‌تواند آن ها را برای ادامه تحصیل به نورنبرگ بفرستد.

یك شب پس از مدت زمان درازی بحث در رختخواب، دو برادر تصمیمی گرفتند. با سكه قرعه انداختند و بازنده می‌بایست برای كار در معدن به جنوب می‌رفت و برادر دیگرش را حمایت مالی می‌كرد تا در آكادمی به فراگیری هنر بپردازد، و پس از آن برادری كه تحصیلش تمام شد باید در چهار سال بعد برادرش را از طریق فروختن نقاشی هایش حمایت مالی می‌كرد تا او هم به تحصیل در دانشگاه ادامه دهد...

آن ها در صبح روز یك شنبه در یك كلیسا سكه انداختند. آلبرشت دورر برنده شد و به نورنبرگ رفت و آلبرت به معدن های خطرناك جنوب رفت و برای 4 سال به طور شبانه روزی كار كرد تا برادرش را كه در آكادمی تحصیل می‌كرد و جزء بهترین هنرجویان بود حمایت كند. نقاشی های آلبرشت حتی بهتر از اكثر استادانش بود. در زمان فارغ التحصیلی او درآمد زیادی از نقاشی های حرفه ای خودش به دست آورده بود.

وقتی هنرمند جوان به دهكده اش برگشت، خانواده دورر برای موفقیت های آلبرشت و برگشت او به كانون خانواده پس از 4 سال یك ضیافت شام برپا كردند. بعد از صرف شام آلبرشت ایستاد و یك نوشیدنی به برادر دوست داشتنی اش برای قدردانی از سال هایی كه او را حمایت مالی كرده بود تا آرزویش برآورده شود، تعارف كرد و چنین گفت: آلبرت، برادر بزرگوارم حالا نوبت توست، تو حالا می‌توانی به نورنبرگ بروی و آرزویت را تحقق بخشی و من از تو حمایت میكنم.

تمام سرها به انتهای میز كه آلبرت نشسته بود برگشت. اشك از چشمان او سرازیر شد. سرش را پایین انداخت و به آرامی گفت: نه! از جا برخاست و در حالی كه اشك هایش را پاك می‌كرد به انتهای میز و به چهره هایی كه دوستشان داشت، خیره شد و به آرامی گفت: نه برادر، من نمی‌توانم به نورنبرگ بروم، دیگر خیلی دیر شده، ‌ببین چهار سال كار در معدن چه بر سر دستانم آورده، استخوان انگشتانم چندین بار شكسته و در دست راستم درد شدیدی را حس می‌كنم، به طوری كه حتی نمی‌توانم یك لیوان را در دستم نگه دارم. من نمی‌توانم با مداد یا قلم مو كار كنم، نه برادر، برای من دیگر خیلی دیر شده...

بیش از 450 سال از آن قضیه می‌گذرد. هم اكنون صدها نقاشی ماهرانه آلبرشت دورر قلمكاری ها و آبرنگ ها و كنده كاری های چوبی او در هر موزه بزرگی در سراسر جهان نگهداری میشود.

یك روز آلبرشت دورر برای قدردانی از همه سختی هایی كه برادرش به خاطر او متحمل شده بود، دستان پینه بسته برادرش را كه به هم چسبیده و انگشتان لاغرش به سمت آسمان بود، به تصویر كشید. او نقاشی استادانه اش را صرفاً دست ها نام گذاری كرد اما جهانیان احساساتش را متوجه این شاهكار كردند و كار بزرگ هنرمندانه او را "دستان دعا كننده" نامیدند.

این اثر خارق العاده را مشاهده كنید.

ضرب المثلهای فرانسوی

2011-03-14T13:30:00.002+03:30

vouloir, c' est pouvoir خواستن، توانستن است
Aide-toi, le Ciel t'aidera از تو حرکت، از خدا برکت
Mieux vaut tard que jamais دیر رسیدن بهتر از هرگز نرسیدن است
Aprés la pluie, le beau temps پایان شب سیه، سپید است
Loin des yeux, loin du coeur از دل برود هر آنچه از دیده برفت
Rira bien qui rira le dernier شاهنامه آخرش خوش است
Les murs ont des oreilles دیوار موش دارد ، موش هم گوش دارد
Le renard change de poil et non de naturel رنگ عوض می شود ولی طبیعت تغییر نمی کند
L' habit ne fait pas le moine عینک سواد نمی آورد
Chat échaudé craint l' eau froide مار گزیده از ریسمان سیاه و سفید می ترسد
Qui ne dit mot consent سکوت علامت رضاست
Mauvaise herbe croit toujours بادمجان بم آفت ندارد
La fin justifie les moyens هدف وسیله را توجیه می کند
Une hirondelle ne fait pas le printemps با یک گل بهار نمیشه
Qui va à la chasse perd sa place هر که خواب است حصه اش بر آب است
Le temps, c'est de l'argent وقت طلاست
L' habitude est une seconde nature عادت طبیعت ثانوی است
Les petits ruisseaux font les grandes riviéres قطره قطره جمع گردد، وانگهی دریا شود
А bon vin point d' enseigne مشک آنست که خود ببوید نه آنکه عطار بگوید
Qui casse les verres, les paye هر کس خربزه می خورد، پای لرزش هم می نشیند
Qui veut la fin, veut les moyens هر که را طاووس باید، جور هندوستان کشد
Qui cherche, trouve جوینده، یابنده است
Pas de fumée sans feu تا نباشد چیزکی، مردم نگویند چیزها
Il faut hurler avec les loups خواهی نشوی رسوا، همرنگ جماعت شو
Il faut battre le fer tandis qu'il est chaud تا تنور گرم است باید نان پخت
Qui vole un oeuf, vole un boeuf تخم مرغ دزد، شتر دزد می شود
L' homme ne se mesure pas а l'autre فلفل نبین چه ریزه، بشکن ببین چه تیزه
Un tiens vaut mieux que deux tu l'auras سرکه نقد به از حلوای نسیه
Santé passe richesse سلامتی از ثروت بهتر است
Les loups ne se mangent pas entre eux چاقو دسته خودش را نمی برد
Tête de fou ne blanchit pas آدم بی عقل، پیر نمی شود
Jamais deux sans trois هیچ دویی نیست که سه نشود
Les cordonniers sont les plus mals chaussés کوزه گر از کوزه شکسته آب می خورد
Tout ce qui brille n'est pas or هر گردی گردو نیست
Le loup mourra dans sa peau توبه گرگ مرگ است
Qui se ressemble s' assemble کبوتر با کبوتر باز با باز، کند همجنس با همجنس پرواز
Qui terre a guerre a هر که بامش بیش برفش بیشتر
On apprend а tout вge ز گهواره تا گور دانش بجوی
А sotte demande point de réponse جواب ابلهان خاموش است
Prévenir vaut mieux que soigner علاج واقعه قبل از وقوع باید کرد

کانادا خوب یا بد؟

2011-03-14T10:38:00.003+03:30

مهمترین نکته در مورد مهاجرت، شخصی بودن این مساله است یعنی نظرات بسیار متفاوت هستند و اینکه نظرات همه با هم مشابه باشد خیلی معقول نیست. اولا چیزی که من در اینجا مینویسم نظر و تجربه شخصی من هست که فقط در طول فقط 8 ماه به دست آمده است. ضمنا این تجربه فقط مربوط به تورنتو هست نه جای دیگه. علاوه بر این 8 ماه مدت زیادی نیست که آدم بخواد جایی را خوب یا بد بکنه. پس این پست تجربه من هست و دوستان ممکن است تجربیات متفاوتی داشته باشند.

من نکات مختلفی را در زیر مینویسم و ممکن است به تدریج نکاتی را به آنها اضافه کنم. دوستان هم اگر مطالبی به ذهنشون میرسه نظر بدن تا اضافه کنم.

کانادا خوب است چون:

-اینجا به حقوق افراد احترام گذاشته می شود.

-آلودگی هوا ندارد

-احترام به قانون وجود دارد(مهم نیست که علتش چیه؟ میخواد ترس از جریمه های سنگین باشه یا فرهنگ جامعه)

-برای همه قشرهای جامعه امکانات خاص در نظر گرفته شده است. معلولان جسمی و ذهنی هر کدام به نوعی امکانات خودشون را دارند. مثلا در اتوبوسها برای سوار و پیاده شدن ویلچرها خیلی راحت پله تاشو دارند. در مورد افراد نابینا و ناشنوا در هر مکانی امکانات خاص در نظر گرفته شده است.

-اینجا معلولین ذهنی و جسمی را مسخره نمی کنند و خانواده هاشون از آوردن آنها توی اجتماع خجالت نمی کشند

-هزینه های درمان و بیمارستان ،رادیولوژی،آزمایشگاه و .. همه رایگان است. به جز داروی بیماران سرپایی که انصافا گرون هست. در مورد بیمه های درمانی و هزینه ها در ایالتهای مختلف قوانین کمی با هم فرق می کنه و این فقط در مورد انتاریو هست.

در مورد افرادی هم که نیاز به دستگاههای خاص در منزل و مراقبتهای پرستاری در منزل دارند همه امکانات توسط دولت تامین میشه و پرستار هم به صورت شیفتی از این مریض مراقبت می کنند.

-اینجا اگر بخواهی اطلاعات در مورد خاص کسب کنی به خوبی هم جور اطلاعات بهت میدن فقط باید بدونی کجا بری .

-اینجا اگر خواستی بری توی پارلمان یا هر اداره دیگه نیازی نیست از مدتها قبل نوبت بگیری و آخر سر هم راهت ندن توی پارلمان و میتونی به راحتی با مسوولین صحبت کنی.

-اینجا از بوقهای ممتد ماشینها و ویراژ موتوری ها خبری نیست چون خیلی کم موتور تو خیابون می بینی

-اینجا برای افرادی که قادر به تامین هزینه هاشون نیستند شرایطی را در نظر می گیرند و دولت خوراک ،پوشاک و مسکن را براشون تامین می کنه.

-اینجا هزینه های تحصیل تا دیپلم کاملا رایگان(به معنی واقعی)است

-اینجا فشارهای مضاعف بر روی بچه ها برای درس خوندن و درگیر کردن پدر و مادر و گرفتن معلم خصوصی و این مسائل وجود ندارد.

-اینجا در بسیاری از مواقع میتونید وسایلی را که میخرید مثل لوازم خانگی و پوشاک و اسباب بازی و... را تا 3 ماه پس از خرید پس بدید یا تعویض کنید( من خودم چند بار این کار را کردم.)

- اینجا به ندرت افراد با هم درگیر میشن و اگر هم مشکلی پیدا کنند میدن دست قانون و وکلا

-تصادفات خیلی کمه چون افراد بر اساس قانون رانندگی می کنند (جریمه ها خیلی سنگینه و به راحتی هم گواهینامت suspend میشه)

-اینجا امنیت خیلی بالا است اگر یک زن به تنهایی نصفه های شب هم بیرون باشه با خیال راحت میتونه مسیرش را طی کنه و خبری از بوقها و متلکهای فراوان نیست. اینجا یک زن از اینکه تنها با یک مرد توی آسانسور باشه هراس نداره.

-اینجا با همون ساعت کار معمول و کمترین حقوق یه نفر میتونه هزینه های اولیه زندگیش را تامین کنه.

-اینجا کتابخونه ها بخش مهمی از زندگی افراد است و سرویس دهی بسیار خوبی دارند. هم مدت زمان طولانی میتونید کتابها را داشته باشید هم گرفتن و پس دادن کتاب و تمدیدش و ...به راحتی انجام میشه.

-اینجا از هر موقعیتی برای شاد بودن استفاده می کنند.

-اینجا آزادی بیان و آزادی عقیده وجود داره همه ادیان در کنار هم هستند و دین ومذهب هیچ تاثیری بر روابط افراد با هم ندارد.

-اینجا از اون بی بند و باری که این همه تبلیغ میشه خبری نیست.

-اینجا اینترنت نیاز به زغال سنگ نداره

- اینجا دروغ و حقه بازی به طور واقعی وقاحت داره.(مسوولین که هیچ در بین مردم عادی هم هنوز قبحش ریخته نشده)

-اینجا ارتباط بین استاد و دانشجو خیلی خوب و مثبت است.

-اینجا تورم خیلی بالا نیست و به طور ناگهانی و یک شبه قیمتها دو برابر و سه برابر نمیشن.

-اینجا از ترافیکهای خیلی سنگین خبری نیست به جز داون تاون که اون هم اکثر مردم با مترو یا اتوبوس میرن.

-اینجا خدمات حمل و نقل عمومی بسیار خوبه.(مترو و اتوبوس)

-اینجا برای افراد معلول و افراد مسن هم اتوبوسهای کوچکی هست که میان در خونه اونها را میبرند و میارند.

-اینجا آزادی پوشش به معنی واقعی آزاده. شما میتونید از افراد با روبنده تا افراد با تاپ و شلوارک توی این جامعه ببینی بدون اینکه کسی کاری به اونها داشته باشد.

- خونه خریدن اینجا خیلی راحت است البته هزینه های مالیات و نگهداریش تا حدودی بالاست

-اینجا هیچگونه ارتباط مالی بین پزشک و بیمار وجود نداره

کانادا بد است چون:

-هوای سرد در مدت طولانی سال(که البته افراد مهاجر با علم به این مساله مهاجرت می کنند)

-دلتنگی های افراد در مورد خانواده و...

-هزینه های بالای دارو

-مدت زمان طولانی انتظار در بیمارستانها برای افراد غیر اورژانسی

- گذراندن مراحل سخت تائید بیشتر مدارکی که خارج از کانادا کسب شده اند.(نیاز به پشتکار و حوصله زیاد داره)

-عدم یافتن کار مناسب و مرتبط با رشته خودت در کوتاه مدت

-هزینه های بالای تحصیل در کانادا بعد از دیپلم که البته توسط دولت به طرق مختلف تامین میشه یا به صورت وام و مقداریش هم به صورت بلاعوض. یعنی هزینه بالای تحصیل مانعی برای درس خوندن نیست.

- مالیاتها اینجا بالاست که البته به جاش چیزایی بهت میده که در قسمت اول متن گفته شد.

-اینجا کارهای پزشکی خیلی بیش از حد محتاطانه انجام میشه(نظر منه البته) و باعث میشه که انجام خدمات درمانی به کندی انجام بشه.یعنی به نظر من از اونور بوم افتادن.

- اینجا اگه یه روز سر کار بهت نیاز نداشتن خیلی راحت بهت می گن به سلامت.

حالا به این نکته میرسیم که آیا من راضی هستم یا نه؟

من از انتخاب خودم بسیار راضی هستم و مطمئن هستم که با تلاش بیشتر در این جامعه راه موفقیت برای همه افراد باز است.

من با دید باز نسبت به جامعه کانادا مهاجرت کردم و همه شرایط و مشکلاتی که با آنها پس از مهاجرت روبرو می شدم را به خوبی بررسی کرده بودم،پس با مشکلات و مسائل روبروی خودم و خانوادم به صورت منطقی برخورد می کنم و احساسی تصمیم نمی گیرم. ضمن اینکه همراه کردن خانواده و همراهی آنها هم برای افراد متاهل خیلی نکته حیاتی و مهمی است.

سورس : از ایمیلی که برام اومد. مرسی حمید جان

P1102

2011-03-14T00:01:00.000+03:30

کلا امروز بارونی بود و هوا خیلی ناز بود.

امروز بعد شرکت رفتم پاساژ ایران مغازه فامیل یکی از همکارام. یه پرینتر 1102 گرفتم پولش رو دوستم به عنوان کادو تولد حساب کرد. همون که مونده بودم چی بهش بگم نیاز دارم. خلاصه ما هم پرینتر دار شدیم. جدیدا برای چاپ متنهام برای کلاس خیلی نیاز داشتم و همش کارم گیر بود. حالا عالی شد.

برگشتی بارون شدید تر شد و من با اتوبوس اومدم ونک. تو اتوبوس دو تا جوون سوار شدن که داشتن در مورد کار صحبت میکردن. یکیش به اون یکی میگفت چرا شرکت ثبت نمیکنی و کار رو نمیگیری دستت؟ خیلی پول تو هست. پیمانکاری کار میکنی و سرمایه هم داری. مشکلت چیه؟ من جات بودم اقدام میکردم براش. اون یکی میگفت نمیشه. شرایط ما یکی نیست. نمیشه این کار رو ول کنم یه دفعه و ... صحبت جالبی بود برام. پذیرفتن ریسک خیلی سخت ولی خیلی شیرین هست.

بعد رسیدن به خونه رفتم پیش محمد و کمی صحبت کردیم و بعد هم یکی از دوستان اومد پیشم که مبلغی بدهی داشت بابت کارش و پرداخت کرد و دیداری تازه شد. و حالا هم بعد صحبت تلفنی با دوستم الان پرینتر رو راه انداختم و اولین پرینتم باهاش یه رزومه بود! خیلی حال میده. دوست دارم جنس نو رو. راستی ویژوال استادیو 2010 رو هم خریدم. رو سایت مایکروسافت که میخوندم کففف کرده بودم. خریدمش. ولی میترسم نصب کنم! نصب کنم کلا زندگیم رو میگیره و مثل خوره ها باید بشینم پاش. سال جدید از کارم میام بیرون ولی صد برابرش برای خودم کار تعریف کردم که به همشون نمیرسم. باید فاکتور بگیرم بعضی ها رو. ولی به همش علاقه دارم. فعلا تو راس همه ارگ رو قرار دادم!

شب خوش

خود محوری

2011-03-13T10:30:00.002+03:30

سلام

خیلی جالبه برام. این بحث خودمحوری که از دهه 90 خیلی پر رنگ شد و خیلی از روانشناسا رو به خودش مشغول کرد الان خیلی به درجه بالایی رسیده. هر کس خودش رو میبینه و اهداف خودش رو دنبال میکنه. هر کس اول به راحتی خودش فکر میکنه بعد به بقیه. هر کس راه خودش رو میره. هر کس اول میگه من بعد میگه بقیه. این موارد رو همیشه و هر لحظه میبینید.

تو مترو، تو دانشگاه، محل کار، تو همه قسمتهای جامعه این هست. ولی نمی پذیریم که ما هم اینطوری هستیم! اینجاست که من رو اذیت میکنه. تو جایی میخوندم که مادر هم که به فرزندش مهربونی میکنه به دلیل آروم کردم حس و نیاز مادری خودش هست! کسی که عشقش رو میبوسه برای آروم کردن نیاز روحی خودش هست اول بعد به دلیل طرف مقابل. کسی که میره تو جنگ شهید میشه به دلیل ارضای یکی از باور های روحی خودش هست و یا برای رسیدن به یه چیز بهتر، در درجه دوم برای ملت و ...

هر چند 100 درصد این رو قبول ندارم ولی هر چی بیشتر با مردم ارتباط میگیرم بیشتر به این موضوع میرسم. چندین بار شده به یه گدا کمک کردم و خیلی بارها شده که به گدایی کمک نکردم. دلیل این اختلاف چی بوده؟ گدا که گداست. حس من بوده که در اون لحظات متفاوت بوده.

بیایید قبول کنیم که درصد زیادی از ارتباطات ما برای بر طرف کردن نیاز شخصی ماست و نه چیز دیگه. من نمیگم اینطوری نباشیم چون خود من هم نمیتونم اینطوری نباشم و کسایی هم که این ادعا رو دارن که تعدادشون هم زیاد هست به نظر شخص من دروغ میگن. این ریشه در وجود ما داره. شاید در 1000000 سال آینده از بین بره. ولی الان هر کسی رو که من دیدم اینطوری بوده. اولیش خود من و دومیش خود شما.

یه سری به اصطلاح دوست و رفیق دارم که به نظر خودشون دوست عزیز من هستن ولی هر وقت سوالی دارن یا کارشون گیر میکنه یاد ادم میافتن. متاسفانه هر روز داره تعدادشون میره بالا. سر کلاس pause میدم سوالات مهاجرتشون یادشون میافته. تو چت میبینن من آنلاین هستم یاد سوالات کامپیوتر و فرانسه می افتن. من رو تو خیابون میبینن در مورد فلان مدرک خواسته شده صحبت میکنن. یکی از دوستان که بعد این همه مدت میگه من کلاس فلان استاد میرم الان میخوام فلان کار رو برام کنی و کمکم کنی، منم البته قبول نکردم و گفتم به همون استادت بگو برات انجام بده ....

اگر جز این دسته هستید لطفا اسم خودتون رو دوست نذارید. شما هم اول به فکر خودتون هستید. دوستان من کسانی هستن که درصد زیادی هم به من فکر میکنن. بعد از خودشون نگران من هستن. پس از من انتظار بیخود نداشته باشید. من قبلا هم بارها گفتم برای کمک کردن به دیگران دلایل خودم رو دارم. دلیلش رو پیدا نکنم به کسی کمک نمیکنم. مثل همون خانمی که تو بانک ازم کمک خواست و جواب رد شنید.اگر اسم کسی رو دوست بذارم حاضرم براش همه کار بکنم ولی انتظار هم دارم برام همه کار بکنه! وگه نه از دسته دوستان من خارج میشه. من اسمش رو میذارم سو استفاده.

امیدوارم سوتفاهم نشه و کسی هم به خودش نگیره. چون دلم از این قضیه الان گرفته بود نوشتم این پست رو.

موفق باشید

حبیب محبیان

2011-03-12T12:12:00.003+03:30

حبیب در سال ۱۳۳۱ در شمران آذربایجان به‌دنیا آمد. سه سال را در ارومیه(رضاییه سابق) سپری کرده و چند سالی را نیز در تبریز گذرانده‌است. در خانواده او برادرانش نیز به موسیقی علاقه داشتند اما تنها خود حبیب به موسیقی روی آورد. علی‌رغم تمایل سایر برادران به ویالون، علاقهٔ وی از ابتدا به گیتار بود. دوران نوجوانی حبیب مصادف با پیدایش گروه بیتلز (به انگلیسی: Beatels) در دهه ۶۰ میلادی اروپا شد و این باعث علاقهٔ بیشتر وی به موسیقی گردید. بعدها وی توانست به عنوان خواننده در تلوزیون استخدام شود. وی بعد از ۲ سال از استخدام در رادیو و تلویزیون به خدمت سربازی رفت و در آنجا نیز خواننده باشگاه افسران بود.

همسر اول وی شادی نام داشت و پسری از وی به نام محمدرضا دارد که هم‌اکنون در ایران زندگی می‌کند. روزی شادی در خیابان پایش پیچ می‌خورد و به علت آنکه محمدرضا را در آغوش داشته به زمین می‌افتد و در بیمارستان به علت خطا در تزریق آمپول کزاز در عرض چند دقیقه فوت می‌کند. تقریباً همزمان با فوت همسر حبیب، مادر او نیز فوت می‌کند و این خاطره باعث می‌گردد که در اولین آلبومش یعنی «مرد تنهای شب» که در سال ۱۳۵۶ انتشار یافت بیشتر آهنگها را به یاد ایشان بخواند. آهنگ‌های «مادر» و «خرس کوکی» را به یاد مادرش و «شهلای من» و «نگاهم» را به یاد همسر فقیدش خواند. همسر دوم او ناهید نام دارد که محمد (خواننده جوان) ثمره ازدواج با اوست.

از سایت ویکیپدیا

عشقه، الان دارم این آهنگ رو گوش میدم. چه حالی میده بعد یه مدت برگردی و موزیکهای قدیمی مورد علاقت رو دوباره گوش کنی. یادش بخیر نوار کاست این آهنگ رو داشتم و تو واکمن درب و داغونم گوش میدادم.

با آکوردش پیدا کردم :

بزن باران

رومبا 4/4

(Em)باران بهار(D)ان فصل خون (Em)است

(Em)بزن باران که صحر(D)ا لاله گون (Em)است

(Em)بزن(G) باران که به (D)چشمان یاران

جهان(C) تاریک و (D)دریاها واژگون (Em)است

بزن باران بهاران.....

(Em)بزن باران که دین(Am) را دام کرد(D)ند

شکار خلق و صید (C)خام کرد(Em)ند

بزن باران خدا (Am)بازیچه ای (D)شد

که با (C)ان کسب در (D)گناه کرد(Em)ند

(Em)بزن باران به نام هر چه خو(D)بیست

به زیر اوار را پای کوبی (C)ست

مزار تشنه جو باران پر از (Am)سنگ

بزن (C)باران که وقت(D) لایروبی (Em)ست

بزن باران بهاران.....

(Em)بزن باران و شادی بخش جان (Am)را

بباران شوق و شیرین کن زمان (Em)را

(Em)به بام غرقه در خون دیار(Am)م

به پا (C)کن پرچم(D) رنگین کمان (Em)را

بزن (G)باران که بی (D)صبرند یاران

نماند (C)خاموش گهی (D)هم شد ببار(Em)ان

بزن (G)باران بشوی(D) الودگی ها

ز (C)دامان بلند (D) روزگار(Em)ان

بزن باران بهاران.....

مو به تنم سیخ شد

2011-03-12T09:57:00.000+03:30

دوستان

یه ایمیلی اومد برای من. یه تست 30 ثانیه ای. انجامش دادم مو به تنم سیخ شد. بعد توضیحاتش رو خوندم دیگه کف کردم. تست کنید شما هم. پاسخ رو تو نظرات میذارم. خیلی خیلی خیلی تست جالبیه و آدم رو به فکر میبره :

خیلی خیلی خیلی با سرعت به سوالات زیر پاسخ دهید :

2+2 ؟

4+4 ؟

8+8 ؟

16+16 ؟

حالا سریع یه عدد بین 5 و 12 انتخاب کنید.

حالا قسمت نظرات این پست رو ببینید.

روز رویایی

2011-03-12T08:51:00.002+03:30

دیروز صبح به سختی از خواب پا شدم. روز قبلش یکی از دوستان تهرانی که خصوصی داشت گفت برنامش جور نیست و کلاس رو کنسل کرد. صبح عمومی داشتم. پا شدم و راه افتادم. سوار ماشین های مترو شدم که با مترو. جمعه ها تنها روزیه که فقط حال میده با مترو بری. تو ماشین ملت شاکی شدن که چرا راننده کند میرونه. منم موزیک گذاشته بودم وداشتم دقت میکردم که حرفهای خواننده انگلیسی رو بفهمم. رسیدیم به مترو. رفتم سمت ورودی که دیدم 110 واستاده اونجا و درب مترو رو بستن و نمیذارن وارد سالن بشیم. ضد حال خوبی بود اول صبح بعد اون رفتار مردم و راننده. با مامور صحبت کردم. گفت مشکل برق داریم. معلوم بود داره دروغ میگه. گفتم حالا کی مشکل حل میشه؟ گفت معلوم نیست. گفتم هیچی دیگه. امروز مترو تعطیله. رفتم اول اتوبان کمی واستادم دیدم ماشین گیر نمیاد اول صبحی روز جمعه. مطمئن بودم هنوز بچه های تهران خوابن و راه نیافتادن. اس ام اس دادم به کل کلاس و گفتم امروز تعطیله. به آموزشگاه هم خبر دادم. موزیک رو ولوووووم دادم و راهی خونه شدم. نرسیده نشستم پای کامپیوتر و تا ظهر بکوب کار کردم. ظهر جیرجیرک زنگ زد که بریم بیرون. گفتم بیرم. خیلی خیلی گشنه بودم. تو یخچال عدس پلو داشتیم که حالش رو نداشتم. سوسیس هم بود. جیرجیرک که زنگ زد دیدم بریم بیرون ناهار بخوریم حال میده. دلم ژامبون و ساندویچ سرد میخواست. خلاصه رفتیم و به جیرجیری گفتم، گفت اینجاها نخوریم بریم اولین آیدای کرج. خلاصه رفتیم. حالا مسخره بازیها بمونه. رسیدیم دو تا ساندویچ سفارش دادیم. خوردیم. با دو تا خانم هم اونجا آشنا شدیم و کمی خوش و بش کردیم. بعد از اون با جیرجیری راهی خونه شدیم که دلمون نمیومد. هوا تاریک روشن بود. ساعت 1 ظهر ولی اصلا خورشید معلوم نبود و مثل خورشید گرفتگی بود. همه چی آماده بارون بود ولی بارونی در کار نبود. جیرجیری یه دفعه گفت بریم جاده چالوس! واییی گفتم بریم و اگه اونجا بارون بیاد چه حالی میییده!

گازش رو گرفتیم تا یه طرفه نشده برسیم به جاده با آخرین ولووم موزیک حبیب(در این حصار بشکن).اینقدر قشنگ بود که دوبار گوش کردیم. کیلومتر 6-7 بودیم که آسمون شروع کرد رعد و برق زدن. حساب کنید وسط ظهر، هوا تار و تیره و رعد برق یه دفعه همه جا رو روشن کنه، وسط جاده، هوا عالیییی، موزیک حبیب! بعد یه لحظه شروع به باریدن کرد. سر من از پنجره بیرون. اوج لذت بود. یه دفعه قطره بزرگ خورد تو کلم. اومدم تو. دیدیم اوه اوه داره تگرگ میاد یکی اینقدر! بزرگ. تند تند شد. دیگه هیچ جا رو نمیشد دید. زدیم بغل. عین سنگ میبارید. فقط تنها کاری که میتونستیم بکنیم جیغ بود و داد. معرکه بود. موزیک رو ولووم و حال کردیم. واقعا تصورش رو هم نمیکردیم این جوریه حال بده. نهایتا من گفتم شاید بارون بیاد. طاقت نیاوردم. از ماشین پیاده شدم. وایییی چقدر توپ بود صحنه. جاده در عرض یک دقیقه سفیده سفید شد. رو ماشین پر تکرگ و یخ بود. با شدت تگرگها می خورد تو سرم. بسیار جالب و زیبا بود. جیرجیری رو هم پیاده کردم. خلاصه یه چند دقیقه ای تو این دنیا نبودیم اینگار. بالاخره تگرگ قطع شد. سوار شدیم و برگشتیم. چند کیلومتر که اومیدم آفتابی شده بود که نگو! هیچ اثری از یخ و برف و ... نموند. حتی زمین خشک شد!

راهی خونه شدیم. هوس سفر کردیم. گفتم بریم ارمنستان که آخرش به توافق نرسیدیم. گفتیم بریم شمال. اوکی بودیم زنگ زدیم به امیر که اونم بیاد. همون صحبت ها شد دوباره که ارمنستان نه و شمال اوکی. بعد نمیدونم چی شد که گفتیم بریم استخر. ساعت 9 کلاس من تموم میشد. امیر گفت خوب چرا الان نریم! گفتم 6 کلاسم شروع میشه. گفت میرسیم. من نیم ساعت دیگه میرسم کرج. خلاصه لباس برداشتیم و راهی استخر شدیم. رسیدیم. امیر هم اومد. سانس خانمها بود. یه چند دقیقه ای واستادیم تا اومدن بیرون و بعدش ما رفتیم تو. چون اولین نفر ها بودیم. استخر خالی بود تقریبا. خلوت. خلاصه یه حال اساسی هم اونجا کردیم. خصوصا این جکوزی داغش ایندفعه دیگه خیلی داغ بود. یعنی جوش جوش بود. دیدم نمیشه رفت تو. بقیه هم نیومدن. یه بخار رفتم. بعد یه خشک. داغ که شدم. رفتم حوضچه سرد بعد رفتم تو داغ. جدا جوش جوش بود. پوستم ور اومد ولی خیلی حال داد. رفتم سرد دوباره اومدم که دیگه عادی شد و کل خستگی از تنم در رفت.

ساعت 5:45 بود که گفتم آقایون جون هر کی دوست دارید بریم من دیرم شده. 6 باید سرکلاس باشم. اینها هم حالا بازیشون گرفته بود. به زور کشوندمشون بیرون. دوش گرفتم دیدم اینها نیم ساعته دارن دوش میگیرن. کلی اذیتم کردن و خندیدن. یادشون افتاده بود که برن دستشویی. یکی قر میداد. خلاصه هیچی دیگه با 1000 خواهش تمنا و تهدید و زور و ... آوردمشون بیرون. حالا جلو ماشین گیر دادن به اینکه شماره یکی از دوستان رو به هم بدن و راه بیافتیم. امیر میگفت 0. جیرجیر میگفت زدم. میگفت 912 جیر جیر میگفت چیی؟ امید نه، یک دو. جیر جیر میگفت نشد از اول بگو. واییییی دهن ما رو سرویس نمودن. حالا ساعت چنده 6!

به زور بوق زدن و اذیت کردن جداشون کردم و گازشو گرفتیم سمت کلاس. 6 و 8 دقیقه سر کلاس آماده بودم. حال داد.

الان شرکتم و رئیسمون گفت نسخه آخر پروژه رو بده ببینم. منم همون نسخه قبلی رو دادم. هیچ تغییری روش ندادم :دی اخراج!

پینوشت :
چون حبیب رو بیشتر از همه خواننده های ایرانی دوست دارم این شعر رو به احترامش اینجا میذارم.
نفسم گرفت از این شهر                            در این حصار بشکن

در این حصاره جادویی                               روزگار بشکن
چو شقایق از دل سنگ بر آد            رعایت خون به جون صلابت صخره ی کوهسار بشکن
تو که ترجمان صبحی                                به ترنُم و ترانه
لب زخم دیده بگشا                                  صف انتظار بشکن

نفسم گرفت از این شهر                            در این حصار بشکن
در این حصاره جادویی                               روزگار بشکن

شب غارت تتارا                                       همه صوف بکند سایه
تو به آذرخش این                                     سایه یتی تار بشکن
زبرون کسی نیاید                                    جویباری تو اینجا
تو زخویشتن برونا                                    ز به بلا بشکن
سر آن ندارد امشب                                  که بر آید آفتابی
تو خود آفتاب خود باش                             طلسم کار بشکن
به سر آنجا که هستی                              که به سرودنت بودن
به ترنمی دژ وحشت                                 این دیار بشکن

نفسم گرفت از این شهر                            در این حصار بشکن
در این حصاره جادویی                               روزگار بشکن

شراب بعد فرانسه

2011-03-10T19:28:00.001+03:30

سلام

هیچی به این اندازه حال نمیده که بچه های کلاس پا به پات پیش بیان و کلاس سر زنده و شاد باشه. بعد این کلاس بیای خونه و یخ بندازی تو لیوان و شراب رو خالی کنی توش و بشینی پای C#.net و کد بنویسی.

امروز میخواستم یه جمله انگلیسی بگم که "مردم صحبت میکنن" گفتم People Parle. شاهکاریه در نوع خودش. خیلی مشتاقم اسپانیایی رو هم قاطیش کنم ببینم چی از آب در میاد. Extra فرانسه رو گشتم پیدا کردم. فعلا شروع نمیکنم. کلی کار عقب افتاده دارم. پرونده سه تا از بچه ها مونده و خیلی دیر شده. برای یکی از بچه ها باید سرچ کاری دقیق در بیارم که هنوز هیچ کاری نکردم. باید زودتر شروع کنم. شرکت هم که دیگه آخراشه. فقط 5 روز کاری مونده و بعد اون کلا از این شرکت خلاص میشم. یوووووهووووو.

فعلا تا بعد...

آدم های باحال دور خودتون جمع کنید

2011-03-10T09:17:00.000+03:30

سلام

بابا این حامد عجب موجود نازنینیه. البته من خودم هنوز ندیدمش و فقط عکسشو دیدم ولی پایه شدم باهاش رفیق شم. ولی خوب رفیق شدن باهاش نیازمند تغییرات زیادی تو برنامه هام هست. شاید نیرزه به این کار ولی خیلی خوشم اومده ازش. تعریف هایی که ازش میشنوم دیوونه کنندست. یکی از بچه های توری هست که خانواده باهاش میرن بیرون. این سری رفته بودن تور نمیدونم کجا که حامد (25 ساله) گفته بوده من نمیتونم بیام. کلی ملت حالشون گرفته شده بوده که کسی نیست که اتوبوس تور رو بترکونه، کسی نیست که یه ضرب 7-8 ساعت ملت رو بخندونه. خلاصه راه افتادن و همه هم دلغون و دمق چون یه فردی ریشو تو جمع اضافه شده بوده که بیچاره کر و لال بوده و بچه های تور دلشون کباب شده بوده که این بیچاره عجب زندگی سختی داره. از یه طرف هم خوشحال بودن همچین شخصی به تور اضافه شده. درس زندگیه برای همه و میتونه دوست خوبی باشه. بعد نیم ساعت یه ساعت که ماشین از تهران خارج میشه طرف پا میشه ریشش رو میکنه و عینکش رو در میاره و بله این حامده. دهنش رو سرویس. همه رو بلند میکنه بزن و بکوب و برقص. الان که مامانم تعریف میکنه من یکی که کف کردم. خدایی تک تک اعضای تور خیلی کار درست و معرکن. باید سال جدید بیشتر تو برنامه هاشون باشم. هر چند نیاز دارم قبلش خوانندگی، بازیگری، دیوونه بازی، مردم داری و شعر های زیادی یاد بگیرم. و نیز رقص به طور کامل! واقعا همه فن حریفن.

دیشب رفتم آرایشگاه و کلی معطل شدم. تلویزیون روشن بود مجبور شدم یه قسمت جومونگ رو ببینم بالاخره. فهمیدم جومونگ که میگن چیه. واقعا مزخرف بود به نظر من. از ماست که بر ماست.

پیش خودم میگفتم تو ایران همه کار با رفیقبازی انجام میشه. باید یه رفیق آرایشگر داشته باشم تا هر دفعه اینطوری آواره نشم. آخه هر دفعه یه جا میرم. هر جا میرم خراب میکنه. مخصوصا اینا که تو محلمون هستم. دیشب پسره که موهامو زد اسمش مجید بود. بچه زبون باز ولی باحالی بود. گرون گرفت. منم یه تومن گذاشتم روش و پول تا نخورده هم دادم بهش گفتم عیدیت مجید جان. موهامو ولی خدایی خوب زد. دمش گرم. خلاصه شمارش رو داد که برم پیش خودش. این دفعه که برم معلوم میشه مرام رفاقت داره یا نه. خیلی خوبه که با دو سه تا تست ساده میشه فهمید طرفت چند مرده حلاجه. این مورد در مورد خانم ها خیلی ساده تره. الان اتاقم رو کمی مرتب کردم. دارم موزیک گوش میدم. روی میز قبض برق مونده با پاسور و یه قیچی و لیوان چای و ساعت. ساعتی که دیگه به بستنش عادت کردم. نمیبندم گیج میزنم. بر عکس قبل که عادت نداشتم. چه زود میشه تغییر حالت داد. خوشحالم. این چند روز با اینکه دوستانم استرس و مشکلاتی دارن ولی من از درون آرومم و مصمم. خوشحالم و دارم انرژی ذخیره میکنم برای سال جدید. احساس میکنم قسمتی هست که باید کمی خلاص کنم خودش بره جلو تا اول فروردین. ولی از طرفی یه سری کار تعریف کردم برای خودم که دارم خودم رو بهش پا بند نگه میدارم.

از همه دوستان خوبم ممنونم.

چقدر خوبه که همچین پستی بنویسی

2011-03-09T08:14:00.000+03:30

چقدر خوبه که صبح راحت از خواب پاشی در حالیکه شب دیر خوابیدی،

چقدر خوبه که صبح که در خونه رو بستی یه نفس عمیق بکشی و لبخند بزنی،

چقدر خوبه که از سرویس جا نمونی،

چقدر خوبه که هر پستی که دوست داری بنویسی،

چقدر خوبه که از رئیس اداری بپرسی و اون بگه میشه بعد اتمام قرارداد حتی بدون هماهنگی نیومد و مشکلی نیست،

چقدر خوبه که وقتی سر کلاسی و سخت مشغولی، اس ام اس بیاد برات و بعد کلاس ببینیش و خستگیت در بره،

چقدر خوبه که برای خصوصی بری خونه کسی و ببینی قبلا فقط Learn to spk French رو کار کرده،

چقدر خوبه که از یه مامور انتظامی آدرس بپرسی و دقیق بهت آدرس بده،

چقدر خوبه که تخصصی داشته باشی که تو همه زمینه های کاری کاربرد داشته باشه،

چقدر خوبه که موسیقی فرانسه گوش بدی،

چقدر خوبه که یه رفیق مثل محمد داشته باشی،

چقدر خوبه که خانم راهنمای سایت fel بهت ایمیل بزنه و روز خوبی رو برات آرزو کنه،

چقدر خوبه که یه عالمه آدم وبلاگت رو بخونن ولی فقط چند نفر که پیگیر هستن کامنت بذارن،

چقدر خوبه که همیشه سورپرایز های عالی داشته باشی،

چقدر خوبه که صبح تو تاریک روشنی ببینی از درختا لامپ آبی مایل به بنفش آویزوون کردن،

چقدر خوبه که احساس کنی تو مسیر درست داری پیش میری،

چقدر خوبه که حس کنی از چند روز دیگه کاری رو که بهش عادت کرده بودی رو دیگه نمیخوای انجام بدی،

چقدر خوبه که کسی رو داشته باشی که همه حرفاتو بتونی بهش بزنی،

چقدر خوبه که تصمیم داشته باشی به محض رسیدن به کبک خانوادت رو هم ببری،

چقدر خوبه که برنامه های خیلی بزرگی چیدی که کارهای خیلی سخت از نظر دیگران برای تو پله های کوچیکی به نظر بیاد،

چقدر خوبه که به کسی که مهربونه مهربونی کنی،

چقدر خوبه که به کسی که مهربون نیست مهربونی الکی نکنی،

چقدر خوبه که دوستت داشته باشن،

چقدر خوبه که ماشین نداشته باشی تو ترافیک،

چقدر خوبه که بتونی ارتباط برقرار کنی،

چقدر خوبه که فیلم های اسپیلبرگ رو نگاه کنی،

چقدر خوبه که یه زبان رو به سرعت و با روش عجیب غریب یاد بگیری و بعدش زبان جدید رو بخوای شروع کنی،

چقدر خوبه که کارهات برای دیگران تعریف نشده باشه،

چقدر خوبه که دیگران بهت بگن دیوونه و یا نابغه،

چقدر خوبه که با جیرجیرک شب ها بری بیرون،

چقدر خوبه که اسپیکر و هدفون خوب داشته باشی،

چقدر خوبه که هر چند روز یه بار خاک روی ارگت رو تمیز کنی،

چقدر خوبه که تام هنکس تو فیلمی بازی کنه،

چقدر خوبه که کل دید بازدید عیدت 1 روز اول طول بکشه،

چقدر خوبه که مربی باشگاه آمارتو داشته باشه که چه روزهایی میای باشگاه،

چقدر خوبه که یه فرد عزیزی بهت یه عالمه مجله اصل فرانسه بده و بری از توش مطلب جدا کنی برای کلاس،

چقدر خوبه که داستان بنویسی،

چقدر خوبه که یه PSP داشته باشی،

چقدر خوبه که هر کامنتی رو که خوشت نمیاد رو بدون بحث پاک کنی،

چقدر خوبه که برای عید مسافرت داخلی نری،

چقدر خوبه که یه همکار مثل آقای بابایی داشته باشی،

چقدر خوبه که شب، قبل خواب یه انیمیشن توپ ببینی،

چقدر خوبه که این انیمیشن پایانی مبهوت کننده مثل انیمیشن دیشبی یعنی max and mary داشته باشه،

چقدر خوبه که وبلاگ داشته باشی،

چقدر خوبه که بعضی وقتها موبایلت رو خاموش کنی،

چقدر خوبه که هوا سرد نباشه،

چقدر خوبه که همیشه دور و برت موضوعی باشه تا به خودت فحش بدی،

چقدر خوبه که به چیزهایی که همه بهش اعتقاد دارن بی اعتقاد باشی،

چقدر خوبه که با تمرکز فکر کنی،

چقدر خوبه که ویکیپدیا رو مطالعه کنی،

چقدر خوبه که با کسی بحث کنی که اهل بحث و فکر باشه،

و در آخر چقدر خوبه که بعد یک ماه و نیم دوست عزیزت رو ببینی و ازت بپرسه برای تولد واقعا چی احتیاج داری برات بگیرم.

و از اون بهتر اینه که بگی واقعا چیزی احتیاج ندارم. بعد با اصرار چندین دقیقه زور بزنی تا یه چیزی پیدا کنی که واقعا احتیاج داشته باشی ولی چیزی پیدا نکنی!

مبارک باد روز زن بر همه خانمها

2011-03-08T15:50:00.001+03:30

روزتون مبارک خانمهای عزیز :احترام

سالگرد فایل نامبر

2011-03-08T08:07:00.001+03:30

امروز ساگرد فایل نامبر من هست. 8 مارس. یکسال گذشت. یه سال پر پیچ و خم و پر تلاش و هدفمند. سالی که ازش کاملا راضی بودم. سالی که توش دوستان زیادی پیدا کردم. روش زندگیم رو تغییر دادم. سالی که رو راستی رو تمرین کردم. سالی که توش تصمیم گرفتم و اجرا کردم و حاش رو بردم. سال حرکت بود. ولی همه اینها شروع یه حرکت خیلی بزرگتر هست. هنوز نوبت به اون نرسیده. نیاز دارم برای بار چهارم کتاب به سوی کامیابی رو بخونم.

دم این خانم راهنمای سایت FEL گرم. خیلی به فکر هست و خیلی هم فعال. ایمیل زده و یه متن برام فرستاده در مورد یکی از رسم و رسومات قدیم شهرشون و تو ایمیل هم گفته الان اینجا 70 سانت برف اومده و همه جا سفیده و ما بیرون نمیتونیم بریم. منم بعد کمی خوش و بش گفتم باشه که این برف براتون شادی به ارمغان بیاره. دم بهاره گرم 4 تا جمله درست و حسابی یادمون داد بلدیم به ملت بگیم وگرنه تو اخبار و دوره های قبلی که این چیزا رو یاد نگرفتم. کلاس بهاره رو هم البته میخواهیم کنسل کنیم. چراشو نمیدونم. مشکل تایم هست شاید که نه، دیگه نمیخوایم بریم.

صبح راننده تاکسی ازم 100 تومن بیشتر کرایه گرفت. دیشب برگشتی از مترو برعکس. یه خانم راننده ون بود و 50 تومن کمتر گرفت. گفت کرایه 400 هست و راننده های دیگه الکی 450 میگیرن. قانونش اینه. دمش گرم. من که یه لحظه یخ کردم. الان خیلی وقته همه 450 میدیم. ولی نگرفت خانمه! صبح بعد پیاده شدن از تاکسی با یارو بحثی نکردم اصلا ولی با خودم بحثی رو شروع کردم که سریع هم به نتیجه رسید. اونم اینکه خیلی از آدما لیاقت لطف ندارن. نباید با همه یه جور بود. امسش رو نمیشه تبعیض گذاشت ولی باید هوای برخی رو بیشتر داشت چون لیاقتش رو دارن. قرار شد سال جدید سال شادی باشه. پس باید طوری پیش بره که بهم لذت بده و دادن 100 تومن زیادی به راننده به من هیچ شادی و لذتی نداد. تا به حال هیچ برخورد اینجوری نداشتم به غیر یکی دوبار پراکنده و یا یه بار تو سوریه. ولی الان میبینیم بعضی وقتها لازمه برای لذت خودت اعصاب کسی رو خورد کنی. به برخی کمک نکنی، مشکلات برخی رو نادیده بگیری. کمی بد جنس تر باشی. هر کس تا سقف لیاقتش ازت حال ببره. اینطوری به خودتم لذت میده. در اصل میخوام خوبی هام رو حراج نکنم. به همه دلیل نداره آدم مهربونی کنه. امیدوارم مردم کبک مثل مردم تهران نباشن. امیدوارم طوری باشن که هر چقدر مهربونی میکنی باز هم ارضا نشی و بخوای همه رو دوست داشته باشی و به همه کمک کنی.

Aprendo español

2011-03-07T09:21:00.002+03:30

Mi nombre es Nasser, vivo en Irán.Aprendo español. Creo que esto es un idioma difícil.Pero voy a hablar espaniol.

هلن، چرا اینا انجوری حرف میزنن؟ روزتا رو کار کن! من اصلا نمیفهمم چی میگه ولی خیلی حال میده. عید چه شود.

You Can Win If You Want (Modern Talking)

2011-03-07T09:15:00.002+03:30

You packed your things in a carpet-bag

Left home - never looking back.
Rings on your fingers
paint on your toes

music wherever you go.
You don't fit in a small town world

But I feel you are the girl for me.
Rings on your fingers
paint on your toes

You're leavin' town where nobody knows.

You can win if you want
if you want it you will win

On your way you will see that life is more than fantasy.
Take my hand
follow me
oh

you got a brand-new friend for your life.
You can win if you want
if you want it you will win

Oh
come on
take your chance for a brand-new wild romance.
Take my hand for the night and your feelings will be right

Hold me tight.

Oh
darkness finds you're on your own

Endless highways keep on rollin' on.
You are miles and miles from your home

But you never want to phone your home.
A steady job and a nice young man

Your parents had your future planned.
Rings on her fingers
paint on your toes

That's the way your story goes.
You can win if you want
if you want it you will win
. . .

You can win if you want
if you want it you will win

Oh
come on
take your chance for a brand-new wild romance.
Take my hand for the night and your feelings will be right

Hold me tight.
You can win if you want
if you want it you will win
. . .

Google به موبایلم زنگ زد

2011-03-07T08:09:00.001+03:30

سلام

دیروز گوگل به گوشیم زنگ زد و یه خانمی انگلیسی یه چیزایی رو بلغور کرد. تعجب کردید؟

ها ها ها ...

سرویس جدید گوگل هست و برای ایجاد جیمیل از شما یه شماره تلفن میخواد تا verify کنه که شخص حقیقی داره ایمیل میسازه. بعد دادن شماره به گوشیتون زنگ میخوره و یه کد به شما میگه. شما کد رو میزنید و ایمیل فعال میشه.

دیروز من نمیدوستم هی کلیک کردم دیدم میگه شماره بده. شمارم رو دادم بلافاصله زنگ خورد. 0032 هست پیش شماره و یا 0016. حال داد کلا این قضیه.

دیروز عصر خیلی سخت بود. بدو بدو بود این ور و اون ور. ولی خدا رو شکر کارها خیلی عالی پیش رفت.

خوشحالم. سر حالم. فقط هوس بیلیارد کردم.

فعلا...

عشق به سبک غضنفر

2011-03-06T22:18:00.000+03:30

سلام بر تو

میدونم که صدامو شناختی‌ پس خودمو معرفی‌ نمیکنم

شایدم نشناختی، منم غضنفر

آااه‌ای عشق من، چند روز که دلم برات گرفته و گلبم مثل یه ساعت دیواری هر دقیقه شصت لیتر آب را تقسیم بر مجذور مربع می‌کنه، حالا بگو بقال محل ما چند سالشه؟

امروز یاد آن روزی افتادم که تو من را دیدی و یک دل‌ نه صد دل‌ من را عاشق خودت کردی. یادت می‌‌آید؟

ای بابا عجب خری هستی‌، یادت نمی‌آید؟

خیلی‌ خنجی، خودم میگم. اونروز که من زیر درخت گیلاس سر کوچه، لبو کوفت می‌کردم با بربری. ناگهان پدرت تو را با جفتک از خانه بیرون انداخت و من مثل اسب به تو خندیدم، خیلی‌ از دست من ناراحت شدی. ولی‌ با عشق و علاگه به طرف من آمدی. خیلی‌ محکم لگدی به داخل ت....م‌های من زدی و رفتی‌. آن لگد را که زدی برق از چشمانم پرید و حسابی‌ عاشقت شدم

از آن به بعد هر روز من زیر درخت گیلاس می‌‌ایستادم تا تورا ببینم، ولی‌ هیچوقت ندیدم. اول فکر کردم که شاید خانه تان را عوض کردید ولی‌ بعدا فهمیدم درخت گیلاس را اشتباه آمده بودم، دو کوچه با کوچهٔ شما فاصله داشت

یک گاب عکس خالی‌ روی میزم گذاشتم و داخل آن نوشتم "عشقم" هروقت آن را میبینم به تو فکر می‌کنم و تصویر تو را به ذهن می‌‌آورم. اینم بگم که من بدجوری گیرتیم هااااااااا ! مثلا همین دیروز داداشم داشت به گاب نگاه میکرد، دو تا زدم تو سرشو بهش گفتم "مادر [...] مگه تو خودت ناموس نداری به دختر مردم نگاه میکنی‌؟" داداشم گفت "این که خالیه!" بهش گفتم "تو گه‌ می‌خوری به فکر من نگاه میکنی‌، مرتیکه بی‌ ناموس"

راستی‌ این شماره‌ای که به من دادی خیلی‌ به دردم خورد. هر روز زنگ میزنم و یک ساعت باهات درد‌ دل‌ می‌کنم و تو هم هی‌ میگی‌ "مشترک مورد نظر در شبکه موجود نمی‌باشد" من که میدونم منظورت از این حرفا چیه!! منظورت اینه که تو هم به من عشق میورزی، مجه نه!؟

یه چیزی بهت میگم ولی‌ ناراحت نشی‌، گوساله! این چه وضع ابراز عشقه؟

ناراحت شدی؟ خاک بر سر بی جنبت!! آدم انقد بی جنبه؟

ولی‌ میدونم یکی‌ از این روزا سرتو میندازی پایین و عین بچهٔ آدم میای تو خونهٔ من، راستی‌ خواستی‌ بیای دو کیلو برنج هم سر راهت بجیر!

یه روزی میام خواستگاریت، می‌خوام خیلی‌ گرم و صمیمی‌ باباتو ببوسم و چندتا شوخی‌ دستی‌ هم باهاش می‌کنم که حسابی‌ اول زندگی‌ باهم رفیق بشیم، راستی‌ کلهٔ بابت مثل نور افکن میمونه. بعد عروسی‌ بهش بجو خیلی‌ طرف خونهٔ ما پیداش نشه. من آدم کچل میبینم مزاجم بهم میریزه، گلاب به روت اسهال میشم

چند وقت پیش یه دسته گل برات از باغچه کندم که سر کوچتون دادمش به یه دختر دیگه، فچر بد نکنیااا ! دختر داشت نگاهم میکرد منم تو رودربایستی جیر کردم گل‌ رو دادم بهش، اونم لبخند ملیحی از ته روده اش به من زد. درسته دختره از تو خیلی‌ خوشگل تر بود ولی‌ چیکار کنم که بیخ ریش خودمی.

راستی‌ من عاشق غورمه سبزی هم هستم (البته بعداز تو) اگه برام خواستی‌ درست کنی‌ حواست باشه، بی‌ نمک بشه، بسوزه ، بد طعم بشه همچین با مشت میزنم پای چشت که نفهمی از کجا خوردی هااااااا

خلاصه اینکه بی‌ قراری نکن، هروقت هم دلت از روزگار گرفت مثل من بگوز.

یه خط شعر هم برات گفتم. خوشت اومد اومد، نیومد به درک

بی‌ تو مهتاب شبی باز از آن کوچه گذشتم

فکر نکن یاد تو بودم، داشتم اونجا ول می‌گشتم

آدمای روزگار

2011-03-06T11:08:00.002+03:30

آدما از آدما زود سیر میشن

آدما از عشق هم دلگیر میشن

آدما رو عشقشون پا میذارن

آدما آدمو تنها میذارن

منو دیگه نمی خوای خوب میدونم

تو کتاب دلت اینو میخونم

یادته اون عشق روستا یادته

اون همه دیوونگیها یادته

تو میگفتی که گناه مقدسه

اول و آخر هر عشق هوسه

آدما آخ آدمای روزگار

چی میمونه از شماها یادگار

دیگه از بگو مگو خسته شدم

من از اون قلب دو رو خسته شدم

نمی خوای بمونی توی این خونه

چشم تو دنبال چشمای اونه

همه ی حرفای تو یک بهونه س

اون جهنمی که میگن این خونه س

برنامه سال جدید

2011-03-06T09:53:00.000+03:30

هلن کجاییی؟ پا شو بیا اسپانیایی رو هم شروع کنیم. من پایم. از سال جدید بشینیم فیلم ببینیم و حرف بزنیم. زده به سرم انگلیسی و فرانسه رو با هم ادامه بدم به شدت و در کنارش اسپانیایی رو هم اضافه کنم. فکر کنم از پسش بر بیام. تو یه دوره شش ماهه میشه نتایج خوبی گرفت و هشت، نه، ماهه میشه هر سه رو تموم کرد رفت. نظرت چیه ؟

از دوستان اگر کسی فیلم یا خصوصا کارتون اسپانایی داره(با زیر نویس) معرفی کنه. البته باید یه سرچ کامل هم بزنم. روزتا رو هم دوباره نصب کردم. در کنار یادگیری این زبانها، تدریس فرانسه رو گسترش میدم و در کنارش اگه دیگه وقتی بمونه میخوام بشینم پای تکنولوژی ساخت بازی و یه چیزی رو تو این زمینه حرفه ای شم. احتمالا ساخت افکت های بازی رو کار کنم چون خیلی علاقه دارم. هر چند خیلی سخته و اگر یه سال حرفه ای هم شبانه روز کار کنم به جایی نمیرسم که میخوام. ولی خوب بهتر از کار نکردن هست. موسیقی هم که دیگه اصل کاریه امسال. چه شود. شرکت رو هم بیخیال شدم دیگه عملا. پروژه کوچولو موچولو میگیرم تو خونه میزنم. خیلی بهتره. باید دقیقتر برنامه بریزم ولی اهم موارد همینهاست.

فکر کنم آخر همه این زبونها رو قاطی کنم به هم هیچ کدومم نتونم صحبت کنم. میگن سنگ بزرگ نشانه نزدنه همینه :دی

راستی یه سورپرایز هم دارم که به موقعش رو میکنم.

فعلا

دل تنها

2011-03-05T23:13:00.001+03:30

دوردستها کسی را می شناسم که قلبی به وسعت دریا دارد چشمهایش امتدادی از غمگین ترین غروب خورشید زندگیش و تبسم لبانش گلچینی از غنچه های نو شکفته ی بهاری است دستهایش به اندازه تمام کهکشانها جای دارد و قدمهایش در ابتدای زندگیست او را و نگاههای عاشقانه اش را می شناسم نگاههایی مملو از یاس محبت او را می شناسم او را که وجودش سرشار از آبی بی کران است او را که همراه نسیم صبا می وزد ، آری او را می شناسم در دوردستهاست ولی در دور دستی که همین نزدیکیهاست خانه اش پر از سادگی و صفا کلبه ی بی ریا و محقر او را می شناسم او نیمه پنهان و روح گمشده من است ، آسمان خانه اش همیشه آبی باد او را می شناسم.........

مرگ من روزی فرا خواهد رسید

2011-03-05T23:11:00.003+03:30

مرگ من روزی فرا خواهد رسید

در بهاری روشن از امواج نور

در زمستانی غبار آلود و دور

یا خزانی خالی از فریاد و شور

مرگ من روزی فرا خواهد رسید

روزی از این تلخ و شیرین روزها

روز پوچی همچو روزان دگر

سایه ای ز امروز ها ‚ دیروزها

دیدگانم همچو دالانهای تار

گونه هایم همچو مرمرهای سرد

ناگهان خوابی مرا خواهد ربود

من تهی خواهم شد از فریاد درد

می خزند آرام روی دفترم

دستهایم فارغ از افسون شعر

یاد می آرم که در دستان من

روزگاری شعله میزد خون شعر

خاک میخواند مرا هر دم به خویش

می رسند از ره که در خاکم نهند

آه شاید عاشقانم نیمه شب

گل به روی گور غمناکم نهند

بعد من ناگه به یکسو می روند

پرده های تیره دنیای من

چشمهای ناشناسی می خزند

روی کاغذها و دفترهای من

در اتاق کوچکم پا می نهد

بعد من با یاد من بیگانه ای

در بر اینه می ماند به جای

تار مویی نقش دستی شانه ای

می رهم از خویش و میمانم ز خویش

هر چه بر جا مانده ویران می شود

روح من چون بادبان قایقی

در افقها دور و پنهان میشود

می شتابند از پی هم بی شکیب

روزها و هفته ها و ماهها

چشم تو در انتظار نامه ای

خیره میماند به چشم راهها

لیک دیگر پیکر سرد مرا

می فشارد خاک دامنگیر خاک

بی تو دور از ضربه های قلب تو

قلب من میپوسد آنجا زیر خاک

بعد ها نام مرا باران و باد

نرم میشویند از رخسار سنگ

گور من گمنام می ماند به راه

فارغ از افسانه های نام و ننگ

شریعتی

2011-03-05T14:45:00.001+03:30

چه كسی میگوید كه گرانی اینجاست؟

دوره ارزانی است! ـ

چه شرافت ارزان

تن عریان ارزان

و دروغ از همه چیز ارزانتر

آبرو قیمت یك تكه نان

و چه تخفیف بزرگی خورده است قیمت هر انسان!

تولدمه !!!! یووووهوووو

2011-03-03T10:39:00.007+03:30

سلام

دیروز دیر از خواب پا شدم. دیر یعنی حدود 8. آخه قصد شرکت رفتن نداشتم. یکی از خصوصی های روز پنجشنبه رو برای اینکه برنامه آخر مرتب بشه انداختم چهارشنبه بعد از ظهر. خلاصه پا شدم صبحونه رو زدم. یه بلیط هواپیما و پاس رو برداشتم رفتم بانک ملت شعبه ارزی کرج که 2000 تایی دلار بخرم نگه دارم. کمی تو مد بدی بودم. حس میکردم الان میرم بانک باز بدبخت میشم برای یه کار کوچیک. خلاصه رفتم و همینم شد! اصلا اینگار به چیزی فکر کنی به سرت میاد. رفتم بانک و گفتم دلار میخوام گفت ما دیگه دلار نمی فروشیم برو بانک ملت مرکزی! گفتم مگه شعبه ارزی نیستید؟ گفت چرا ولی بهمون نمیدن دلار. گفتم من حساب ملی ندارنم. پولم تو ملته. بانک خودم بهم دلار نمیفروشه! گفت متاسفم. تو دلم گفتم خودم هم برای خودم متاسفم که تو کشوری با این سیستم بانکی هستم. رفتم بانک ملی حالا خوبه نزدیک بود. رفتم دیدم صف عظیمی هست. صف که چه عرض کنم. از همون صفهای تو فرودگاه سوریه که 2 ساعت هم وا میستادی میدیدی قبلیا رفتن و تو موندی هنوز. رفتم جلو دیدم یکی اسم مینویسه و صدا میکنه. بهش اسمم رو گفتم و پرسیدم من با کارت بانک ملت میتونم پرداخت کنم دیگه. گفت فقط نقد یا عابر بانک ملی! گفتم خوب عضو شتاب هست بانک دیگه. گفت دستگاه پوز شتاب نمیشناسه! این دفعه تو دلم گفتم لعنت به من اینه وضعم. برگشتم ملت نوبت گرفتم. نشستم تا نوبتم شه نقد دریافت کنم. یکی دو تا پیرزن اومدن گفتن میشه این فرم ها رو برامون پر کنی؟ گفتم نه متاسفم. گفت مسئولیتی نداره ها. گفتم میدونم حالش رو ندارم. چقدر خودخواه و بد بودم اون لحظه. ولی این یه زنجیر هست که همه چیز به هم وصله. دقیقا بعد این جوابم داشتم فکر میکردم روز خیلی از آدم ها رو خراب کردم. چون الان این پیرزن ناراحت میشه و بعد با فرد دیگری بد برخورد میکنه و این زنجیر همین طور ادامه پیدا میکنه!

خلاصه نوبتم شد به صندوقدار که یه آقای جوون بود گفتم 2 میلیون میخوام از حسابم. گفت کارت حساب. گفتم کارت حساب ندارم ولی شماره حساب رو حفظم. گفت به لحاظ امنیتی نمیشه! بیشتر از 500 تا نمیشه بگیری. گفتم آقا من صاحب حسابم، پاس و شناسنامه و ... دستمه. شماره حسابم دارم. دیگه چی میخواهید! گفت نمیشه فقط کارت! قانونه! گفتم عجب بابا. زنگ زدم خونه مادرم کشوم رو گشت و گفت نیست. اصلا یادم نیست کجا گذاشتمش. تو دلم فحش میدادم به بانک ملت. رفتم ملی که ببینم یکی میتونه راهنمایی کنه من چطور میتونم پول زبون بستم رو بکشم بیرون و دلار بخرم یا نه. رفتم ملی دیدم یه نفر اطلاعات نداره آدم یه سوال بپرسه. رفتم پیش رئیس اداره ارزی. گفتم آقا همچین مشکلی دارم. چه کار کنم؟ گفت والا راه نداره. باید یا نقد بیاری یا عابر بانک ملی داشته باشی. گفتم به نظر شما میشه الان حساب باز کنم بعد چک رمز دار بگیرم؟ گفت آره چک بین بانکی حله. دوباره اومدم ملت. رفتم پیش معاون شعبه. گفتم خانم من چندین ساله که مشتری فلان شعبه هستم. کارت حساب یه بارم نداشتم و همیشه کارهام انجام میشده. الان پولم رو میخوام دلار بخرم. شعبه ارزی شما که ارز نداره. پولم رو میخوام از ملی بخرم. به خود من پولم رو نمیدید! گفت فقط کارت حساب! امنیته. گفتم چک بین بانکی. گفت فرق نداره ما نمیتونیم از حساب شما برداشت کنیم. دیدم خوب راست میگه فرقی نداره. خلاصه یه فحشم نصار رئیس دایره ارزی ملی کردم با این راهنمایی کردنش. به خودم هم گفتم نامردم اگه نرم افزاری برای ادارات دولتی یا ارگانهای خصوصی بنویسم. حیف اون سیستم انبار آنلاین با سیلورلایت که برای شرکتمون نوشتم. نامردم اگه بذارم اجرا بشه. حق این ملت همینه.

اومدم بیرون ول شدم تو پیاده رو وکمی فکر که چه کنم که دیدم یه شعبه ریالی ملت هست .رفتم پیش رئیس شعبه. گفتم اینجوریه. خدا خیرش بده یه خانم فهمیده کمی توضیح داد که چی به چیه. آخرش به این نتیجه رسیدم کلا دیگه با بانک ملت کار نکنم. هیچی کارم راه نیفتاد. کلی راه رفتم تا شعبه خودم. سه سوت پولم رو گرفتم و راهی تهران شدم. دیر شده بود و تایم برای خرید دلار نداشتم رفتم سمت کلاس خصوصی.

سر تجریش سوار تاکسی شدم به سمت کامرانیه. عقب نشستم. یه آقایی سمت چپم بود و سمت راست هم خالی. بعد کمی یه آقایی هم سمت راستم سوار شد و نشست. یه هوو با یه زبونی به این یکی سلام کرد. دیدم هههههههه هر دو خارجین. رفتن تو کار انگلیسی! واااااااااااااااااااااااااااااییییییییی حرف میزدن من لذت میبردم. ظاهرا تدریس میکردن جفتشون. سمت راستی خیلی شوخ و باحال بود. میان سال بودن و با موهای طلایی و لهجه غریبی که نفهمیدم کجایی هستن، اروپایی بودن ولی خوب انگلیسی حرف میزدن. سمت چپی گفت کلاس بودی. راستیه گفت آره الان شاگردم رفت. دختر خوشگلیه! چپیه گفت آره خوبه. بعد سمت راستی کرایه 2 نفر رو حساب کرد. سمت چپی هیچی نگفت و بعد کرایه خودش رو داد به این سمت راستی. این حرکت واقعا به شدت برام جالب بود. سمت راستی قبول نکرد. بعد یه دفعه دختره که شاگرد سمت راستی بود تو یه تاکسی دیگه رد شد از بغلمون و راستیه به چپیه گفت این بود. چپیه خندید گفت ها ها ها پس تاکسی جدا میگیرید آره! سمت راستی گفت آره بابا اون تاکسی شخصی میگیره بعد به فارسی به زور گفت اینها میگن "دربست"! من مرده بودم از خنده ولی ضایع بود اگه میخندیدم. خیلی به زور خودم رو کنترل میکردم. راستیه میگفت دختره اسپانیاییه. کلا 10 ساله که اومده ایران. سمت چیه گفت آره. راستیه گفت خیلی خوب چیزیه! دختر اسپانیایی ها حرف ندارن خیلی سکسی هستن. بعد گفت من یه زمانی اسپانیا بودم. از عصر تو دیسکو بودیم تا نیمه شب. اینجا آدم دلگیر میشه. مردم شاد نیستن. کمی خاطرات گفتن. یه سری جاهاشم نمیفهمیدم چی میگن. ولی حال داد! کاملا می طلبید شروع کنم باهاشون حرف زدن. ولی میدونستم گند میزنم. میخواستم فرانسه حرف بزنم حدس میزدم بلد باشن ولی خوب خیلی ضایع بود. چی میگفتم اگه فرانسه نمیدونستم چی! اسپانیایی اینجا حال میداد. خلاصه کلی اینها گفتن و خندیدن و من همش در جنگ با خودم که نخندم!

رسیدم به مقصد پول رو دادم راننده و سمت راستیه گفت اینجا؟ لهجش عالی بود. گفتم بله! پیاده شد منم پیاده شدم. اینها رفتن و من بلند وسط خیابون گفتم من انگلیسی رو حرف میزنم. حتی اگر خیلی بهم سخت باشه بابت فرانسه! میخندیدم. حرفاشون رو سعی میکردم تکرار کنم. با صدای بلند ها!!!! خیلی تجربه خوبی بود. یه چیزی بهم میگفت اتفاقات امروز میخواد بهت یه چیزی بگه. گوش کن بهش! با دقت گوش کن!
بله من فرانسه رو با انگلیسی باهم تمرین میکنم و جفتش رو حرفه ای میشم. نهایت چند ماه وقت میخواد. حاضرم بهای یادگیری انگلیسی با دو برابر تمرین کردن فرانسه بدم. ولی باید حرف بزنم. دیدم بانک صنعت هست شعبه ارزی. رفتم اونم گفت دیگه به ما ارز نمیدن. محدودمون کردن. دیدم بابا قضیه عمومیه!

هیچی کلاس خوب بود. وسط کلاس یه آش هم بهم دادن که فکر نمیکردم اینقدر بهم حال بده! خیلی خوشمزه بود. بعد کلاس اومدم بیرون برف اومده بود! کمی خسته بودم. ولی هوا به قدری باحال بود که نمیشد نخندید. یه نفس عمیق کشیدم بدنم پر انرژی خالص خنک شد. بلند بلند میخندیدم و حالی میکردم. تو مستی هم آدم اینقدر حال نمیکنه. شاد و سبک. فهمیده بودم اتفاقات امروز چه پیامی برام داشت! رفتم خونه یکی دیگه از دوستان و کمی صحبت کردیم و برای کلاس و کارها به نتیجه رسیدیم. برگشتنی کلی از بچه ها تماس گرفتن و تبریک گفتن بهم. خیلی خوشحال بودم. با همه شوخی و خنده. ولی تو تاکسی نشسته بودم سمت مترو یه یارو یه دفعه گفت میشه با موبایلت زنگ بزنم موبایلم جا مونده تو سرویس نگرانم که کجا مونده. گفتم نه متاسفم. این دفعه با نه گفتنم حال کردم. خلاصه رسیدم به مترو و با اینکه اصلا تو مد مترو نبودم ولی با مترو اومدم که خدایی نعمت بزرگیه هر چند که شلوغ بود کمی.

دیشب هم کلی از دوستام تبریک گفتن تولدم رو که از همه ممنونم. خانواده با تور رفتن بیرون. شب که رسیدم دیدم یه کادو روی ارگم هست! سورپرایز. رفتم از یخچال چیزی بر دارم. دیدم به به یه کیک تولد توپ هم تو یخچاله. یوووهوووو.

امروز تولدمه. روش زندگیم رو عوض میکنم. کارهای زیادی دارم تو این سال که باید انجام بدم. 365 روز دیگه نتیجه این کارها رو خواهم دید. سال بعد هم به احتمال خیلی خیلی زیاد ایرانم. آخرین تولدم در ایرانه. بعدش میرم. میرم کبک تا برنامه های جدید تری داشته باشم. امسال برام سال شادی هست. شادی رو با همه چی موازی میکنم. درس خونم با شادی. کار میکنم با شادی. زندگی میکنم با شادی. باید لذت زندگی رو بچشم. اون هم نه یه روز دو روز. بلکه یه سال. تا این ملکه ذهنم و زندگیم بشه و همیشه همینطور ادامه داشته باشه. کارهایی که دوست دارم رو میخوام انجام بدم. موزیک! تدریس فرانسه! تفریح! گردش! انگلیسی! بازی! ساخت بازی! و همه چیزهای دیگه.

به امید اینکه همیشه شاد و خندون و سرزنده باشید

انتخاب

2011-03-01T13:29:00.002+03:30

روزگاری یک کشاورز در روستایی زندگی می کرد که باید پول زیادی را که از یک پیرمرد قرض گرفته بود، پس می داد.

کشاورز دختر زیبایی داشت که خیلی ها آرزوی ازدواج با او را داشتند.

وقتی پیرمرد طمعکار متوجه شد کشاورز نمی تواند پول او را پس بدهد، پیشهاد یک معامله کرد و گفت اگر با دختر کشاورز ازدواج کند بدهی او را می بخشد، و دخترش از شنیدن این حرف به وحشت افتاد و پیرمرد کلاه بردار برای اینکه حسن نیت خود را نشان بدهد گفت : اصلا یک کاری می کنیم، من یک سنگریزه سفید و یک سنگریزه سیاه در کیسه ای خالی می اندازم، دختر تو باید با چشمان بسته یکی از این دو را بیرون بیاورد. اگر سنگریزه سیاه را بیرون آورد باید همسر من بشود و بدهی بخشیده می شود و اگر سنگریزه سفید را بیرون آورد لازم نیست که با من ازدواج کند و بدهی نیز بخشیده می شود، اما اگر او حاضر به انجام این کار نشود باید پدر به زندان برود...

این گفت و گو در جلوی خانه کشاورز انجام شد و زمین آنجا پر از سنگریزه بود. در همین حین پیرمرد خم شد و دو سنگریزه برداشت.

دختر که چشمان تیزبینی داشت متوجه شد او دو سنگریزه سیاه از زمین برداشت و داخل کیسه انداخت. ولی چیزی نگفت !

سپس پیرمرد از دخترک خواست که یکی از آنها را از کیسه بیرون بیاورد.

اگر خوب موقعیت را تجزیه و تحلیل کنید می بینید که سه امکان وجود دارد :

1. دختر جوان باید آن پیشنهاد را رد کند.

2. هر دو سنگریزه را در بیاورد و نشان دهد که پیرمرد تقلب کرده است.

3. یکی از آن سنگریزه های سیاه را بیرون بیاورد و با پیرمرد ازدواج کند تا پدرش به زندان نیفتد.

لحظه ای به این شرایط فکر کنید. هدف این حکایت ارزیابی تفاوت بین تفکر منطقی و تفکری است که اصطلاحا جانبی نامیده می شود. معضل این دختر جوان را نمی توان با تفکر منطقی حل کرد...

به نتایج هر یک از این سه گزینه فکر کنید، اگر شما بودید چه کار می کردید ؟!

و این کاری است که آن دختر زیرک انجام داد :

دست خود را به داخل کیسه برد و یکی از آن دو سنگریزه را برداشت و به سرعت و با ناشی بازی، بدون اینکه سنگریزه دیده بشود، وانمود کرد که از دستش لغزیده و به زمین افتاده. پیدا کردن آن سنگریزه در بین انبوه سنگریزه های دیگر غیر ممکن بود !!!

در همین لحظه دخترک گفت : آه چقدر من دست و پا چلفتی هستم ! اما مهم نیست. اگر سنگریزه ای را که داخل کیسه است دربیاوریم معلوم می شود سنگریزه ای که از دست من افتاد چه رنگی بوده است ...!

و چون سنگریزه ای که در کیسه بود سیاه بود، پس باید طبق قرار، آن سنگریزه سفید باشد. آن پیرمرد هم نتوانست به حیله گری خود اعتراف کند و شرطی را که گذاشته بود به اجبار پذیرفت و دختر نیز تظاهر کرد که از این نتیجه حیرت کرده است

روز خوبیه

2011-02-28T10:41:00.001+03:30

سلام

امروز هم ماه رنگ نداشت ولی در کل روز بدی نیست!

دیشب رفتم پیش محمد و روی موضوعی صحبت کردیم. دارم تو برنامه هام تغییرات لازمه رو میدم تا برای بعد عید آماده بشم. اوضاع کلاسهای خصوصی خیلی خوب شد و بچه ها خیلی خوب دارن پیش میان. کلاس عمومی هم در سطح عمومی اگر حساب کنیم خوب هست ولی هنوز ازشون انتظار بیشتری دارم.

تصمیم گرفتم بعد عید دیگه نیام شرکت هرچند مدیرمون مخالفه ولی به محض اینکه بیاد شرکت میرم بهش رسما میگم من بعد عید نمیام. عیدی پاداش رو هم هنوز نداده شرکت. اگه بندازن بعد عید شاید بپیچوننش. به هر حال 29 اسفند قرارداد من تموم میشه و دیگه وظیفه ای نسبت به اینجا ندارم و دلیلی هم برای ادامه کار ندارم.

زندگی رو جور دیگه ای میخوام. باز هم دوستام میگن اینکار رو نکن. البته حق هم دارن. ولی خودم دیگه حال نمیکنم با کارم. یووو هوووو خونه خواب استراحت و کار تو خونه به شدت! دیشب داشتم فکر میکردم بچسبم به یه قسمتی از ساخت بازی و حرفه ای شم تو اون زمینه که تو کبک حرفی واسه گفتن داشته باشم. اگه یه سال وقت بذارم حتما میتونم به اندازه کافی حرفه شم که تو شرکتهای بزرگ مستقیما وارد شم.

اولویت همیشه اولیت هست!

2011-02-27T19:01:00.005+03:30

سلام

امروز صبح دیگه از ماه زیبا و .... خبری نبود. سرد و بود بی روح. صدای قدم هام رو میشنیدم و هر چند لحظه یه بار با صدای بلند نفس کشیدنم رو. نفسم در نمی اومد. از دیشبش اینطور بودم. اینگار که ساعتها دویده باشی و دیگه تنگی نفس گرفته باشی. بیشتر نفس کشیدنم مثل داد زدن بود. دیشب خواب همه چی دیدم. همه کارکترهای دور و برم مثل یه فیلم سینمایی بهم گره خورده بودن و داشتن نقش خودشون رو بازی میکردن. خیلی پیچیده بود. کارهام من رو محاصره کرده بودن و جالب اینکه موسیقی و فرانسه و همه چی توش موجود بود. نتهای لهجه فرانسه رو پیدا کرده بودم. میتونستم وقتی کلمه ای فرانسوی گفته میشه نتش رو بنویسم و بنوازم. تو خواب داشتم این رو تدریس میکردم. کابوس نبود ولی خواب شیرین و تلخ قاطی شده بود. خیلی عجیب بود. دلیل دیدن این خواب حرفهای ناراحت کننده بهترین دوستم بود که کامل من رو در هم شکست و بعد سالها باعث شد شدید گریه کنم. فیلم شرک 4 برام اتفاق افتاد چیزی که ازش میترسیدم و خواستم درستش کنم. با اینکه حدس زده بودمش ولی تا بجنبم دلی رو شکوندم. گریم از ضعفم بود توی این قضیه که با اینکه فهمیده بودم ولی نتونستم به موقع عمل کنم. من خیلی بیشتر از اینها رو خودم حساب کردم اگه بخوام اینطور پیش برم نمیشه. دل دوست شکستن کاری نبود که باید انجام میشد و به خاطر خیلی مسائل که رو هم سوار شده بودن انجام شد! بر خلاف خواسته من و فقط و فقط من مسئولش بودم. باید با خودم جدی تر باشم. تجربه تلخ خیلی کارسازی بود. ولی خیلی تو بد وضعیت روحی اتفاق افتاد. و این بود که من رو در خودم شکست. خیلی الان به خودم فشار آوردم که این پست رو نذارم ولی نوشتم که یادم بمونه برای همیشه. اولویت همیشه اولیت هست!

امروز صبح رسیدم شرکت. خیلی داغون و گرسنه بودم. از دیروز ناهار تا امروز صبح غیر دو تا پرتغال چیزی نخورده بودم. شبم که با اون وضع داغون خوابیدم که حتی مامانم فهمید گریه کردم. چیزی که بیشتر از قبل داغونم کرد. بگذریم تو شرکت رسیدم نشستم پای اینترنت یه فایل برای دوستم ارسال کردم. رفتیم صبونه. با اشتها خوردم و بعد برگشتیم رفتم سراغ اوراق مشارکت آمارش رو در آوردم و تصمیم گرفتم سریع برم قسمت زیادی از حساب بانکیم رو اوراق بخرم. مرخصی گرفتم و رفتم بانک و بعد 1000 تا علاف شدن و کاشته شدن خریدم. حال داد. بعدشم گوله کردم خونه و کمی ناهار زدم به بدن و خوابیدم. خوابش حال و ریستم کرد. الان خالم اینها اینجا بودن که رفتن و من دارم میرم پیش محمد. راستی جیرجیرک تصادف کرده ماشینش رو هنوز ندیدم ولی میگه خیلی بد رفته تو تا نصفه! خدا رو شکر خودش هیچیش نشده. درگیر بیمه هست این روزها. دلم واسش سوخت. خیلی ناراحت بود. شب عیدی سخته واقعا این مشکلات.

اوکی فعلا تا بعد ...

انگلیسی

2011-02-26T09:28:00.000+03:30

هنوز حقوق ما رو ندادن! شرکت آخر سالی پوست کلفت شده. یکی از بچه ها میگه باید یه بلایی سرشون بیاریم اینطوری نمیشه. میگم آره بیا سایتشون رو هک کنیم. مردیم از خنده. کل سایت و دم و دستگاه دست خودمونه. دیروز دم هر عابر بانکی رفتم نشد پول واریز کنم به حساب یه بنده خدایی اومدم از رو اینترنت زدم میگفت پسورد غلطه! قاطی دارن این بانکها. البته آخر سال هم هست زیاد نمیذارن پول خارج کنی. زندگی تو ایران یه معمای بینهایت مجهولست. باید هر لحظه حواست به خیلی شرایط و اتفاقات باشه چون هیچ حساب کتابی نداره!

دیشب یکی از دوستان اومد دیدنم و خوب انگلیسیسش خیلی توپه و گیر داد بیا انگلیسی حرف بزنیم. گفتم باشه. باز قبلا تک و توک جمله میگفتم الان کلا تعطیل فقط کلمه اونم دست و پا شکسته! ولی فرانسه خودش هی میاد. خیلی حال میده. یوهوووو. ولی انگلیسی رو هم باید یه کاریش کنم! حالا چجوری و چطوری و کی باید روش فکر کنم.

دیشب

2011-02-26T08:07:00.000+03:30

دیشب دیر خوابیدم، خیلی خوبه که وقتی سرم رو میذارم رو متکا سه سوت خوابم میبره. البته غیر بعضی وقتها که بد خواب میشم ولی اکثر مواقع در عرض سه ثانیه میرم.

صبح که بیدار شدن هنوز خستگی تو تنم بود دوست داشتم بگیرم بخوابم راحت. ولی باید پا میشدم که بیام شرکت. رفتم دستشویی داشتم فکر میکردم چه کنم؟ شرکت رو ادامه بدم یا بیخیال شم. دیدم من که تصمیمم رو گرفتم چرا باید حرف مدیر اینقدر برام مهم باشه. آدم خوبیه درک میکنه برم بگم تا آخر سال بیشتر نیستم. هر کاری بخوای تا روز آخر انجام میدم به همه هم آموزش میدم کارو تحویل میدم میرم. هرچند میدونم قبول نمیکنه چون نیرو کم داریم. از یه طرف این پروژه یک ساله روش زحمت کشیدم و تنهایی به اینجا رسوندمش و حالا برم این که اجرا بشه نشه برام خودم اصلا مهم نیست ولی برای واحد آی تی مهمه چون مدیر عامل میگه نیرو آوردید یه سال حقوق دادیم بعد پروژش ران نشد و رفت! پس باید پروژه اجرا بشه. اجرا هم بخواد بشه باید سال جدید اجرا شه که سال قبل انبار گردانی شده باشه. اجرا هم که بشه نیاز به حمایت و رفع اشکال و توضیح و ... داره چون سیستم نو پا هست. پس یعنی عملا تا آخر خرداد نگه میدارنم و از طرفی اگه بعد عید بیام باید قرارداد جدید امضا کنم که بعدش مجبورم استعفا بدم در حالیکه آخر سال قراردادم اتوماتیک تموم میشه. خلاصه به همه اینها داشتم تو دستشویی فکر میکردم و البته چند ثانیه بیشتر طول نکشید این همه فکرها!

از خونه که اومدم بیرون ماه نظرم رو جلب کرد. خیلی خیلی سفید بود و دورش هم آسمون آبی نفتی تیره بود. خیلی خوشگل بود. یه دقیقه ای سر به هوا راه اومدم. یاد شرک افتادم که اگه قدر ندونیم از دست میدیم. باید قدر دونست. بلافاصله سردی هوا رو حس کردم. یاد کبک افتادم که من قبل اینکه پی آرم بیاد فکر کنم از سرما مردم! یا از گرسنگی!

خوب من الان یه کم چرت بزنم تا رئیسمون بیاد. کار کردن به شیوه ایرانی فعلا ...

تولدم داره میرسه

2011-02-25T23:22:00.000+03:30

سلام

آخییششش الان از موسسه رسیدم خونه. چقدر خوبه خونه با شیر کاکائو با آش با پرتغال و ...

حس هیچی ندارم البته الان یه حموم میچسبه بعدشم لالا. راستی کارتون شرک 4 رو دیدم خیلی خیلی قشنگ بود و خیلی هم آموزنده بود. چرا با کسانی که دوستشون داریم نیستیم؟ تصمیم گرفتم دوست داشته باشم و این دوستیمو ابراز کنم. در حال حاضر دوستان خیلی خوبی دارم. باید این دوستی ها رو پایدار نگه دارم وشاد. ولی واقعا چیزهایی همین الان داریم که قدرش رو نمیدونیم!

چهارشنبه جیرجیرک گفت نمیتونه بیاد باشگاه تنها رفتم. ورزش خوبی بود ولی خیلی جونم رو گرفت. خصوصا که آخرش کلی ساعد زدم که دیگه دستم داشت منفحر میشد. پنجشنبه که کلا از صبح تا شب درگیر کلاس بودم.

12 اسفند تولدمه. یووووهووووو.

یه بحثی شکل گرفته سر تولد من. محمد و جیرجیرک گیر دادن بدجور که بیا تولد درست وحسابی بگیر. میگم ول کنین بابا. میگن نه بیا یه مهمونی درست و حسابی بده همه رو هم دعوت کن! اول زد به سرم که آره حال میده. ولی بعدش دیدم نه بابا کی حالش رو داره. بیخیال.

عید هم که داره میرسه. منتظرم این سال تموم شه و بکوب بشینم سر زندگیی که دوست دارم. ارگ! موسیقی! خانواده! رفقا! و ...

البته اگر بذارن! فعلا مدیرمون میگفت تو بری این پروژه انبار میخوابه و ما بدبخت میشیم. اگه میتونی بمون حداقل تا اردیبهشت. گفتم نه دوست ندارم ولی به لحاظ اخلاقی اگه میخواهید تا آخر سال تا اونجا میشه کاملش میکنم و آموزش میدم. هر چند که دیگه اصلا دستم به این هم نمیره.

راستش آدم یه چیزایی میبینه که به خودش فحش میده اگه برای این مملکت کارمثبتی انجام بده! اینقدر راحت تو خیلی زمینه ها و جاها اذیتت میکنن که میگی به درک. حقشونه همینطور باشن. چرا من حرکت مثبتی کنم!

جلسه اول دوره داستانخوانی تهران

2011-02-23T14:04:00.002+03:30

کلاس داستانخوانی از روز شنبه ساعت 5:30 تا 8:30 عصر در آموزشگاه مستقر در کریمخان برگزار می شود. این دوره به قسمت های 2 ماهه تقسیم شده و در پایان هر 2 ماه یه سطح بالا تر می رود.

دوستانی که مایل به شرکت در این کلاسها هستند از طریق ایمیل nasser.ir@gmail.com و یا شماره تلفن 09124248126 با بنده هماهنگ کنند تا در کلاس شرکت نمایند.

دوستان کرج نیز منتظر همین دوره در کرج باشند.

موفق و پیروز باشید

کتابخونه

2011-02-23T10:15:00.001+03:30

سلام

دیشب با جیرجیرک رفتیم باشگاه. بد هوس ورزش سنگین کرده بودم. رفتیم و هر چی چرخیدیم جای پارک گیر نیوردیم. گفتم میخوای بیخیال شیم بریم استخر؟ اوکی شد و راهی استخر شدیم. رسیدیم اونجا از ماشین پیاده شدم یه سگ نگهبون قهوه ای خیلی ناز نشسته بود. از اونجایی که جیرجیری خیلی میترسه از سگ بهش نشون دادم و شروع کردم صدای گربه در آوردن. مرده بودم از خنده. جیرجیری چسبیده بود به ماشین تکون نمیخورد. من ریسه میرفتم از خنده اون داشت فحش میداد. 3 دقیقه دیگه ادامه میدادم گریش میگرفت. قیافش دیدنی بود. رفتم دم ماشین اومدیم تا جلو در استخر که گفت نمیدونم ماشین قفل شد و یا نه. ریموت هم خراب بود. گفتم به من ربطی نداره. خودت برو بیین. چشماش التماس بود با ترس شدید. باهاش رفتم تا ماشین و کاپیشنم رو محکم چسبیده بود. خلاصه اینکه رفتیم استخر و یه آب تنی توپ کردیم و حالمون جا اومد. ردیف شدیم و شب بعد رسیدن به خونه نشستم پای فیلم Date Night و فیلم بدی نبود. می چسبید اون موقع بعد استخر. بعدشم که لالا.

امروز پیرو مسیری که در پیش گرفتم برای انفجار در سال جدید، صبح رفتم پیش مدیر عزیز و بهش گفتم مدیر جان من از سال جدید قصد دارم دیگه نیام شرکت. میخوام آزاد کار کنم. گفت مساله ای نیست و هماهنگ میکنیم که پروژت تثبیت بشه بعد. گفتم ممنون. خدایی هیچی تو کار به اندازه یه مدیر فهمیده آرامش نمیده. خیلی آدم درست و با شخصیتی هست. در مورد نامه کاری کبک هم خیلی کمکم کرد. خوبه با استعفا از کار چند قدم به مسیری که میخوام در پیش بگیرم نزدیک میشم.

امروز یکی از بچه ها اس ام اس داد که یه پروژه بازی تبلیغاتی دولتی داره. دو دل شدم. ساخت بازی دیوونه میکنه من رو ولی الان خیلی ازم وقت میگیره! به هر حال سال جدید وقتم خالی بشه میتونه گزینه خوبی باشه.

کسی تو کرج سالن مطالعه درست و حسابی میشناسه؟ اگه شبانه روزی باشه که دیگه معرکست! اگه میشناسید لطفا بهم بگید. ممنون.

سودجویی در ایران امریست طبیعی

2011-02-22T19:32:00.000+03:30

سلام

حدودا هفته پیش بود که دعوت شدم دفتر شرکت G5 در کرج. G5 یا جعبه لایتنر روشی برای انتقال مطالب از حافظه کوتاه مدت به بلند مدت هست. این مدل یادگیری خیلی قدیمیه. توسط آقای لایتنر طراحی شد و مورد استقبال قرار گرفت. لایتنر آلمانی اسم خودش رو روی این جعبه ومتد قرار داد. لایتنر تو بحث یادگیری زبان یه غولی بود برای خودش. قبلا یعنی حدود 5-6 سال پیش در موردش مطالب زیادی خوندم و روشش رو استفاده میکردم. یع جعبه شیرینی برداشتم و ساختمش و یکی از دوستام هم هم پا شد و خیلی حال میداد. بعد از کنکور شروع کردم به نوشتن نرم افزارش و بعد از نوشتنش اول خودم استفاده کردم و بعد هم دادم به ملت. بعد اون دیگه حوصلم نگرفت ادامش بدم و حال نمی داد.

خلاصه رفتم دفتر این جی 5 کرج و یارو شروع کرد که از متد شما تعریف شده پیش ما و از این هندونه بازیها و بیا روشت رو تو جی 5 پیاده کن!!! گفتم یعنی چی ؟ گفت میخواهیم خودآموز تولید کنیم که طرف با خریدن این پک دیگه نیاز به کلاس نداشته باشه! گفتم خوب من با کلیت موضوع مشکل دارم! از این برگه ها دارید که روش سوال و پشتش جواب نوشته میشه. نشونم داد. گفتم خوب رو این میشه یه کلمه نوشت پشتش هم یه چیزی در ارتباط با اون. حالا با این شما چطور میتونید فرانسه حرف زدن یاد بگیرید؟ گفت نرم افزار روزتا رو دیدی؟ گفتم تا آخر لول دو فرانسش رو پارسال کار کردم. گفت آفرین دیدی با لغات یاد میده. یکی آلمانی رو با همون یاد گرفته! گفتم مرد حسابی تا حالا نرم افزارش کار کردی؟ گفت نه !

خلاصه آخرش گفتم با این نمیشه زبان یاد داد. شاید بشه لغت داد تو مخ طرف که اونم به درد ابتدای کار نمیخوره. آخر گفتم خبر میدم. با این حال یه پک جی 5 بهم هدیه دادن. اومدم دیدم یارو تو فیلم معرفی میگه این نتیجه ابتکار منه. زنگ زدم گفتم اون لایتنر بیچاره 1970 این رو ساخته بودا! کنسل کردم.

الان دیدم بابا این لایتنر اصلا نمی خونه. بررسی کردم دیدم 2 تا خونه کم داره! من نمیدونم مردم چرا پول میدن این چیزا رو میخرن! یه دفترچه راهنما هم داشت که من که قبلا کامل میدونستم و الگوریتمش نوشته بودم هیچی ازش نفهمیدم وای به حال بقیه!

امان از سودجویی های ایرانی!

کلاس داستانخوانی

2011-02-22T14:03:00.000+03:30

دوره داستانخوانی در تهران

دوستان در یکی از روزهایشنبه ویا سه شنبه از ساعت 5:30 تا 8:30 عصر کلاس داستان خوانی در تهران تشکیل میشه.

دوره داستانخوانی دوره ای هست که در اون کتابهای داستان در سطوح مختلف خونده میشه و سر کلاس در موردش صحبت میشه و نیز با استفاده از ساختارهایی که سر کلاس داده میشه انتظار میره علاوه بر تعریف، داستان رو بسط داده و اون رو تشریح کنید. در ترم های بالاتر به نقد و دفاع از نظر پرداخته میشه و نیز داستانها سخت تر خواهد شد. در کل محلی مناسبی هست برای تمرین صحبت و یادگیری لغت و ساختار هست.

افرادی که مایل به شرکت در این کلاس هستند لطفا از طریق ایمیل ویا تلفن، بنده رو در جریان بذارند تا کلاس رو هر چه زودتر شروع کنیم.

موفق باشید

لذت زندگی

2011-02-21T23:16:00.003+03:30

سلام

یکشنبه رسیدم خونه. جلسه آنلاین FEL داشتم و سریع آنتی فیلتری که دوست عزیز داده بود رو نصب کردم و اجرا کردم فیس بوک رو باز کردم دیدم باز میکنه. خوشحال شدم. سریع لپ تاپ رو هم اوکی کردم و رو اون هم نصب کردم و همه چی آماده سر ساعت برنامه رو اجرا کردم و هر چی زدم وصل نشد. دیگه گوگل رو هم نمی آورد. برنامه فیلتر شکن رو قطع کردم دیدم گوگل رو میاره. فهمیدم مشکل از برنامست. یه چیزی در حدود 30-40 بار من سرور آپدیت کردم . سرور های مختلف رو چک کردم. این ور اون ور همه کار کردم نشد که نشد. حتی تا سر صفحه ورود به جلسه هم رفتم ولی خوب نشد که بشه. با راهنما هم در ارتباط بودم با ایمیل و گفتم ببین عزیز دل دقیقا این یکی از دلایلی هست که من دارم میام کبک! یه سایت آموزشی نمیتونیم بریم تو مملکت خودمون!

ازش پرسیدم هیچ ایرانیی کانکت هست تو کلاس که به من بگه چجوری تونسته بیاد تو کلاس. گفت نه هیچ ایرانی کانکنت نشده و مشکل عمومیه. هیچی خلاصه کلافه شده بودم. وبلاگم هم باز نمیشد. فحش میدادم به خودم و مردم و همه. دیوونه شده بودم. جیرجیرک زنگ زد بریم تعمیرگاه ماشین رو بگیریم. گفتم بریم. داشتم تصمیم میگرفتم کلا دور اینترنت تو ایران رو خط بکشم! زنگ جیرجیرک به موقع بود.

خلاصه رفتیم ماشین رو گرفتیم کمی چرخ زدیم. حال داد. وقتی منطقی فکر میکنم میبینم من و این جیرجیری گند زدیم به مملکت ها! باشگاه رو که کاملا به گند کشیدیم. استخر که میریم که کلا مسخره بازیه.سوژه ملتیم. در واقع ملت سوژه مان. تو خیابون هم که افتضاح بازی در میاریم که فقط خودمون از پس خودمون بر میایم. یه آشنا ببینه نمیتونه بپذیره که این ماییم. تازه کلی خودمون رو کنترل میکنیم. البته اصلا برام مهم نیست کسی ببینه یا نبینه و یا چجور فکر کنه و یا اصلا فکر بکنه یا نکنه. این خصلت خیلی خوبمه. من این شکلیم! هر کی خوشش نمیاد مشکل خودشه. بگذریم.

کلی خیابونها رو کوبیدیمو خوندیمو جیغ و مسخره بازی و دست و داد و هوار و موزیک و ... که زنگ زدم به محمد آقا برنامه امشب اوکی هست یا نه؟ که گفت علی تا نیم ساعت دیگه میاد شما هم قرار شد الان اینجا باشید دیگه. گفتم با جیرجیری هستم میرم خونه مشروبا رو ور میدارم میایم. خلاصه رفتم خونه شیشه ها رو برداشتم رفتم مغازه کره هم خریدم و رفتم خونه محمد. داشت بی بی سی گوش میداد گفتم جون من این رو خفه کن که ضد حال اساسی خوردم امروز بابت این مسخره بازیا. زد کانال فرانسه که وایییی چه حالی داد. تقریبا کل صحبت ها رو میفهمیدم. بعضی جاها لغاتی که میگفت رو نمیفهمیدم ولی کلا موضوع رو راحت متوجه میشدم.

علی اومد. جیرجیرک هم اومد و نشستیم پای حکم. وووووووایییی عجب بازی شد. همراه با شروع بازی اولین پیک هم شروع شد. کم کم و نرم نرم همراه با بازی خوردیم. بازی که معرکه شده بود و آخرش 7-5 بردیم که دیگه دست آخر طوری بود که محمد به 7 میگفت 5. میگفت این 6 دست این هم یکی پس 5 تا ما بردیم. داستانی بود. من که فقط میتونم بگم حس خوبی داشتم. یکی از توپترین مستی ها بود. به یاد موندنی. کلی مسخره بازی درآوردیم. الان واقعا یادم نمیاد چی کار کردیم. ولی میدونم نهایت لذت بود. جدا اصلا یادم نمیاد چی کارا کردیم.

خلاصه کلی حالش رو بردیم. جیرجیرک و علی رفتن و من شب موندم خونه محمد. خواب شیرینی هم کردم. صبح زود پا شدم. دوباره خوابیدم. حدود 9 بود که پاشدم و گفتم بیام خونه بپرم زیر دوش. اومدم بیرون دیدم بربری داره پخت میکنه. رفتم یکی خریدم اومدم خونه. صبحونه رو زدیم. و دوش رو هم بیخیال شدم نشستم پای فرانسه. دارم یه داستان جدید خووووفف مینویسم. تو هیچ ترمی دیگه وقت نمیشه این کار شه ولی مینویسم شاید تو یه کلاسی استفاده شد. هدفی ازش ندارم ولی نوشتنش حال میده. خلاصه تا حدود 11 پای این بودم که جیرجیرک زنگ زد. گفت بیداری. گفتم آره بابا سر حال توپپ. گفت بریم یه چرخی بزنیم گفتم بریم. راهی شدیم کمی چرخ زدیم و یه دفعه زد به سرمون برنامه که قبلا ریخته بودیم رو همین امروز اجرا کنیم. اونم چی بود؟ بال کباب تو جاده چالوس بغل روخونه. بعد یه دفعه جیرجیرک گفت جیگر هم حال میده. بریم جیگرکی الان یه دست بزنیم. گفتم بال هم بزنیم. خلاصه هیچی جاده رو گفتیم اگه شد عصری بریم فعلا یه حالی بدیم به این شکم. آخ آخ جاتون خالی. بال و جیگر و خوش گوشت زدیم. خیلی چسبید. گرسنه هم بودیم واقعا حال داد. بعد رفتیم یه چای گرفتیم با لیمو زدیم که دیگه من یکی اشباع شدم! یه شب استثنایی یه صبح خوب و با انرژی و یه غذای لذیذ و بعدشم چایی لیمو تو یه هوای بهاری! کاملا ارضا کننده بود.

بعدش گفتیم بیا برنامه عصر رو اوکی کنیم که بریم جاده بال بزنیم اساسی. زنگ زدیم به برو بچ هر کی یه بهونه آورد گفتیم به درک ولش کن. ظهر اومدم خونه. ناهار رو زدیم و خانواده راهی خونه اقوام شدن. من موندم و داستانی که داشتم مینوشتم. کمی بردمش جلو و کمی من و تو 2 دیدم. بعد کمی موزیک گوش دادم. کمی شو دیدم و عصری با جیرجیری رفتیم تا جایی کار داشت و اومدیم. شب نشستم پای برنامه ریزی کلاس ها. یه برآورد کردم کلاسها در کل خیلی خوب پیش رفته. یه کلاس عمومی و یکی از خصوصی هام خیلی عالی تقریبا نزدیک به چیزی که تو ذهن داشتم پیش رفتن. چیزی که من تو ذهن دارم از این دوره ها خیلی سطح بالاست. خیلی خوشحالم که یه سری ها واقعا دارن وقت میذارن. خیلی خوشحال میشم بشنوم یه روزی مثل من تدریس رو شروع کردن. امشب تنهام. ساعت حدود 8:30 بود که احساس خستگی زیاد داشتم. گفتم بخوابم تا صبح حالش رو ببرم. بعد گفتم بذار این فیلم butterfly effect رو ببینم بعد بخوابم. همه جا رو خاموش کردم و لم دادم تو پذیرایی و تو لپتاپ نشستم به دیدم. وایییییییی عجب فیلمی بود! معرکه! عالی. چه قدر قشنگ شروع شد. چقدر عالی ادامه پیدا کرد و چه معرکه تموم شد. اصلا به مخ معیوب من نرسید که فیلم ممکنه اینطوری تموم شه. تموم که شد در حدود 3 دقیقه خشک شده بودم. موزیک آخر فیلم هم معرکه بود و به این خشک شدن من کمک میکرد. تیتراژ میرفت و من هنوز داشتم فکر میکردم یه فیلم چقدر میتونه مخ آدم رو تکون بده! اینقدر لذت بخش بود که از جام بلندم کرد. خواب چیه برم تو وبلاگ بنویسم این لحظات رو که مطمئنم 20 سال دیگه برام خیلی خاطرات بسیار شیرینی خواهند بود. از دوست عزیزم که برام این فیلم رو آورد ممنونم. به جاش یه فیلم فرانسه رو که گفته بودم رو میارم تا ببینی و حالش رو ببری.

خوب دیگه برای این اومدم پست بذارم که خاطرات بسیار شیرین این تعطیلات زنده بمونه برای همیشه.

شب بخیر.

نتیجه مسابقه

2011-02-20T11:16:00.000+03:30

سلام

مسابقه ای که طرح شد در زمینه بازی با حروف کلمات با پیروزی خانم شیوا تمام شد و جایزشون هم در اسرع وقت تقدیم میگردد.

چون شعر قبل خیلی روم تاثیر گذاشت چند بیتی می سرایم:

کاش صدای جیرجیرک در دل شب گوشمان را نوازش کند

کاش جیرجیرک می آمد این گردن ما را ماساژی میداد

کاش امشب در استخر مدهوش و بی غم،

ز تلخی مشروب قبل استخر

غوطه ور در آب شویم

کاش می آمد

کاش می آمد(با صدای بلند تر بخونید) آن مستی پستی که نیستی را به هستی می کشاند

و نیز هستی را به نیستی و چه زیباست در بودنت نبودنت را حس کنی

کاش می آمد

بسه دیگه به جا این چرندیات بریم کمی کار مثبت انجام بدیم

کاش میشد که کسی می آمد

2011-02-20T11:03:00.000+03:30

کاش می شد که کسی می آمد

این دل خسته ی ما را می برد

چشم ما را می شست

راز لبخند به لب می آموخت

کاش می شد دل دیوار پر از پنجره بود

و قفس ها همه خالی بودند

آسمان آبی بود

و نسیمی روی آرامش اندیشه ی ما می رقصید

کاش می شد که غم و دلتنگی

راه این خانه ی ما گم می کرد

و دل از هر چه سیاهی ست رها می کردیم

و سکوت جای خود را به هم آوائی ما می بخشید

و کمی مهربان تر بودیم

کاش می شد دشنام، جای خود را به سلامی می داد

گل لبخند به مهمانی لب می بردیم

بذر امید به دشت دل هم

کسی از جنس محبت غزلی را می خواند

و به یلدای زمستانی و تنهائی هم

یک بغل عاطفه گرم به مهمانی دل می بردیم

کاش می فهمیدیم

قدر این لحظه که در دوری هم می راندیم

کاش می دانستیم راز این رود حیات

که به سرچشمه نمی گردد باز

کاش می شد مزه خوبی را

می چشاندیم به کام دلمان

کاش ما تجربه ای می کردیم

شستن اشک از چشم

بردن غم از دل

همدلی کردن را

کاش می شد که کسی می آمد

باور تیره ی ما را می شست

و به ما می فهماند

دل ما منزل تاریکی نیست

اخم بر چهره بسی نازیباست

بهترین واژه همان لبخند است

که ز لبهای همه دور شده ست

کاش می شد که به انگشت نخی می بستیم

تا فراموش نگردد که هنوز انسانیم!!!

قبل از آنی که کسی سر برسد

ما نگاهی به دل خسته ی خود می کردیم

شاید این قفل به دست خود ما باز شود

پیش از آنی که به پیمانه ی دل باده کنند

همگی زنگ پیمانه ی دل می شستیم

کاش در باور هر روزه مان

جای تردید نمایان می شد

و سوالی که چرا سنگ شدیم

و چرا خاطر دریایی مان خشکیده ست؟

کاش می شد که شعار

جای خود را به شعوری می داد

تا چراغی گردد دست اندیشه مان

کاش می شد که کمی آینه پیدا می شد

تا ببینیم در آن صورت خسته این انسان را

شبح تار امانت داران

کاش پیدا می شد

دست گرمی که تکانی بدهد

تا که بیدار شود، خاطر آن پیمان

و کسی می آمد و به ما می فهماند

از خدا دور شدیم ...

کلاس داستانخوانی

2011-02-20T10:25:00.000+03:30

بالاخره این بلاگر از فیلتر در اومد. بیچاره کرده بود هم داشبورد بسته بود هم کامنتها!

یه امکان داره این گوگل که به یه آدرس ایمیل مشخص شده ایمیل میزنی برات متن ایمیل رو پست میذاره. این چند تا پست اخیر رو به این شکل گذاشتم. دنبال چند تا بلاگ دیگه هم رفتم ولی همشون چرت بودن این بلاگر خیلی روون و خوش دسته. ممنونم گوگل.

خلاصه خلاص شدیم از شر این فیلترینگ.

مشکلی که الان دارم این هست که امشب کلاس fel آنلاین دارم و هیچ کدوم از v p n ها کار نمیکنه و نمیدونم چطور کانکت شم. بدبختی داریما.

غیر از کلاس ترم دوم در تهران قصد دارم به موازاتش کلاس داستانخوانی رو هم شروع کنم حالا یا تو کرج یا تو تهران تا دوستان بتونن بهتر تمرین صحبت داشته باشن. چون تو داستانها چیزهای به درد بخور زیادی پیدا میشه که خیلی به درد مکالمه میخوره و ساختارهای خوبی هم میده. این کلاس رو وسط هفته های خواهم گذاشت. داستانخوانی هم سطح بندی داره ولی به اندازه کلاس مکالمه روش سخت گیری ندارم که حتما همه همسطح باشن. چون رو داستان راحت تر میشه مانور داد.

فعلا که مجبور شدم همه کلاسها و کارهایی که انجام میدم رو مکتوب کنم که بتونم دقیقتر برنامه ریزی داشته باشم. هر کس خواستار حضور در کلاس هست با ایمیل یا تلفن به من اطلاع بده.

موفق باشید

سال 1390- سال شادی

2011-02-20T09:24:00.002+03:30

سلام

دیروز عصر فیلم black swan رو دیدم. خیلی مزخرف بود. حیف وقتی که گذاشتم. قهوه تلخ مزخرف رو میدیدم از این بهتر بود. غروب محمد اومد خونمون. کلی صحبت کردیم. گفت یه کم ارگ بزن برامون. کتاب نت رو گذاشتم و تازه فهمیدم چقدر دور شدم از ارگم. در حقش خیانت کردم. شرمنده ارگم شدم. شب رفتیم باشگاه. بعد تمرینا چند تا تایتانی زدم. افتضاح بود. بدم اومد از خودم. سوم راهنمایی فیلمهای جکی چان رو میدیدم و حرکاتش رو تو باشگاه میزدم که باعث حیرت حتی استادمون میشدم. با جکی رقابت میکردم. بدنم آماده بود. با بلند کردن فقط یک پا تا ارتفاع زانو میتونستم با تایتانی از جام پا شم. دیگه بدون دست زدن و ... که سهل بود. الان به زور دو دستی و خیلی کند و افتضاح! خلاصه دیدم خیلی اوضاعم خرابه. البته خب الان کلی از اون زمان گذشته و من هم تمرینی نداشتم همین که تا همین قدرش رو هم میتونم بزنم. میتونم چرخ فلک بزنم، ماکی بزنم، سه پایه و تایتانی بزنم خودش کلیه. ولی راضی کننده نیست. این چیزا رو دوست دارم و نمیدونم چرا از چیزهایی که دوست دارم دور هستم با اینکه دم دستم هستن. فکر کنم اکثرمون اینجوری هستیم. خیلی چیزها برامون لذت بخشه ولی با اینکه دم دست هستن ازشون اون قدری که باید استفاده نمیکنیم و ازشون لذت نمیبریم. من شرمنده ورزش هستم. شرمنده ارگم هستم. شرمنده همه اون کتابهایی که خریدم یا کادو گرفتم و نخوندم. همه اون pdf هایی که دانلود کردم ولی یه بار هم فایلش رو باز نکردم هستم. واقعا از وضعیت موجود راضی نیستم. ولی یه خوبی دارم من. اونم اینکه از چیزی ترسی ندارم. مطمئنم قدرت فکر همه چی رو درست میکنه. به همین دلیل از تغییر هیچ ترسی ندارم که هیچ ، خیلی هم بهم هیجان و لذت میده. پارسال همین موقع ها بود که تصمیم گرفتم بین لحظه تعیین هدف و حرکت کردن هیچ تاخیری نندازم. به محض اینکه به نتیجه رسیدم باید فلان کار انجام شه انجامش بدم. من سالها رو برای خودم اسم گذاری میکنم و طبق مسیری که پیش گرفتم برای رسیدن به هدف اصلیم هر سال رو روی یه موضوع که باید برام عادت بشه زوم میکنم به همین دلیل برای اون سال اسم میذارم تا همیشه تو ذهنم باشه. اسم این سالی که داره تموم میشه لحظات س - ک - س - ی بود. یعنی از کوچکترین لحظاتم قصد بهترین استفاده رو داشتم. تا حدود خیلی زیادی موفق شدم. خصوصا بیشتر هدفم زمان بین تصمیم و حرکت بود که تقریبا تونستم به صفر برسونمش. از این بابت خیلی خوشحالم. ولی هرچند که از تمام وقتم استفاده کامل نکردم ولی باز خیلی خوب بود. برام عادت شد و این خودش خیلی خوبه. چون تو بقیه مسیر بهش نیاز دارم. امسال برام سال حرکت به سمت لذت هست. اون قدری زنده نیستم که لذتهای زندگی رو برای بعد نگه دارم. از خوندن کتاب لذت میبرم، از بازی کردن لذت میبرم، موزیک دیوونم میکنه، نمیتونم در مقابلش ایستادگی کنم، خصوصا ساخت موزیک که دیگه هیچی، رقص رو دوست دارم، کامپیوتر رو دوست دارم، گشت و گذار با دوستانم رو دوست دارم، تدریس رو دوست دارم، فرانسه رو دوست دارم، انگلیسی رو دوست دارم، فیلم سینمایی رو دوست دارم، نوشتن رو دوست دارم، خوابیدن ظهر رو دوست دارم، شب بیدار بودن رو دوست دارم، مسافرت رو دوست دارم، ورزش و حرکات آکروباتیک رو دوست دارم، تلفن حرف زدن رو نه ولی رو در رو صحبت کردن رو دوست دارم، واستادن یه گوشه و دیدن آدم ها رو دوست دارم، کانال من و تو 2 رو دوست دارم، شعر خوندن رو دوست دارم، عاشق علم هستم، به فضا و دنیای زیر آب علاقه دارم، مادرم رو خیلی خیلی دوست دارم، دیدن گذر آب توی رودخونه رو دوست دارم، غروب و طلوع آفتاب رو خیلی دوست دارم، زندگی رو دوست دارم!

پس چرا ازشون دورم؟ چرا بیشتر روز کاری میکنم که دوسش ندارم؟ این هست که میخوام به کل تغییرش بدم. این هست انفجاری که در حال رخ دادن هست. بمب ساعتی داره به زمان انفجارش میرسه. از سال جدید ! با تحویل سال زندگیم رو عوض میکنم. تمام ریسک و ترس و وحشت و عواقب بعدش رو به جون میخرم. زندگیم رو زیر و رو میکنم. همون طور که تا حالا یکی دو بار این کار رو کردم. به حرف کسی گوش نمیدم. باز هم ملت حسود بهم میخندن و تو دلشون خوشحالن، باز هم دلسوزان بهم مشورت میدن و توصیه هایی می کنن، باز هم مادر عزیزم نگرانه، باز هم خیلی ها این وسط فکر منافع خودشونن که از این فرصت استفاده کنن. همه اینها برام مهم هست. همه رو درک میکنم ولی راه خودم رو میرم همونطور که تا حالا رفتم. اسم سال جدید رو میذارم "سال شادی"

کنفوسيوس

2011-02-19T11:41:00.001+03:30

انسان سه راه دارد:

راه اول از انديشه مي‌گذرد،

اين والاترين راه است.

راه دوم از تقليد مي‌گذرد،

اين آسان‌ترين راه است.

و راه سوم از تجربه

مي‌گذرد

اين تلخ‌ترين راه است.

این چند روز

2011-02-19T09:50:00.001+03:30

سلام به همه دوستان

روز پنجشنبه بعد کلاسها که خیلی خیلی خوب پیش رفت با جیرجیرک داشتیم میرفتیم سمت خونه حدود ساعت 9 بود که یادم افتاد امیر بهم زنگ زده بود و من سر کلاس بودم. سریع بهش زنگ زدم که گفت با رضا بیلیارد هستن. هیچی منم رفتم پیششون و جیر هم رفت خونه کارهاشو اوکی کنه و بیاد پیشمون. رفتم دیدم وسط اسنوکر هستن و کمی خوش و بش کردیم تا بازیشون تموم شه. بعد دست بعدی من تنها شدم و امیر و رضا با هم. بازی کردیم. من خیلی وقت بود نرفته بودم بیلی و با این حال با اختلاف 37 امتیاز بردمشون. چیزی برای گفتن نداشتن. خیلی حال داد. شب نای هیچ کاری نداشتم. خسته خسته. هیچی گرفتم خوابیدم.

صبح جمعه کلاس تهران رو شروع کردم و کلاس خوبیه خوشحالم. البته کلاس رو روی ترم دوم بستم. ترم دوم من یعنی کسی که حدودا سه چهارم کفه رو خونده. فضای کلاس خیلی خوبه و صاحب آموزشگاه هم یه فرد خیلی محترم و عالی هست. خوشحالم که این آموزشگاه رو پیدا کردم. فقط برای تشکیل این کلاس و برنامه ریزی بهت مجبور شدم تقریبا همه برنامه هام رو تغییر بدم. ولی خوب راضیم. تهران هم راه افتاد. چون دوره خیلی فشرده هست در کنارش دارم کلاس های داستانخوانی رو استارت میزنم. البته این عید کمی سد راهم شده. شاید نگه دارم برنامه ها رو برای بعد عید. در ضمن در ایام عید از 5 فروردین به بعد. هم تو کرج کلاسها دایر هست و هم در تهران! احتمالا به صورت فشرده تر هم کار کنیم که از زمان خالی عید نهایت استفاده رو ببریم.

به ارگ بیچاره هم باید برسم. خیلی وقته دست بهش نزدم. امسال سال منه. دقیقا از روز عید استارت میزنم. ارگ و ورزش رو استاد میکنم. کلاسها رو به اون چیزی که میخوام میرسونم. سایت طفلکیم رو هم باید کامل کنم. برنامه ریزی باید کنم. حالا این رو ول کنید. یه چیزی تعریف کنم حال کنید:

چند وقت پیش داشتیم با جیر جیری میرفتیم استخر فکر کنم یا جایی دیگه که تو ماشین جیر جیری گفت گشنمه. گفتم تو کیفم بیسکوییت شکلاتی هست میخوری؟ گفت آره دمت گرم. منم تخت پاک کن رو دادم بهش. اونم شروع کرد به در آوردن از مشما و چون تاریک بود نمیدید چیه. داشتم میترکیدم از خنده ولی جلو خودم رو گرفته بودم. قشنگ با حوصله مشما رو در آورد و تخته پاک کن رو گرفت دستش. بعد مشکوک شد چراغ توی ماشین رو روشن کرد گفت "اییییی دهنت رو سرویس" بقیش سانسور میشه ولی مردم از خنده.

فعلا برم کمی کار شرکت رو ببرم جلو که خیلی عقبه ...

پیروز باشید

شروع دوره مکالمه فرانسه تهران از جمعه همین هفته

2011-02-16T15:59:00.000+03:30

سلام

اولین جلسه دوره مکالمه زبان فرانسه روز جمعه صبح ساعت 9 تا 12 تشکیل می شود. تمام افرادی که در هر سطحی مایل به شرکت در این دوره هستند همین روز تشریف بیارن به آدرس زیر. دقت کنید در این روز به افرادی که همسطح کلاس نباشند روز و ساعت مناسب دیگری پیشنهاد خواهد شد. توجه کنید این جلسه معارفه نبوده و جز دوره محسوب میشود و عملا درس داده خواهد شد. غیبت نکنید.

آدرس: خیابان کریمخان،ابتدای پل کریمخان(از سمت 7 تیر) بین خیابان ایرانشهر و ماهشهر، پلاک 130 طبقه اول، زنگ دوم.

مدت دوره 2 ماه

ساعت از 9 الی 12 روز جمعه

فضای آموزشی این آموزشگاه بسیار مطلوب و آدرس بسیار خوش مسیر و نیز مدیر آموزشگاه فردی بسیار متشخص و فهمیده هست.

موفق باشید

توجه توجه

2011-02-16T09:10:00.001+03:30

سلام

دوستان تهرانی که برای کلاس پیگیر بودن همونطور که گفته بودم شدیدا دارم سعی میکنم برای جمعه یا پنجشنبه دوره اوکی شه و استارت بخوره. یه روز در هفته جلسه سه ساعته خواهد بود با شهریه خیلی کم و کیفیت خیلی بالا. فعلا تا آخر سال همین یه کلاس رو وقت میکنم(تازه اگه همینم وقت بشه قولی نمیدم) بعد عید برنامه گسترده تری دارم که همه دوستان بتونن به راحتی استفاده کنن.
فعلا طبق برنامه ریزی خودم و جابجایی کلاسهای خصوصی سعی میکنم برای جمعه صبح یه کلاس عمومی تو تهران اوکی شه. همچنین با این جابجایی ها یه تایم هم روز پنجشنبه صبح جهت کلاس خصوصی باز میشه. ساعت 9 تا 11 در کرج.
وسط هفته هم خالی کردم که برای کلاسهای خصوصی مد نظر دارم.

دوستان به دلایل مشخص دسترسی من به وبلاگ جهت پست گذاشتن و یا جواب دادن به کامنت ها سخت شده و البته به دنبال راه حل هستم. در حال حاضر که این پست رو میذارم فکر کنم تا حدود خوبی پیش رفتم. چون با اینکه بلاگر و بلاگ اسپات و کلا قسمت لاگین گوگل بسته شده همچنان از بیرون گوگل به وبلاگ و آمار سایت دسترسی دارم.
دوستانی که پیگیر کلاس بودن لطفا یا با ایمیل من : nasser.ir@gmail.com و یا با شماره موبایل من : 09124248126 در تماس باشن.

موفق باشید

تفریح

2011-02-14T08:40:00.002+03:30

سلام

دارم آهنگ I kissed a girl رو گوش میکنم واقعا این Katy Perry کارش خیلی درسته. تو موسیقی جدیدا میشه گفت هر کی جدید تر میاد تو کار، اثرش قشنگتره. البته برای من که متجدد گرا هستم اینطوریه.

دیروز این راهنمای زبان فرانسه FEL بهم پیام تبریک ولنتاین داده بود یه شعر فرانسوی در مورد ولنتاین در قالب یک پاور پوینت بهم داد که بسیار طراحی زیبایی هم داشت. ممنونم ازش. با ایمیل تشکر کردم ازش و یه پر روو بازی هم در آوردم. یه سری از داستانهام رو دیده بود قبلا. ازش خواستم اجازه بده یه مقدار زیاد دیگه از داستان هام رو براش بفرستم که نظرش رو بگه. خیلی ریز بین و حرفه ای نگاه میکنه. اون سری تو متن ها نکاتی بهم گفت که استاد فوق لیسانس فرانسه که ایرانی بود نمیدونست اونها رو. خوب هر چی باشه نیتیو هست دیگه نمیشه مقایسه کرد. قبلا اکثر متن هام رو یکی از دوستان اینترنتی فرانسوی خوند و هم تصحیح کرد و هم نظرداد که ترتیب چند تا پاراگراف عوض بشه بهتره. خوشم اومد از دیدش ولی این جوزه معرکست اون سری که متنم رو دید چیزهایی گفت که مغزم سوت کشید. دمش گرم خدایی مجانی وقت میذاره کمک میکنه. البته بهش گفتم ارزونترین کلاس فرانسه رو شاید در تمام ایران تشکیل دادم برای آموزش فرانسه به روشی جدید و سریع. گفت همه جوره کمکت میکنم خیلی استقبال کرد. دمش گرم. خیلی به فکر هستن. سری قبل تو متن هام پیشنهاد کرد چند تا عبارت رو عوض کنم و جایگزینش بهم عبارات خاص کبک رو داد. چیزهایی که خودم حتی تا حالا نشنیده بودم. کبکی خیلی سخته! خوشحالم. مسیر رو دارم درست و سریع پیش میرم. خوشبختانه دامنه خوبی برای رقابت ایجاد کردم و بعد عید با برنامه ای که چیدم دیگه همه چی جا میافته و در این کار هم موفق میشم. این میشه اون خاطره خوبی که تو ایران به جا میذارم. به امید همت و توان خودم.

تو کلاسها دارم دنبال افراد کوشا و خلاق میگردم. بتونم چند تا از بچه های سخت کوش رو جدا کنم و با تمرینات مناسب بپزمشون و بکشونمشون بالا تا بتونن سریعتر راه بیافتن و تدریس رو شروع کنن. نمیذارم این روشی که این همه زحمتش رو کشیدم از بین بره. باید پویا و زنده بمونه. باید اساتیدی این رو ادامه بدن که قدرت ریسک داشته باشن و از تغییر متد و بهبود اون نترسن و به خاطر پول فقط صرفا تجاری به مطلب نگاه نکنن. پولشون رو بگیرن ولی برای متد هم ارزش قائل باشن. پیدا کردن همچین فردی زیاد سخت نیست تو این خیل مهاجرین. شاید حدود 2 سال اینجا مهمون باشم ولی این روش رو یادگاری میذارم بمونه حتی اگه مجبور شم شب و روز کار کنم براش همونطور که ماهها دارم این کار رو میکنم.

دیشب کمی تو سایت fel ول چرخیدم بعدش قرار بود با جیرجیرک ساعت 7 بریم باشگاه زنگ زد گفت 7:10 میرسه دم خونه که با هم بریم. 7:20 شد دیدم خبری نیست. حالا من آماده نشستم و دارم جوش میزدم که بابا من کلا دو شب خالی دارم تو برنامم و این هم دیر بریم باشگاه بعد تمرین برسیم فایده نداره. خلاصه دیدم ازش خبری نشد پا شدم خودم رفتم. تو تاکسی وسط راه بودم که زنگ زد من رسیدم. گفتم من راه افتادم خودت بیا تو باشگاه میبینمت. رفتم باشگاه آماده شدم و کمی نرمش کردم تا مربی اومد و تمرین گروهی شروع شد. خیلی خوب شروع کرد. استقامت تمرین داد. وسطای تمرین بود که سر و کله جیرجیرک پیدا شد. اومد سلام علیک و بعدش گفت به خاطر تو من تا خونتون اومدم. گفتم ....!

بعد تمرینات و بدنسازی روونه استخر شدیم. استخر خیلی شلوغ بود. ولی خیلی خیلی حال داد. خصوصا بعد اون تمرین سخت باشگاه بدنمون خوب وا رفت. بعد پریدن تو حوضچه داغ و سرد و بخار و خشک و استخر دیگه جووون واسمون نمونده بود. من که فقط دلم میخواست همونجا بخوابم تا خود صبح. خلاصه به هر بد بختی بود راه افتادیم و سر راه یه فالوده با آبلیمو خفن زدم که خیلی خیلی خیلی حال داد و بعدش هم یه آب پرتغال زدیم به بدن که دیگه اشباع شدم از خوشی. فقط خواب مونه بود. رسیدم خونه. یه فیس بوک رو سر زدم و خاموش لالا.

صبح از 4 هوشیار بودم. 12 خوابیدم تا 4. فکر کنم بهتر باشه آدم قبل ورود به خواب عمیق تر پاشه چون سر حالتر هست. یا اگه وارد قسمت عمیق خواب میشه دیگه کامل بخوابه. خلاصه این شد که صبح راحت پا شدم. اومدم شرکت. تو سرویس موزیک گذاشتم Dream Dance خیلی خیلی حال داد و ولووم رو بردم تا آخر و با همون ولووم خوابم برد که دیدم یکی تکونم میده پا شدم دیدم شرکتیم. صبحونه رو الان زدیم و حالا باید بشینم پای این پروژه شرکت که خیلی اذیت میکنه.

قضیه کلاس تو تهران هم حل شد. همیشه به قدرت ارتباط دوستانه اعتقاد داشتم. دو جای خیلی معتبر و عالی بهم اوکی دادن. البته با کمک دوستان خیلی عزیز که ازشون خیلی ممنونم و حتما جبران میکنم. چند جای دیگه هم پیشنهاد شده بهم که بهترین جا رو اوکی خواهم کرد. تمام سعیم این هست که آخر همین هفته اولین جلسه تهران استارت بخوره و دارم برنامه رو طوری میچینم و کلاس ها رو طوری اوکی میکنم که روز پنجشنبه و یا جمعه بیافته که به این شکل به اون ایمیل دوستان احترام گذاشته باشم.

راستی این سایت رو هم ببینید من که کف کردم. ایده پردازی! چیزی که عاشقشم.

http://lovedbdb.com/nudemenClock/index2.html

برای همه آرزوی روز خوش دارم

مسابقه

2011-02-13T14:26:00.002+03:30

سلام

طولانی ترین کلمه معنی دار فارسی یا فرانسوی که با حذف حروف زوج و یا حروف فرد و یا با برعکس کردن همه حروف همچنان با معنی باشد چیست؟

جایزه برای کسی که طولانی ترین کلمه را بگوید.

زمان پایان را دلخواه تعیین خواهم کرد. فعلا وقت دارید.

چرا ؟

2011-02-13T09:04:00.000+03:30

سلام

آره دیشب خونه دوستم بودم داشتم پست مینوشتم که دیدم دوستم خوابیده و گفتم زشته منم برم بخوابم بقیه حرفم موند.

برنامه دیشب من و تو 2 در مورد سلولهای آیینه ای مغز بود که وظیفه یادگیری بر اساس تقلید رو دارن. پیدایش مد، تبلیغات ویروسی، همرنگ شدن با جامعه و ... رو نتیجه گیری کرد. نشون داد که این مخصوص انسان نیست و حیوانات دیگه هم این مدل رو میفهمن. البته خیلی ضعیف تر. در مورد خلاقیت و هنر در حیوانات صحبت شد و اینکه شامپانزه ای نقاشی کشیده که 500 میلیون دلار می ارزه و اساتید نقاشی اون رو الهام گرفته از کارهای نقاشان بزرگ میدونن. اینجاست که حقوق حیوانات برای ما مهمتر میشه. بسیار نکات آموزنده عجیبی داشت که مغزم رو پیچید به هم. خوبه برنامش زیاد طولانی نیست وگه نه دیوونه میشدم. ژن مربوط به صحبت در انسان شناخته شده و توسط اون ژن انسان میتونه گرامر رو بیاموزه و کلمات رو ترکیب کنه و بینهایت جمله بسازه. این قابلیت فقط در انسان وجود داره و موجودات دیگه نمیتونن. یه طوطی سخنگو رو نشون داد که میتونست رنگ ها رو تشخیص بده و تعداد اجزا رو بگه. جنس اجناس رو تشخیص میداد و قشنگ به زبان ما بیان میکرد. دیوونه کننده بود. ولی فقط کلمه میگفت نمیتونست جمله بسازه. فقط انسان هست که میدونه چطور از فعل و صفت و اسم و حرف اضافه استفاده کنه.

علم خیلی وحشتناک داره پیشرفت میکنه. به کجا میرسیم؟ حتی تصورش برام ناممکنه. خوشحالم که در این زمان روی زمین هستم. در محدوده 2000 میلادی. شاید روزی در سال 3000 یکی این مطلب رو بخونه. صد البته که اون موقع با این وسایل کار نمیکنن. شاید به محض اراده، کل این متن ها به ذهنشون وارد شه و دیگه زحمت خوندن نکشن. نمیدونم فقط محدودیت قدرت تصور هست که میتونه پیشرفت آدم رو محدود کنه.

روز خوش

سوتی

2011-02-12T23:17:00.000+03:30

پنجشنبه عصر کلاس تموم شد اومدیم بیرون، یکی از دوستان عزیز به همراه خانمش هم از کلاس اومدن بیرون و داشتیم حرف میزدیم بعد موقع خداحافظی علاوه بر آقا نمیدونم چرا با خانم هم دست دادم. 1000 تا معذرت خواهی کردم ولی واقعا مشکلی دارم با این موضوع. زودتر بریم کبک خلاص شیم از این سوتی ها. چند بار این جور حالات پیش اومده. البته برا خیلی ها عادیه ولی خوب به هر حال خیلی سوتی بدی میشه بعضی وقتها.

امروز صبح پا شدم راهی شرکت شدم که بعد بستن در دیدم اوه اوه زمین سفیده سفیده. خیلی سرد بود رفتم تا دم ایستگاه سرویس. خیلی سرد بود جدا برف میومد باد هم میوزید برف رو میزد تو صورتم. خلاصه یه پونزده دقیقه ای واستادم دیدم خبری نشد از سوریس گفتم بیخیال! خواب! برگشتم خونه پتو رو کشیدم رفتم فضا ییییک حالی داد این خواب. بعد پا شدن و خوردن صبحونه و رسوندن خواهرم به سرویس شرکتش تو اون برف برگشتم خونه نشستم پای بررسی پرونده یکی از دوستانم و بعد اون هم کمی کارهای عقب افتاده رو انجام دادم و ناهار رو زدم و خوابیدم. خواب ظهر هم خیلی حال داد. بعد اون راهی تهران شدم برای این کلاس توجیهی. جلسه خوبی بود. یه سری دوستان هم که از تنبلیشون فقط زنگ زدن که تلفنی اوکی کردن و نیومدن تعیین سطح بشن و بقیه هم که ازشون ممنونم دقیقا گذاشتن دقیقه آخر اومدن. گفتم 6 تا 7:30 بیایید دقیقا 7:30 اومدن. واقعا باحال بود. البته غیر یه سری از دوستان که زودتر اومدن و تو زمان مناسب بررسی شدن ممنونم ازشون. به نتایج خوبی رسیدم.

اوکی باز هم از دوست عزیزم که دفترش رو در اختیار ما گذاشت ممنونم.

الان داشت قسمت دوم برنامه سیر تکامل رو میداد چند روزه منتظر بودم که کی شنبه میشه من این رو ببینم. واقعا برنامه توپپپیی هست. من و تو 2 کانال مورد علاقه من!

راستی چند شب پیش تو فرانسه 24 ونسا جونم رو دیدم داشت صحبت میکرد در مورد وضع مصر. خیلی شیرینه دوستش دارم. دیگه اینکه این هفته فکر کنم بیچاره باشم. همین روزهاست که مربی Fel ایمیل بزنه بگه بچه تو که تمریناتو انجام نمیدی بیخود کردی میای تو Fel. این وبلاگ ها رو هم کلا ترکوندن ظاهرا. زورشون به وبلاگ من هم رسیده.

الان گیج خوابم بگیرم بخوابم صبح زود باید پاشم.

امروز جلسه توجیهی و معرفی متد

2011-02-12T13:32:00.000+03:30

سلام

دوستانی که به من ایمیل دادن بابت شرکت در کلاس توجیهی امروز عصر این کلاس برگزار میشه. اطلاعات دقیقتر رو با ایمیل خبر میدم.

در این جلسه در مورد روش تدریس، طول دوره، نحوه ارزشیابی و هدف کلی دوره توضیح کامل داده میشه. تست تعیین سطح نیز گرفته میشه تا سطح دوستان مشخص بشه تا تعداد افراد در هر سطح کاملا مشخص بشه. کلاسها متعاقبا به زودی شروع خواهد شد. این جلسه رایگان هست. راستی مداد خودکار فراموش نکنید.

لطفا میل باکس خود را چک کنید.

موفق باشید.

پست فوری

2011-02-11T09:55:00.000+03:30

سلام

دیگه واقعا آخر هفته ها به کمپرسترین حالت خودش در اومده حتی دیروز وقت نشد ناهار بخورم. البته بماند میل زیادی هم نداشتم ولی کلاسها طوری شده بود که از ناهار هم موندم. ولی سر کلاس با شیرینی و چای که بچه ها آورده بودن جبران شد. کلاس ها از تور مسافرتی هم شادتر و با حالتر شده. اون انعطافی که میخواستم رو تو کلاس میبینم. این عالیه. یه سری از دوستان به من میگفتن یعنی چی تست روانشناسی گرفتی در تعیین سطح، الان خودشون متوجه موضوع شدن که چرا این کار انجام شده و اصلا منظور من برای انجام چنین کاری چی بوده. بچه های هر کلاس با هم متچ هستن و اون یک دستی تا حد خوبی حس میشه. دارم باز هم تغییر ساعت میدم و کمی برای پنج شنبه جمعه وقت باز میکنم چراکه اکثر قریب به اتفاق افرادی که میخوان تو تهران کلاس بیان گفتن آخر هفته. حتی خیلی از دوستان گفتن برای جلسه تعیین سطح و آشنایی با متد هم نمیتونن بیان و ساعتش مناسب نیست. به هر حال میخوام طوری باشه که دوستان تهران که پیگیر بودن بتونن استفاده کنن اگه نتونن بیان که خوب یه کلاس دیگه در کرج به جاش شروع میکنم چه کاریه :دی

به همین دلیل دارم هنوز برنامم رو پس و پیش میکنم تا زمان مناسبی رو ایجاد کنم برای کلاس تهران. فعلا تا اینجا برای ایام عید در تهران آموزشگاه معتبری اوکی داده و گفت که در روزهای تعطیل امکان تشکیل کلاس چه خصوصی چه عمومی هست. برای آخر هفته ها تقریبا اوکی داده ولی ست کردن زمان کلاس پیچیده شده و در کل بحث مالی هنوز اذیت میکنه. خیلی آموزشگاهها در تهران هزینه بالایی میگیرن و من نمیخوام شهریه بالا بره و متعادل کردن اینها سخته. این مساله خیلی اذیت میکنه. در کرج هم که این موضوع تعطیلات عید حل شده است و آموزشگاه باز هست. تمام سعیم این هست که دوره مکالمه تهران قبل عید شروع بشه و تا حد مناسبی پیش بره. از دوستانی که پیشنهاد تشکیل کلاس در دفتر کارشون رو دادن و یا به هر شکلی با من همکاری کردن هم تشکر میکنم. واقعا ممنونم از همتون. من خبر قطعی کلاس رو به دوستانی که پیگیر بودن میدم حتما.

فعلا برم که پر حرفی بسه.

روز همگی خوش

جلو قاضی و ...

2011-02-09T09:00:00.003+03:30

بابا من نمیدونم این چه صیغه ایه. یه سری آدم فوق العاده ... دور هم جمع شدن و برای هم فیلم بازی میکنن. آخه نمیدونم جای این ... دقیقا چی باید بذارم چه صفتی براندازشونه. آخه بابا یه رنگ باشید. برا خودتون راحت تره. بذارید بگم چی شده. صبح تو سلف نشسته بودیم داشتیم صحبت میکردیم (و مثل خرس هم صبحونه میخوردیم) یکی از این بچه های خیلی قدیمی شرکت گفت آره من تو یکی از کتابهایی که میخوندم نشون میداد چنگیز فلان بهمان. قبلشم خیلی جا نماز آب کشیده بود. خداییش نتونستم جلو خودم رو بگیرم. گفتم خوب عزیزم بگو ماهواره داریم من و تو 2 رو دیدم دیگه من که دیگه خودم اینکارم. میگی کتاب نشون میداد! سوتی از این باحال تر. جالب بود یه لحظه هم درنگ نکرد سریع شروع کرد به سفسته کردن. من که دیگه اصلا حرفاشم گوش نکردم ولی داشتم فکر میکردم خوب چرا مردم اینجورین. کلی ریش میذاره و اولین نفر میدووه میره نمازخونه بعد میترسه بگه ماهواره داریم. دروغ میگه! اینقدر این جور آدمی دیدم خسته شدم. حالا این هیچی تو همه مسائل این شکلیه. وارد هر مجموعه ای میشی این دو رو بودن رو میبینی. خیلی سخت میشه تحمل کرد این موضوع رو. بدبختی اینه که خیلی سخت میشه صاف و صادق موند. یعنی شاید اصلا نمیشه خیلی خیلی سخته. خلاصه تو این افکار بودم که یکی از بچه های باحال شرکت اومد. چند وقتی رفته بود مالزی آمار دانشگاهها رو در بیاره و قیمت خونه و ... اومد آقا چشمتون روز بد نبینه شروع کرد به تعریف کردن از تو فرودگاه اینجا که شروع کرد همه صحنه های مزخرف ایرانیا تو سوریه اومد تو ذهنم. گفت تو فرودگاه دعوا شد یاد دعوای فرودگاه سوریه افتادم. گفت یکی تو صف وا میستاد یه دفعه میشد 50 نفر، میگفت یکی چمدونش رو گذاشته بود و رفته بود و پلیس وسایلش رو تو صف برداشت تا بقیه کاراشون انجام شه و ... میگفت حتی عربا صفشون مثل آدم بود و مرتب میرفتن ولی ایرانیا این شکلی. اصلا ضد حالی بود. خیلی از بچه های کارخونه که بنده خدا ها از ایران هم خارج نشدن نمیتونن تصور کنن اینها یعنی چی چون همش این چیزها رو اینجا دیدن و عادت کردن بهش. و گزینه مقایسه نداشتن ولی مثلا تو فرودگاه دقیقا این موضوع قابل قیاس هست چون مثلا 8 تا گیت ورودیه 7 تاش مرتب منظم یکی یکی با احترام میرن یکیش که ایرانیا باشن سر و ته صفه معلوم نیست چجوریه. بگذریم. چون بهم سخت اومد این مساله نوشتمش.

ولی در کل امروز فوق العاده پر انرژی و مثبت هستم. احساس خیلی خوبی دارم. سبکم و شاداب. روز فوق العاده خوبیه. مطمدنم امروز برام اتفاقات خیلی خوبی خواهد افتاد. یووو هوووو

تمرین

2011-02-09T08:01:00.000+03:30

دیشب رسیدم خونه نشستم پای ارگ. یه کمی وقت داشتم با 14000 تا کار. ولی دیدم هیچی به اندازه این ارگ بهم حال نمیده. نشستم پای ارگ ولی مگه میشد زد. خیلی کند شده بودم و اصلا نت رو میخوندم بعد یه چیز دیگه میزدم. یه کمی کار کردم بهتر شد ولی حال نداد. رفتم سراغ کتاب بیر پارسی. یه کمی نت هایی که صفحات اول بود رو زدم روحیه گرفتم. خوب بود. آخرش به خوبی تموم شد. امروز صبح اومدنی هوا سرد بود منم خیلی آن تایم داشتم م اومدم ریسک داشت که از سرویس جا بمونم. با تاکسی اومدم ایستگاه بعدی سرویس. واستادم تا سرویس بیاد. تو سرما برای اینکه حواسم رو پرت کنم به چیز دیگه گفتم بذار فرانسه بحث کنم با خودم. دیدم حوصله بحث ندارم اول صبحی گفتم بذار یه چیزی رو تحلیل کنم و توضیح بدم دیدم یه سوپور پیر داشت جارو میزد. لباس نارنجیش نظرم رو جلب کرد و رفتم سراغ اینکه چرا رنگ نارنجی رو انتخاب کردن برای این شغل. تو سرویس داشتم همنطوری شل شل با خودم صحبت میکردم که خوابم برد. همینکه خوابم داشت سفت میشد رسیدیم شرکت. حالم گرفته شد.

الانم که صبحونه رو زدم و نشستم پای سیستم. امروز باید سیستم شرکت رو به یه جایی برسونم. خیلی عقب افتاده.

روز خوش

The best things in life are free

2011-02-08T15:52:00.000+03:30

چرا؟

2011-02-08T15:27:00.001+03:30

تو یه برنامه من و تو یه سوالی مطرح شد که من خیلی برام جالب بود.

این که چرا وقتی فوت میکنیم باد خنک میاد از دهان ولی وقتی ها میکنیم باد گرم میاد :دی

نظرتون چیه ؟؟؟؟

اعتصاب

2011-02-08T07:58:00.001+03:30

سلام

دیروز اومدیم از شرکت بیرون که دیدم همه بچه ها جلو سرویس ها ولو هستن. رفتم دم سرویس خودمون دیدم بله درست حدس زدم. راننده سرویس ها اعتصاب کردن. حدود 10-15 تا اتوبوس و مینی بوس با هم متحد درب رو قفل کرده بودن و کارمندا رو سوار نمیکردن. ایولا به اتحادشون. خلاصه رفتن تو صحبت شد بین کارفرما و مسئولین و راننده ها و 20 دقیقه بعد اومدن و راه افتادیم. اومدم خونه خسته بودم. کمی استراحت کردم و میوه زدم به بدن. عصر کلاس داشتم بعد کلاس یه راست رفتم باشگاه. جیرجیرک هم که نمیاد. شنبه هم نیومد. رفتم باشگاه کمی دیر رسیده بودم ولی خوب حال داد. حالا من مراعات این بچه ها رو میکنم مربیه اومده چی شده دیگه سر و صدا نمیکنی. گفتم ااا اینجوریه زدم تو کار مسخره بازی. خیلی حال داد. جای جیر جیری خالی بود. بچه ها رو هم جو گرفت و تمرین گروهی شد معرکه. یکی ترکی میشمرد یکی انگلیسی یکی تا 5 ترکی بقیش انگلیسی خیلی باحال بود. وسطشم آهنگ ایرانی گذاشت خیلی قر داشت خلاصه بماند دیگه بقیش. بعد تمرین گروهی رفتم وزنه زدم و اومدم. اتفاقاتی که برام جالبه اینه که مربی میگه برای آب کردن شکم دراز نشست و حرکات اینجوری خوب نیست. چون شکم رو از زیر سفت میکنه. چربی می مونه. میگه باید با نرمش از بغل آب شه و با تمارین دیگه از بالا. یعنی از سینه و بالا سینه باید بسازی بیای پایین. این برام جالب بود چون وقتی صحبت از شکم میشه آدم یه دفعه یاد دراز نشست میافته میگه خوب روزی 50 تا بزنم مثلا. ولی مربی میگفت اشتباهه. خوب من از این موضوع سر در نمیارم. ولی اینطوری پیش میرم که مربی میگه. اتفاق دیگه اینکه پاهام تا حدود 160-170 باز میشه ولی هنوز 180 نشده. ولی به زودی اونم اوکی میشه. چرخ و فلک و سه پایه و تایتانی و ماکی رو بهتر شدم. یکی پشتک مونده که تمرین نکردم و یکی خفاشی زدن رو. این دو تا رو تمرین کنم حرکات اصلی دوران نوجوانی میاد تو بدنم. نکته بعدی این هست که مربی داشت خودش تمرین میکرد من خیلی حواسم بهش بود. دیدم وزنه سبک برمیداره و خیلی نرم و پیوسته میزنه. یعنی بر عکس اکثر بچه هامون سنگین بر نمیداره بعد به زور بزنه. این رو تست کردم خیلی حس بهتری به آدم میده. اصلا خیلی بیشتر حال میده به آدم ورزش. تصمیم گرفتم این شکلی کار کنم که واقعا لذت ببرم.

دیشب یه کم فیس بوک بازی کردم. نمیدونم چرا نمیتونم ارتباط برقرار کنم با فیس بوک. یه جووریه! شاید مشکل از منه. یه چند روزی هم هست که تو شرکت Counter-Strike نصب کردیم شبکه بازی میکنیم. اینقدر من بازی نکردم ضعیف ضعیف شدم. ولی خیلی حال میده.

اوکی روز خوبی رو آرزو میکنم براتون من برم یکم به کارهام برسم.

حالم گرفته شد

2011-02-07T15:05:00.001+03:30

یکی از بچه های واحد ما که خصوصیات اخلاقی خاصی داره زده با یکی دیگه دعوا کرده احمق. دعوا بالا گرفته بعد یکی دیگه یعنی یه شخص ثالثی رو که تو دعوا طرفداری کرده رو اخراج کردن! عجب بابا! حالا اینا به کنار به هیچ چیش کاری ندارم. به این هم واحدیمون میگم تو که نامه زدی به مدیر اداری برو نامت رو پس بگیر و بگو اون بنده خدا رم اگه میشه برگردونن. چیزی که تغییر نکرده با اون نامه تو. همون شرایطه فقط اون بیچاره از نون خوردن افتاده. میگه نه من میدونم خودم چکار کنم. گفتم اوکی من نظرم رو گفتم ولی اون بنده خدا شب عیدی گناه داره. هیچ کاره بوده تو این قضیه. عین خیال این بابا نیست. میگم حداقل زنگ بزن رو موبایلش یه حالی ازش بپرس. هیچی زنگم نزد. خدایی مرام هم خوب چیزیه.

قلنبه شده بود اومدم نوشتم اینجا.

متاسفم برای خیلی از مردم.

فعلا ...

یادگیری حفظ کردن نیست!

2011-02-07T11:03:00.001+03:30

یه مطلبی هست برای برخی دوستان اشکال ایجاد کرده. مسئله حفظ کردن متن. یه سری دوستان خاص ظاهرا به این موضوع عادت کردن و یا نمیدونم تو مخشون رفته، ولی به هر حال تا من یه متنی، دیالوگی، داستانی چیزی کار میکنم سریع میگن باید این رو حفظ کنیم؟ من تو جلسه توجیهی روند کلاس و امتحان و اهداف رو بیان میکنم پس چرا توجه نمیکنید؟ چرا دوست دارید دیگران به جای شما فکر کنن؟ تحقیق کنید! ببینید تو کجای دنیا با حفظ متن زبان یادگرفتن که شما دومیش باشید. تو کلاس من باید بفهمید باید فکر کنید باید بسازید!

چرا؟

چند دلیل داره. یک اینکه زبان زندست این رو همه زبان شناسان پذیرفتن. زبان رو به رشد هست. هر روز کلی تغییر میکنه. مراقبت و نگهداری لازم داره. سازمانی هایی در هر کشوری وظیفه این کار رو دارن. تو فرهنگستان زبان و ادب پارسی فکر میکنید دارند چی کار میکنن؟ هر روز کلی لغات جدید بوجود میاد. اصطلاحات جدید تولید میشه. زبان به شدت پویاست. تو این همه تغییر حفظ کردن به هیچ کاری نمیاد.

دوم اینکه شما مگه زبان اول رو حفظ کردید که حالا بخواهید زبان دوم و سوم رو حفظ کنید؟ اینقدر شنیدید و تکرار کردید که چیزی ملکه ذهنتون شده. گفتید ماما، ماما، آب. منظور رو رسوندید. بعد از مدتی ذهنتون این رو بسط داده به چیزهای دیگه و گفتید دادا،آب. فهمیدید به جای ماما میتونید با کلمه دادا از برادرتون آب بخواهید. مادر مهربان براتون شعر خونده: سه تا گنجشک تو لونه، منتظر صبونه و ... مادر مجبورتون کرد حفظ کنید تا فارسی یاد بگیرید؟ بیچاره مادر من یادمه هر روز و شب برام این کتاب شعر ها رو میخوند و من هم با زبون بسته تکرار میکردم. نوار کاست هاش بود تا چند وقت پیش. این روند یادگیری زبان هست. باید به ذهنتون اجازه بدید تولید کنه. جلوش رو با یه مشت متن ثابت و یه سری کلمه نگیرید. ذهن پویاست و پویا یاد میگیره.

یه مطلبی هست از یه موسسه زبان خارجی که قبلا من به استادی که مجبورم میکرد حفظ کنم گفتم و باز هم اون قبول نکرد. متنش رو اینجا میذارم :

Our brain has evolved the smashing ability to learn and speak languages, which obviously had large evolutionary advantages. Even though children tend to absorb languages quicker than adults, it is still perfectly possible to learn new languages fluently as an adult. All that is needed is some hard work and repetition. When done correctly, learning languages is not particularly hard, but it istime-consuming. The most important part of the learning process is repetition, not memorizing rules. If memorizing rules were a priority, then native russians would have problems speaking Russian. Think about how you learned your own language - you never needed memorizing any rules.

خداییش خیلی قشنگ گفته. یه مقاله از سازمان توسعه زبان دوم تو اپلی گذاشتم کاش میخوندید یه ذرش رو.

شما وقتی متنی رو به هدف حفظ بخونید فقط به خودتون ظلم کردید به نظر من. چرا کلا بحث یادگیری رو بردید زیر سوال. شما اتحاد های ریاضی رو یادتون میاد چقدر سخت بود. واقعا اگه کسی سعی میکرد حفظ کنه بیچاره میشد. چون 1000 حالت داشت. حالا زبان از اونم بدتره هر جمله رو میشه به بینهایت حالت بیان کرد. همش هم درسته! خوب چی رو میخواهید حفظ کنید؟ تازه وقتی اتحاد رو حفظ میکردید به فرض اینکه مسائلش هم حل میکردید بعد تو فصل بعد یعنی تجزینه گیر میکردید!

ولی نکته طلایی تو یادگیری هر زبانی تکرار هست. موسیقی هم همینطوری. تکرار تنها کلید طلایی هست. شاید بعد 50 بار تکرار حفظ هم شدید ولی عملا تکرار با حفظ کردن فرق اساسی داره !!!!

خلاصه من سر کلاس تولید میخوام. این تولید بعد یه عالمه بار تکرار بوجود میاد. پس اگه کسی عینا بیاد جملات من رو تکرار کنه هیچ ارزشی برای من نداره و کارش نصفه هست. باید بفهمیدش، باید یاد بگیرید که تشخیص بدید الان دارید چی کار میکنید.

یه مثال همیشه قضیه رو روشنتر میکنه.

شما از خونه میخواهید برید سر کار با ماشین شخصی. یه استاد رانندگی میاد به شما دقیقا مسیر خونه تا سر کار رو به صورت حفظی یاد میده! یعنی اینجا که رسیدی میپیچی به چپ، اینجا از دم این ستونه به راست، همه تابلو هایی که تو این مسیر هست و چهار راه ها و ... خوب این خیلی خوبه ولی شما اگه بخواهید برید فرداش کرج کم میارید. استرس که حتما میگیرد. احتمال اینکه تو اتوبان تصادف کنید هم زیاده. ولی وقتی کسی بیاد به شما خود رانندگی رو یاد بده و بگه این اصول هست و این قوانین. تمرین شهری هم ببره. بعد به شما بگن برو کرج. شاید اولین بارش سخت باشه ولی میرید. چون میدونید دارید چی کار میکنید!!!

بدون عنوان

2011-02-07T10:03:00.003+03:30

یه آقایی که دکترای ریاضی محض داشته هر چی دنبال کار میگرده بهش کار نمیدن.بعد از کلی تلاش متوجه میشه شهرداری تعدادی رفتگر بی سواد استخدام میکنه.خلاصه خودشو معرفی میکنه و مشغول به کار میشه. بعد از 2-3 ماه میگن همه باید در کلاسهای نهضت شرکت کنید.این بنده خدا هم شرکت میکنه. یه روز دبیر محترم در کلاس چهارم ایشون رو میبره پای تخته تا مساحت یک متوازی الاضلاع رو حساب کنه.تو این فکر بوده که انتگرال بگیره یا نه که میبینه همه دارن داد میزنن:انتگرال بگیر...

منبع : مملکته داریم

روزگار شیرین

2011-02-07T10:00:00.000+03:30

سلام به همه دوستان

با اینکه باشگاهم کمرنگ شده، ارگ نمیزنم، روی سایتم کار نمیکنم ولی زندگی همچنان از کیفیت بالایی برخورداره. خیلی خیلی دوست دارم یک بار دیگه یعنی برای بار سوم کتاب به سوی کامیابی رو بخونم. الان خیلی میچسبه. یه اتفاق جالبی هم افتاده. از یه سری خواننده ها که خوشم نمیومد الان خیلی خوشم میاد. akon و ریحانا رو دوستشون نداشتم ولی چند روزیه دارم موزیکاشون رو گوش میدم و خوب قشنگ میخونن. حال میده. هی وسوسه میشم برم سمت انگلیسی باز میگم نمیشه. بدبخت میشم. یه بار خاطره بد دارم. دیگه وقتی هم برام نمونده همه روزهام تقریبا پر شده. جا برای نفس کشیدن نمونده. تقریبا که نه میشه گفت واقعا دقیقا همه روزهام پر شده.

عید هم برنامم دقیق چیده شد. کسایی که مسافرت نمیرن و تا 13 هم تعطیل هستن میتونن استفاده خیلی خوبی بکنن. بتونم تا قبل عید دوره هام رو تموم کنم برای عید و بعد عید شاهد اتفاقات خیلی خوبی خواهید بود. امیدوارم فقط زمان کم نیارم. با شرکت صحبت کردم شاید کارم رو نیمه وقت کنم. اگه تایید شه که دیگه انفجار رخ میده چون تایم زیادی خالی میشه و میرسم به راحتی فعالیتم رو تو تهران هم گسترش بدم.

غیر موضوع زمان بندی که فکرم رو مشغول کرده چیز دیگه ای هم هست که دارم بهش فکر میکنم. اونم طرز فکر انسانهاست. خیلی برام جالبه که استنباط مردم چرا با هم فرق داره و چه فرقی داره و روند فکری چطوری شکل میگیره چطور میشه تغییرش داد و چطور میشه ازش استفاده کرد و... این موضوع که از چندین سال پیش فکر من رو مشغول کرده الان از جایگاهی روبروی صندلی زبان آموزان بهتر درک میکنم. قبلا که تدریس میکردم خیلی از اطلاعات تحلیلی رو نداشتم. البته الانم هیچی در مورد نحوه کار مغز بلد نیستم ولی طرز دیدم فرق کرده. بچه ها با هم متفاوت هستن و این تفاوت در روش فکریشون مختلف هست. برخی روند فکری ها به هم نزدیک هست. تو فعالیت های کلاسی شاید خودشون اصلا متوجه این موضوع نباشن ولی بعضیهاشون روند فکری نزدیکی دارن که توصحبتهاشون بروز میدن و برخی کلا جور دیگه به مطالب نگاه میکنن که من رو شگفت زده میکنه مثلا در مورد یه موضوع خیالی چنان صحنه سازی میکنن که اینگار قبلا دیدنش یا حتی رنگ و بو رو هم میگن. الان تو کلاس گروهی گفته های آنتونی رو بیشتر درک میکنم. به خاطر همین دوست دارم کتابش رو بار دیگه بخونم.

شاگرد در حضور معلم

2011-02-06T10:56:00.003+03:30

این داستان را نه به خواست خود،‌ بلکه به تشویق و ترغیب دوستانم می‌نویسم. نام من میلدرد است؛میلدرد آنور Mildred Honor. قبلاً در دی‌موآن Des Moines در ایالت آیوا در مدرسهء ابتدایی معلّم موسیقی بودم. مدّت سی سال است تدریس خصوصی پیانو به افزایش درآمدم کمک کرده است. در طول سالها دریافته‌ام که سطح توانایی موسیقی در کودکان بسیار متفاوت است. با این که شاگردان بسیار بااستعدادی داشته‌ام، امّا هرگز لذّت داشتن شاگرد نابغه را احساس نکرده‌ام.

امّا، از آنچه که شاگردان "از لحاظ موسیقی به مبارزه فرا خوانده شده" می‌خوانمشان سهمی داشته‌ام. یکی از این قبیل شاگردان رابی بود. رابی یازده سال داشت که مادرش )مادری بدون همسر) او را برای گرفتن اوّلین درس پیانو نزد من آورد. برای رابی توضیح دادم که ترجیح می‌دهم شاگردانم (بخصوص پسرها) از سنین پایین‌تری آموزش را شروع کنند. امّا رابی گفت که همیشه رؤیای مادرش بوده که او برایش پیانو بنوازد. پس او را به شاگردی پذیرفتم. رابی درس‌های پیانو را شروع کرد و از همان ابتدا متوجّه شدم که تلاشی بیهوده است. رابی هر قدر بیشتر تلاش می‌کرد، حس‌ّ شناخت لحن و آهنگی را که برای پیشرفت لازم بود کمتر نشان می‌داد. امّا او با پشتکار گام‌های موسیقی را مرور می‌کرد و بعضی از قطعات ابتدایی را که تمام شاگردانم باید یاد بگیرند دوره می‌کرد.

در طول ماهها او سعی کرد و تلاش نمود و من گوش کردم و قوز کردم و خودم را پس کشیدم و باز هم سعی کردم او را تشویق کنم. در انتهای هر درس هفتگی او همواره می‌گفت، "مادرم روزی خواهد شنید که من پیانو می‌زنم." امّا امیدی نمی‌رفت. او اصلاً توانایی ذاتی و فطری را نداشت. مادرش را از دور می‌دیدم و در همین حدّ می‌شناختم؛ می‌دیدم که با اتومبیل قدیمی‌اش او را دم خانهء من پیاده می‌کند و سپس می‌آید و او را می‌برد. همیشه دستی تکان می‌داد و لبخندی می‌زد امّا هرگز داخل نمی‌آمد.

یک روز رابی نیامد و از آن پس دیگر او را ندیدم که به کلاس بیاید. خواستم زنگی به او بزنم امّا این فرض را پذیرفتم که به علّت نداشتن توانایی لازم بوده که تصمیم گرفته دیگر ادامه ندهد و کاری دیگر در پیش بگیرد. البتّه خوشحال هم بودم که دیگر نمی‌آید. وجود او تبلیغی منفی برای تدریس و تعلیم من بود.

چند هفته گذشت. آگهی و اعلانی دربارهء تک‌نوازی آینده به منزل همهء شاگردان فرستادم. بسیار تعجّب کردم که رابی (که اعلان را دریافت کرده بود) به من زنگ زد و پرسید، "من هم می‌توانم در این تک‌نوازی شرکت کنم؟". توضیح دادم که، " تک‌نوازی مربوط به شاگردان فعلی است و چون تو تعلیم پیانو را ترک کردی و در کلاسها شرکت نکردی عملاً واجد شرایط لازم نیستی." او گفت، "مادرم مریض بود و نمی‌توانست مرا به کلاس پیانو بیاورد امّا من هنوز تمرین می‌کنم. خانم آنور، لطفاً اجازه بدین؛ من باید در این تک‌نوازی شرکت کنم!" او خیلی اصرار داشت ....

نمی‌دانم چرا به او اجازه دادم در این تک‌نوازی شرکت کند. شاید اصرار او بود یا که شاید ندایی در درون من بود که می‌گفت اشکالی ندارد و مشکلی پیش نخواهد آمد. تالار دبیرستان پر از والدین، دوستان و منسوبین بود. برنامهء رابی را آخر از همه قرار دادم، یعنی درست قبل از آن که خودم برخیزم و از شاگردان تشکّر کنم و قطعهء نهایی را بنوازم. در این اندیشه بودم که هر خرابکاری که رابی بکنم چون آخرین برنامه است کلّبرنامه را خراب نخواهد کرد و من با اجرای برنامهء نهایی آن را جبران خواهم کرد.

برنامه‌های تکنوازی به خوبی اجرا شد و هیچ مشکلی پیش نیامد. شاگردان تمرین کرده بودند و نتیجهء کارشان گویای تلاششان بود. رابی به صحنه امد. لباسهایش چروک و موهایش ژولیده بود، گویی به عمد آن را به هم ریخته بودند. با خود گفتم، "چرا مادرش برای این شب مخصوص، لباس درست و حسابی تنش نکرده یا لااقل موهایش را شانه نزده است؟"

رابی نیمکت پیانو را عقب کشید؛ نشست و شروع به نواختن کرد. وقتی اعلام کرد که کنسرتوی 21موتزارت در کو ماژور را انتخاب کرده، سخت حیرت کردم. ابداً آمادگی نداشتم آنچه را که انگشتان او به آرامی روی کلیدهای پیانو می‌نواخت بشنوم. انگشتانش به چابکی روی پرده‌های پیانو می‌رقصید. از ملایم به سوی بسیار رسا و قوی حرکت کرد؛ از آلگرو به سبک استادانه پیش رفت. آکوردهای تعلیقی آنچنان که موتزارت می‌طلبد در نهایت شکوه اجرا می‌شد! هرگز نشنیده بودم آهنگ موتزارت را کودکی به این سن به این زیباییبنوازد. بعد از شش و نیم دقیقه او اوج‌گیری نهایی را به انتهی رساند. تمام حاضرین بلند شدند و به شدّت با کف‌زدن‌های ممتدّ خود او را تشویق کردند.

سخت متأثّر و با چشمی اشک‌ریزان به صحنه رفتم و در کمال مسرّت او را در آغوش گرفتم. گفتم، "هرگز نشنیده بودم به این زیبایی بنوازی، رابی! چطور این کار را کردی؟" صدایش از میکروفون پخش شد که می‌گفت، "می‌دانید خانم آنور، یادتان می‌آید که گفتم مادرم مریض است؟ خوب، البتّه او سرطان داشت و امروز صبح مرد. او کر مادرزاد بود و اصلاً نمی‌توانست بشنود. امشب اوّلین باری است که او می‌توانست بشنود که من پیانو می‌نوازم. می‌خواستم برنامه‌ای استثنایی باشد."

چشمی نبود که اشکش روان نباشد و دیده‌ای نبود که پرده‌ای آن را نپوشانده باشد. مسئولین خدماتاجتماعی آمدند تا رابی را به مرکز مراقبت‌های کودکان ببرند؛ دیدم که چشم‌های آنها نیز سرخ شده و باد کرده است؛ با خود اندیشیدم با پذیرفتن رابی به شاگردی چقدر زندگی‌ام پربارتر شده است. خیر، هرگز نابغه نبوده‌ام امّا آن شب شدم. و امّا رابی؛ او معلّم بود و من شاگرد؛ زیرا این او بود که معنای استقامت و پشتکار و عشق و باور داشتن خویشتن و شاید حتّی به کسی فرصت دادن و علّتش را ندانستن را به من یاد داد

دوره مکالمه فشرده فرانسه در تهران

2011-02-05T17:31:00.003+03:30

سلام

کلاسهای مکالمه فشرده فرانسه در تهران از هفته بعد روز شنبه مورخ 23 بهمن استارت خواهد خورد و تا قبل از عید نوروز پایان خواهد یافت.

این دوره 8 جلسه 3 ساعته خواهد بود. هفته ای دو جلسه در روزهای شنبه و چهارشنبه برگزار می شود از ساعت 5:30 تا 8:30

محل تشکیل کلاس: خیابان انقلاب، ابتدای خیابان بهار جنوبی.

دوستانی که مایل به شرکت در این کلاس بودن لطفا بار دیگه از طریق ایمیل با من مکاتبه کنند تا به این ترتیب تعداد قطعی افراد مشخص شده و کلاس بسته شه.

به دلیل محدودیت زمانی بنده در قبل عید نوروز احتمالا فقط همین دوره در تهران استارت خواهد خورد و برای ایام تعطیلات عید و نیز به طور خیلی گسترده تر بعد از عید در تهران دوره های متفاوتی خواهم داشت. این مورد شامل دوستان در کرج هم میشه. سعی کنید رو برنامه های عیدتون تجدید نظر کنید.

دو مورد رو باید خاطر نشان کنم که بعدا شرمنده دوستان نشم.
1- از اونجایی که فعلا زمان دیگه ای در اختیار ندارم و شاید تعداد متقاضیان بیشتر از حد انتظار کلاس باشد، اولویت بندی بر اساس زودتر ثبت نام شده ها خواهد بود.

2- در جلسه اول به طور ضمنی امتحان تعیین سطح انجام خواهد شد. شدیدا عقیده دارم که کلاس باید کاملا یک دست باشه تا کیفیت دوره از دست نره. ممکنه دوستانی با نرمال مورد نظر من تفاوت داشته باشند چه بالاتر چه پایینتر متاسفانه مجبور هستند برای دوره های مناسب سطح خودشون کمی صبور باشن.

به امید موفقیت همه دوستان

کامنت ها رو باز کردم

2011-02-04T23:52:00.001+03:30

طی درخواست مکرر دوستان و همچنین اینکه خیلی دیگه سوت و کور شده اینجا و هم اینکه بابا بیاید دعوا راه بندازید بخندیم و .... تصمیم گرفتم قسمت کامنت رو برای همه باز کنم تا باز هم با اسم مستعار و الکی بیاید نظر بدید.

یه عالمه خوابم میاد، گشنمه، خدایی ولی ظرفها رو شستم و خونه رو مرتب کردم ولی زباله ها رو یادم رفت ببرم. یادمه یه زمانی عشقم این بود که تنها زندگی کنم ولی الان با اینکه هنوز خیلی دوست دارم این موضوع رو ولی ترجیح دورم 500 تا آدم باشه تا اینکه تنها باشم. دو سه روز تنها بودم مردم. تازه تنها هم نبودم با دوستان بودم، کلاس داشتم سر کلاس بودم همش ولی باز هم حس جالبی نیست. وقتی از بیرون که میرسم خونه مثل الان که دیگه هیچی کلا! خدا به داد برسه تو کبک. حتما با کسی همخونه میشم نمیتونم تنهایی. حال نمیده.

بفرمایید پرتغال، چقدرم هسته داره. کشته من رو.نمی ذاره تایپ کنم. راستی تفریح و چیزهای وقت گیر تو زندگی من کم بود این شبکه من و تو 2 هم اضافه شد. بابا این عجب کانالیه. دیوونه میکنه. این چند روزه که پای تلویزیون میخوابیدم و کسی هم نبود راحت تا 2 شب بکوب میشستم پای این برنامه هاش. چقدر آموزندست چقدر جالبته. دیشب خیلی خسته بودم. چندین کلاس پشت سر داشتم که دیگه داشتم میمردم نشستم پای این کانال تا 2 شب دیدم طوری که دیگه آخش چشمام بسته میشد و فقط گوشام میشنید. آخرش دیدم دیگه خیلی عذابه خوابیدم. برنامه هاش عالیه. خلاصه این هم به برنامم اضافه شد. باید تو برنامه ریزی جدید دقیقا براش زمان در نظر بگیرم.

فعلا برم یه فکری برای شام بکنم که دارم بیهوش میشم. بدبختی آشپزی هم بلد نیستم باید هر چی هست رو گرم کنم. الان دلم ماکارونی میخواست. :غم : ناراحت

Feb. 3rd 2005

2011-02-04T12:08:00.000+03:30

Today is a very special day in my life. On Feb. 3rd 2005, I came to Canada to explore a new future for me and my family. Now I've a broader understanding of human values, freedom and responsibility, respect for diversity and multiculturalism, protecting nature and environment, hatred toward racism, harassment, violence and abusive relationships. On daily life, I've learnt that every single person is responsible " for leaving the world a better place than it was when" we came to it.

Somebody

سلام

2011-02-03T22:06:00.001+03:30

امشب بعد کلاس داشتم میومدم خونه. یه ابر تیره تو تاریک روشنی هوا دیده میشد که خیلی خیلی زیبا و جذاب بود. دوستش داشتم. بعد رسیدن به خونه دیدم کلی ظرف تو ظرفشویی مونده. غذا باید گرم کنم، هنوز تو فریزر هست، خونه سرد هست و بخاری کم مونده، آخه همه رفتن سفر. من موندم و خودم. وای چه حسی دست میده به آدم وقتی از کار خسته میای میبینی کلی کار مونده! این خانمهای شاغل خدایی چجوری سر میکنن. خصوصا اگه یه بچه هم باشه تو خونه. آدم روانی میشه والا. من الان کلی ماتم زدم که واقعا کی حال داره شام آماده کنه. بعد کی حال داره جمع کنه. بعد کی بشوره. خدا خیر بده این مامانا رو طفلکیا بدون هیچ چشمداشتی هر روز همه این کارها رو به بهترین شکل انجام میدن. عجب بابا من یکی کم آوردم خدایی.

وضعیت کلاسها هم خدا رو شکر خیلی بهتر از اون چیزی که تصور میکردم خوب پیش میره. خوشحالم. دیروز که تعطیل بودم کمی روی اکتیویته ها کار کردم و تعدادی تمرین و بازی جدید طراحی کردم. حدود 53 تا بازی و فعالیت کلاسی شد فقط برای ترم دوم. عمرا وقت نمیشه اینها رو کار کرد. بگذریم.

الان دارم تو فیس بوک عکس آپلود میکنم. همزمان دارم رادیو فرانسه گوش میدم. اس ام اس بازی هم میکنم. به یکی از دوستام تو یاهوو میگم تنهام. میگه پس اون ارگ چیه اونجا! راست میگه والا! چیه ؟ شام رو الان گذاشتم گرم شه. یه کمی هم شراب با شام بزنم. بعد بشینم پای ارگ بترکونم. کاش حرفه ای بودم. چه حالی میداد. چیه مگه؟ یه روز میشم.

تمرینای fel هنوز تموم نشده. اونها از همه چی فعلا واجبرتن. فردا کلاس خصوصی تهرانم کنسل شد. خیلی خوبه. کمی تایم خالی پیدا شد. نمی دونید این زمان هایی که یه دفعه بدستم میاد چقدر برام ارزشمنده.

فعلا برم شام. تا بعد ...

کلاس فرانسه عمومی فشرده در تهران

2011-02-02T23:16:00.000+03:30

سلام

خبر خوب برای دوستانم در تهران!

دوستان تهرانی که مصر بودن برای کلاس در تهران، برنامم داره جور میشه و ایشالا تا هفته دیگه برنامه ای فشرده و جدیدی رو استارت میزنم تو تهران. دوره فشرده عمومی طراحی کردم چیزی بین کلاس خصوصی و عمومی اتفاق می افته. چیز عجیب غریبی نیست ولی واقعا کیفیت بالایی خواهد داشت. دوره های خاص دیگه ای هم دارم که بچه هایی که با من قبل مصاحبشون خصوصی داشتن میتونن حدس بزنن چیه :دی شاید اون برنامه ها رو هم بیارم به حالت عمومی هر چند کار سختیه ولی فکر کنم خیلی برای دوستان مفید باشه. فعلا در موردش صحبت بیشتری نمیکنم.

عزیزانی که در تهران خواستار کلاس بودن برنامه من برای آخر هفته(پنجشنبه و جمعه) کاملا پر شده و قصد دارم در طول هفته بعد ساعات اداری در مرکز شهر تهران کلاس دایر کنم. به این شکل فکر کنم انعطاف کار برای شاغلین خیلی بیشتر بشه و مشکل رفت آمدشون هم حل میشه.

دوستان کرجی عزیز که خواستار کلاس بودن ومتاسفانه تایم من اجازه نمیداد شاید با شروع کلاس تهران، خصوصی های تهرانم رو بین هفته بندازم و برنامم برای جمعه و پنجشنبه صبح آزاد بشه. البته قولی نمیدم. سریع بگم که دوستانی که با من خصوصی داشتن اصلا این جمله نگرانشون نکنه. هیچ کلاسی متوقف نمیشه و با توافق شاید ساعت برخی رو تغییر بدیم. حالا حضوری یا تلفنی صحبت میکنیم برای هفته بعد.

برای هماهنگی بیشتر کلاس تهران از طریق ایمیل من : nasser.ir@gmail.com در ارتباط باشید.

عشق و حال

2011-01-31T23:16:00.000+03:30

دارید فرانسه میخونید؟ دارید درس دانشگاه میخونید؟ پروژه پایان ترم دانشگاه مونده؟ داری از بچتون نگهداری میکنید؟ دارید ظرفهای شام رو میشویید؟ هر کاری دارید میکنید یه لحظه مکث کنید. ببینید دارید از این کار لذت میبرید یا نه؟

اگر لذت نمیبرید باید کار رو متوقف کنید و فکر کنید چرا از این کار به این باحالی لذت نمیبرید؟!

الان از باشگاه اومدم. این ورزش چنان حالی داد که نگو. هر چند الان دست راستم تا نصف بیشتربالا نمیاد ولی واقعا لذت بردم. قبلش کلاس فرانسه بودم و من بودم و بهاره. کس دیگه ای نیومده بود. بچه ها همه بهونه میارن و گیر میدن به استاد و ساعت و .... شایدم حق دارن به هر حال من کار خودم رو میکنم و چیزی که میخوام رو از کلاسم میکشم بیرون. امروز فقط من بودم و بهاره و بحث رفت بین اختلاف فکر بچه ها و بزرگتر ها و بحث بالا گرفت و رسید به اختلاف نظرات مردم و طرز فکر مردم. آخرش بهاره گفت خیلی جالبه من هنری به قضیه نگاه میکنم تو علمی بعد تو خیلی چیزها میگی من قانع میشم و من خیلی چیزها میگم تو قانع میشی. گفتم آره والا جالبه در نوع خودش. خلاصه کلاس پر باری بود و کمی سرعت حرف زدنم داره میره بالا. هنوز به اندازه خودم هم نرسیدم. ولی موتورمو روشن کردم در عرض یه هفته فکر کنم با تمرینات بتونم برسم به سرعتی که میخوام.

برنامم تقریبا دیگه کاملا پر شده. یعنی جای نفس کشیدن نمونده. این کلاس عمومی ها خیلی جالب چیده شد. اصلا تصور من قبلش چیزی دیگه ای بود ولی خیلی بهتر برنامه ریزی شد.

راستی تو ایران مهر یه کلاس ترم یک هم استارت میخوره. روز جمعه.

دیگه اینکه ارگ هم که کمی تمرین کردم ولی هنوز درس جدید نرفتم. همون قبلی ها رو تمرین میکنم. پرونده بچه ها هم که یه تکونی خورد و کلی از دوستان دعوت شدن به مصاحبه. یکی از بچه ها هم که این هفته عازم هست. دیگه اینکه پروژه شرکت اجرا شد و تمام مشکلاتش حل شد. مونده فقط دسترسی ها رو محدود کنم و سیستم سکوریتی رو روش بذارم و دیگه آماده استفاده هست. این کامنت ها رو هم محدود کردم خیلی بهتر شد. ساکت شد دیگه کسی نظر نمیده.

فعلا تا بعد...

خواب

2011-01-30T08:20:00.000+03:30

سلام

دیروز چه خبر بود شرکت!اصلا نفهمیدم ساعت چطور گذشت. همه کاری کردم. از سرچ و تحلیل و کدنویسی بگیرید تا مشاوره تلفنی پرونده و دیدن سایت یه فرانسه و ایمیل به راهنمای fel و ...

خیلی کارها مونده بود که دیگه باید انجام میشد. البته خیلی هاش مونده برای امروز. حتما اوکی باید بشه. دیروز رسیدم خونه هیچ توانی برام نمونده بود. رفتم لالا تا ساعت 7:30 بعد پا شدم با جیرجیری رفتیم باشگاه. البته با 10 دقیقه کاشته شدن تو سرما زیر باروون. ولی باشگاه خیلی خیلی حال داد. به من که خیلی خوش گذشت و خستگی آنچنانی هم نفهمیدم. و بعد این همه سال گفتم یه تایتانی بزنم شاید تونستم. همونا که تو فیلم ما میزنن از زمین با یه جهش پا میشن. زدم و همون اولیش هم ریدیف بود. هنوز اثرات ورزش دوران نوجوانی مونده. البته جای تمرین داره. وسط تمرینات گروهی هم که زدیم تو نخ مسخره بازی باشگاه رو ریختیم به هم(البته یکم ریختیم بهم).

دیشب من مرز قدرت تصور و فهم ذهنم رو حس کردم. کانال من و تو 2 که میتونم به جرات بگم بهترین کانال تلویزیونی هست که من در عمرا دیدم، داشت برنامه ای عملی در مورد کهکشان ها میداد. اسمش شبیه این بود : کرانه کهکشان

چقدر برنامه زیبایی بود. بی نظیر بود. چند شب قبل یه برنامه داد در مورد منظومه شمسی. این بار برنامه در مورد کهکشان راه شیری بود. خیلی مسائل بزرگی داشت که تو ذهن جا نمی شد. با اینکه در مورد خیلی هاش قبلا تصور ذهنی داشتم ولی دیگه واقعا یه تیکه هاییش رو نکشید ذهنم. دقیقا فهمیدم ذهنم تا کجاها رو میتونه تصور کنه و تا کجا ها رو نه!

بحث در مورد سیاه چاله ها بود و اینکه در سیاهچاله ها زمان و مکان تعریف نشدست. یعنی کلا قوانین ما هیچ کدوم اونجا تعریف شده نیست و یه سنگ آسمانی رفت نزدیک یه سیاهچاله و غیب شد و راوی میگفت الان بشر نمیتونه تصور کنه چه بلایی به سر این سنگ آسمانی اومد و الان اون کجاست! گفت از این سیاهچاله ها تو راه شیری زیاد هست. تا اینجا هیچی، بعدش یه جمله گفت که من ترکیدم. گفت اصلا بعید نیست که الان ما توی یک سیاهچاله خیلی بزرگ باشیم. من مردم وقتی جمله بعدیش رو شنیدم. گفت اصلا شاید کل کیهان تو یه سیاه چاله بزرگ تر باشه و اون سیاه چاله رو نمیشه تصور کرد خودش کجا قرار داره.

بعد رفت سراغ کهکشان های دیگه رفت به فاصله 27 میلیون سال نوری رفت به 8 میلیارد سال نوری قبل. اصلا دیوونه کننده بود. انفجار اولیه رو شرح داد. پیدایش زمین رو گفت که زمین اندازه یه نخود و بعد اندازه کف دست شده بوده. بسیار برنامه شگفت انگیزی بوده. هر کهکشان رو که میگفت توضیح میداد که دانشمندان نقشه دی ان ا و نیز تصویر منظومه شمسی رو برای اون کهکشان پرتاب کردن تا اگه موجود زنده ای اونجا هست اون رو دریافت کنه و پاسخ بده.

بسیار بسیار دوست دارم این کانال رو.

بازم ارگ

2011-01-29T15:49:00.000+03:30

جاتون خالی دیشب نشستم پای این ارگ نازنین از صفحه کتاب بیر زدم رفتم تا رسیدم به آخرای تمرینای دست چپ. هر خط میزان رو حداقل دو بار زدم. تا راضیم نمیکرد ولش نمیکردم. بعد دیدم دیگه اینجوری حال نمیده. زدم تو کار هردمبیلی زدن. قشنگ دو دستی ترکیبی میزدم. یه بل بشوئی شده بود ولی بعد یه کم موزیکش کمی قابل تحمل شد. خیلی حال داد. پیانو رو دوست دارم.

بعدش دیگه خیلی وا رفته شده بودم حدود 8 بود رفتم دراز کشیدم پای تلویزیون و دیگه همونجا داشتم تصمیم میگرفتم که بخوابم. یه دفعه دیدیم شبکه ام بی سی پرشیا داره فیلم جت لی میده ولی صحنه ای جدید به چشمم خورد. جت لی که همیشه قد و یه دنده و بلند پرواز بود قلاده دور گردن داشت و سگ یه پولدار شده بود. خوشم اومد نشستم دیدم. کلی فیلم رفت جلو تا رسید به نقطه ای که جت لی عاشق پیانو میشه. وای آخر فیلم با تک نوازی پیانو تموم شد. خیلی خیلی زیبا بود. البته کل فیلم متوسط بود ولی سکانس های زیبایی داشت. آخرم که با پیانو تموم شد من رو یاد ارگ زدن خودم انداخت.

امروز بعد این همه تعطیلی خدایی کار کردن سخته. خوبه حالا چهارشنبه این هفته هم تعطیله و سه روز خالی هستیم. دوست دارم این تعطیلی ها رو. الان در این لحظه گیج خوابم. امروز اصلا نفهمیدم چطور گذشت. خیلی کار داشتم و هنوزم پروژم راه نیافتاده. سر یه موضوع مسخره گیر کردم. بمونه برا فردا مخم تعطیله. امروز برای استاد fel ایمیل زدم که عذر میخوام و تمرینا رو انجام خواهم داد. ولی باز هم امروزم وقت نشد. عجب!

من برم فعلا ....

ارگ

2011-01-28T17:24:00.002+03:30

آخی

آبروم رفت! tutrice سایت fel ایمیل داده که میبینیم تمرینات رو انجام ندادی! جلسه لایو میره برای نیم ماه دیگه. عجب ها!!!!

اومدم جواب ایمیل رو بدم دیدم خوب چی بگم. انجام ندادم دیگه.باید بشینم سریع تمریناتو انجام بدم و بعد بهش بگم بابا ما رو عقب ننداز.به قول آقای بابایی همکارمون تو شرکت "داداشمونی ییره" (با لهجه مشهدیای عزیز)

دیشب نزدیک خونه دم یه قصابی یه بچه گربه رو دیدم اومده بود مییو مییو میکرد. صحنه فوق العاده عجیبی بود. کلی دلم براش سوخت. یه اتفاق دیگه هم افتاد که برای خودم دلم سوخت. امروز صبح سوار تاکسی شدم یارو تو بقیه پول بهم یه سکه داد! تو دلم گفتم همین! نگاه کردم دیدم 500 تومنیه! حرفش بود قبلا، ولی تا حالا اینطوری حس نکرده بودم قضیه رو! سکه 5000 ریالی! عجب مملکتی!

دیشب با حسرت به ارگم نگاه میکردم. اینقدر دلم تنگ شده بود براش که داشتم تلفن حرف میزدم و از اینور داشتم الکی دکمه هاشو فشار میدادم. عاشقشم. الان دارم میرم بشینم یه ذره بنوازم. بابت کلاسها هم خیالم راحت شد. خدا رو شکر این خانم دادو هست. خدایی خیلی خانومه. همه جوره با آدم راه میاد. من تو کار اصلا رو دربایستی ندارم با این حال خانم دادو خیلی فهمیده و جالب برخورد میکنه. آخ آخ خدا خیر بده استاد عادلی نیا رو. عشق منه. هنوز بهترین استاد و بهترین مدیرآموزشگاهیه که من تو عمرا دیدم. یعنی من یک سال با جون و دل براش کار کردم و لذت بردم. اگه الان بگه بیا برام مجانی کار کن با کله میرم. کتاب اولم رو هم با هم چاپ کردیم. یادش بخیر. خط موبایلم رو کمک کرد بخرم. وام بانکی رو کمک کرد. ضامنم شد. تو خیلی زمینه ها بهم راهنمایی داد و کمکم کرد. بهم یاد داد چجوری همه رو کمک کنی و همه ازت خوشحال باشن و پول در بیاری. مرد موفقی هست. البته اون یاد داد ولی کیه که یاد بگیره. : پی :دی :خنده :کوفت خنده نداره گریه داره!

کلاسهای عمومی تو جلسه اولش.ن خیلی عالی به نظر رسیدن. الان سر کلاسهای خصوصی چون مدت زیادیه با بچه ها کار میکنم و معمولا حالت دوستانه داره هم خیلی کیفیت کلاس بالاست هم خیلی بگو بخند داریم. جلسات اولش فقط کمی خشکه و پوستشون رو میکنم. ولی فعلا که کلاس عمومی جلسه اولش خیلی دوستانه ولی در عین حال محترمانه برگزار شد. این خیلی برای من جالب بود. یاد تدریس کامپیوتر می افتم. یادش بخیر دورانی بود! داستانی داشتیم. عشقشون این بود که یه تکنیک تو رجیستری یاد بگیرن. سخت ترین برنامه های وی بی رو میدادم تند تند مینوشتن که یکی اول بشه و بهش یه تکنیک جدید یاد بدم.

اوکی خاطرات و اراجیف بسه. برم بشینم پای ارگ.

فعلا...

شروع کلاسها تا آخر همین هفتست

2011-01-26T23:17:00.000+03:30

جاتون خالی

با جیرجیرک عزیز البته با کمی تاخیر رفتیم استخر. وای که این بخار چه حالی میده. بعدش سرد بعد داغ بعد سرد بعد خشک بعد دوش بعد استخر بعد دوباره همه اونها. :دی

خیلی بیش از حد حال داد و خستگی جسمی روحی ما رو خارج کرد. ارگ هیچی تمرین نکردم. کلاس خوبیش اینه ها! مجبور میکنه که کار کنی و پشت گوش نندازی. ولی من حتما کار میکنم. هنوز زیاد عقب نیستم. چیزی که من رو نگران میکنه این مساله سایت fel هست که هنوز اکتیویته ها رو انجام ندادم تموم شه و داره زمان بررسی روند من میرسه و آبروم میره. باید یه تایم مناسب برای اون هم بذارم.

دیگه اینکه کمی خسته هستم. الان بعد این استخر فقط خواب میچسبه.

راستی فردا در رابطه با کلاس با دوستانی که کلاس و ساعتشون کامل مشخص نشد تماس میگیرم و برنامه رو میگم.

موفق باشید.

تب و لرز

2011-01-26T08:48:00.000+03:30

سلام

دیشب نمیدونم این ویروس جدیده بود و یا چی بود که تب و لرز گرفته بودم. شام هم نشد بخورم. یه پتو کشیدم روم یه کلد استاپ انداختم و بالا و برو که رفتی. خدا رو شکر امروز رو که بین تعطیلات بود مرخصی رد کرده بودم. خوشحال و راحت خوابییدم. امروز دیگه میتونم با خیال راحت کمی استراحت کنم. ارگ بزنم که خیلی عقبم و به کارهای عقب افتاده رسیدگی کنم. خدا کنه مریض نشم که اصلا حوصلش رو ندارم.

کلاس دیروز خوب برگزار شد و دوستان هم خیلی مشتاق و با انگیزه بودن. این داشتن انگیزه مهمترین عاملی هست که تو کلاس به من کمک خواهد کرد. اگه انگیزه نباشه من باید اون رو ایجاد کنم که خودش کار خیلی سختیه و انرژی میبره ولی وقتی انگیزه هست خیلی مسائل کمتر میشه و سرعت میره بالا. تعیین سطح خوبی هم گرفتم و ریزه کاریهایی که برام مهم بود رو هم کشیدم بیرون. یه کلیپ ویدئو دیدیم سر کلاس. تست روانشناسی بود که تقریبا شناخت نسبی بهم داد از دوستان. یه سری ها رو میتونم از الان قول بدم که مصاحبه رو به راحتی قبول میشن. بقیه به تلاش نیاز دارن.

دیروز عصر رفتم تهران و اومدم. روز تعطیل بود و شده بود مثل شهر مرده ها. این جمله جای فکر داره. دیشب همین موضوع فکرم رو مشغول کرده بود. ما عادت کردیم به شلوغی و هیاهو. وقتی جمعیت تو خیابون کم میشه ما میگیم زندگی بی روح شده. در حالیکه همین تعداد جمعیت کم در خیابونها اگه تو کبک باشه اونها میگن اوه چه خبره. امروز اتفاقی افتاده همه ریختن بیرون! یعنی همین هم برا اونا زیاده. با این شرایط ما چطور میخوایم این تغییرات دفعی رو بپذیریم و خودمون رو وفق بدیم. باید عادت کنیم که در شهر مرده ها زندگی کنیم!

نظرات در femoli

2011-01-25T11:20:00.001+03:30

سلام

از این پس تنها دوستان عزیزی که از Open ID استفاده میکنند (یعنی از یک شناسه معتبر در یکی از سرویسهای معروف وب مثل وردپرس، جیمیل و ... استفاده میکنند) دسترسی به درج نظر دارند. بقیه دوستان فقط امکان مشاهده نظرات را دارند.

موفق باشید.

توصیه کرایگ هایپر

2011-01-25T09:08:00.001+03:30

چهل عادت موثر افراد موفق
فرصت‌هایی را می‌بینند و پیدا می‌کنند که دیگران آنها را نمی‌بینند.

.از مشکلات درس می‌گیرند، در حالی که دیگران فقط مشکلات را می‌بینند.

.روی راه‌حل‌ها تمرکز می‌کنند.

.سرزنش نمی‌کنند (واقعا فایده‌اش چیست؟) آنها مسوولیت کارهایشان هوشیارانه مي پذيرند و روشمندانه موفقیت‌شان را می‌سازند، در زمانی که دیگران آرزو می‌کنند موفقیت به سراغ‌شان آید.

.مثل بقیه ترس‌هایی دارند ولی اجازه نمی‌دهند ترس آنها را کنترل و محدود کند.

سوالات درستی از خود می‌پرسند. سوال‌هایی که آنها را در مسیر مثبت ذهنی و روحی قرار می‌دهد.

به ندرت از چیزی شکایت می‌کنند و انرژی‌شان را به خاطر آن از دست نمی‌دهند. همه چیزی که شکایت کردن باعث آن است فقط قرار دادن فرد در مسیر منفی‌بافی و بی‌ثمر بودن است.

سرزنش نمی‌کنند (واقعا فایده‌اش چیست؟) آنها مسوولیت کارهایشان و نتایج کارهایشان را تماما به عهده می‌گیرند.

.وقتی ناچارند از ظرفیتی بیش از حد ظرفیت‌شان استفاده کنند همیشه راهی را برای بالا بردن ظرفیت‌شان پیدا می‌کنند و بیشتر از ظرفیت‌شان از خود توقع دارند. آنها از آنچه دارند به نحو کارآمدتری استفاده می‌کنند.

همیشه مشغول، فعال و سازنده هستند. هنگامی که اغلب افراد در حال استراحت هستند آنها برنامه‌ریزی می‌کنند و فکر می‌کنند تا وقتی که کارشان را انجام می‌دهند استرس کمتری داشته باشند.

.خودشان را با افرادی که با آنها هم‌فکر هستند متحد می‌کنند. آنها اهمیت و ارزش قسمتی از یک گروه بودن را می‌دانند.

بلندپرواز هستند و دوست دارند حیرت‌انگیز باشند. آنها هوشیارانه انتخاب می‌کنند تا بهترین نوع زندگی را داشته باشند و نمی‌گذارند زندگی‌شان اتوماتیک‌وار سپری شود.

.به وضوح و دقیقا می‌دانند که چه چیزی در زندگی می‌خواهند و چه نمی‌‌خواهند. آنها بهترین واقعیت را دقیقا برای خودشان مجسم و طراحی‌ می‌کنند به جای اینکه صرفا تماشاگر زندگی باشند.

.بیشتر از آنکه تقلید کنند، نوآوری می‌کنند.

.در انجام کارهایشان امروز و فردا نمی‌‌کنند و زندگی‌شان را در انتظار رسیدن بهترین زمان برای انجام کاری از دست نمی‌دهند.

.آنها دانش‌آموزان مدرسه زندگی هستند و همواره برای یادگیری روی خودشان کار می‌کنند. آنها از راه‌های مختلفی مثل تحصیلات آموزشگاهی، دیدن و شنیدن، پرسیدن، خواندن و تجربه کردن یاد می‌گیرند.

.همیشه نیمه پر لیوان را می‌بینند و توانایی پیدا کردن راه درست را دارند.

.دقیقا می‌دانند که چه کاری باید انجام دهند و زندگی‌شان را با از شاخه‌ای به شاخه‌ای دیگر پریدن از دست نمی‌دهند.

ریسک‌های حساب‌شده‌ای انجام می‌دهند؛ ریسک‌های مالی، احساسی و شغلی.

.با مشکلات و چالش‌هایی که برایشان پیش می‌آید سریع و تاثیرگذار روبه‌رو می‌شوند و هیچ‌وقت در مقابل مشکلات سرشان را زیر برف نمی‌کنند. با چالش‌ها روبه‌رو می‌شوند و از آنها برای پیشرفت خودشان بهره می‌برند.

منتظر قسمت و سرنوشت و شانس نمی‌مانند تا آینده‌شان را رقم بزند. آنها بر این باورند که با تعهد و تلاش و فعالیت، بهترین زندگی را برای خودشان می‌سازند.

وقتی بیشتر مردم کاری نمی‌کنند؛ آنها مشغول فعالیت هستند. آنها قبل از اینکه مجبور به کاری بشوند، عمل می‌کنند.

.بیشتر از افراد معمولی روی احساسات‌شان کنترل دارند. آنها همان احساساتی را دارند که ما داریم ولی هیچ‌گاه برده احساسات‌شان نمی‌شوند.

.ارتباط‌گرهای خوبی هستند و روی رابطه‌ها کار می‌کنند.

.برای زندگی‌شان برنامه دارند و سعی می‌کنند برنامه‌شان را عملی کنند. زندگی آنها از کارهای برنامه‌ریزی نشده و نتایج اتفاقی عاری است.

.در زمانی که بیشتر مردم به هر قیمتی می‌خواهند از رنج کشیدن و بودن در شرایط سخت اجتناب کنند، افراد موفق قدر و ارزش کار کردن و بودن در شرایط سخت را می‌فهمند.

.ارزش‌های زندگی‌شان معلوم است و زندگی‌شان را روی همان ارزش‌ها بنا می‌کنند.

تعادل دارند. وقتی از لحاظ مالی موفق هستند، می‌دانند که پول و موفقیت مترادف نیستند. آنها می‌دانند افرادی که فقط از نظر مالی در سطح مطلوبی قرار دارند، موفق نیستند. این در حالی است که خیلی‌ها خیال می‌کنند پول همان موفقیت است. ولی آنها دریافته‌اند که پول هم مثل بقیه چیزها یک وسیله است برای دستیابی به موفقیت.

اهمیت کنترل داشتن روی خود را درک کرده‌اند. آنها قوی هستند و از اینکه راهی را می‌روند که کمتر کسی می‌تواند برود، شاد می‌شوند.

از خودشان مطمئن هستند و به احساسات ناشی از اینکه کجا زندگی می‌کنند و چه دارند و چه طور به نظر می‌رسند، توجهی ندارند.

.دست و دل باز و مهربان هستند و از اینکه به دیگران کمک می‌کنند تا به خواسته‌هایشان برسند خوشحال می‌شوند.

متواضع هستند و اشتباهات‌شان را با خوشحالی می‌پذیرند و به راحتی عذرخواهی می‌کنند. آنها از توانایی‌هایشان خاطر جمع هستند ولی به آن مغرور نمی‌شوند. آنها خوشحال می‌شوند که از دیگران بیاموزند و از اینکه به دیگران کمک می‌کنند تا خوب به نظر برسند بیشتر از کسب افتخارات شخصی‌شان لذت می‌برند.

انعطاف‌پذیر هستند و تغییر را غنیمت می‌شمارند. وقتی وضعیتی پیش می‌آید که عادت‌ها و آسایش روزمره‌شان را بر هم می‌زند از آن استقبال می‌کنند و با آغوش باز وضعیت جدید و ناشناس را می‌پذیرند.

.همیشه سلامت جسمانی خود‌شان را در وضعیت مطلوبی نگه می‌دارند و می‌دانند که بدنشان خانه‌ای است که در آن زندگی می‌کنند و به همین خاطر، سلامت جسمانی برای آنها خیلی مهم است.

.موتور بزرگ و پرقدرتی دارند. سخت کار می‌کنند و تنبلی نمی‌کنند.

.همیشه منتظر بازتاب کارهایشان هستند.

.با افراد بدذات و غیرموجه نشست و برخاست نمی‌کنند.

وقت‌شان و انرژی‌شان را روی وضعیت‌هایی که از کنترل‌شان خارج‌ است صرف نمی‌کنند.

کلید خاموش روشن دارند. می‌دانند چگونه استراحت کنند و ریلکس شوند. از زندگی‌شان لذت می‌برند و سرگرم می‌شوند.

آموخته‌هایشان را تمرین می‌کنند. درباره تئوری‌های عجیب و غریب خیالبافی نمی‌کنند بلکه واقع‌بینانه زندگی می‌کنند

باشگاه

2011-01-24T07:15:00.003+03:30

جای همگی خالی دیشب رسیدم خونه یه استراحتی کردم بعدش با هماهنگی با جیرجیری رفتم باشگاه. این هماهنگی که الان گفتم خیلی معنی داره ها! یعنی من از یه فرمول خیلی پیچیده سر در آوردم که گذر زمان به دید جیر جیرک چجوریه. وقتی میگه ساعت 7:10 مثلا میام جلو در باشگاه یعنی 7:40 دقیقه اونجام. وقتی میگه ساعت 6 میدان آزادگانم یعنی 6:15 تازه راه میافته از خونه! خلاصه دیشب که گفت جایی هستم و تو برو من 7:15 اونجام. دیگه حوصله حساب کتاب نداشتم. قشنگ سر فرصت پاشدم رفتم باشگاه یه ذره خودم رو گرم کردم تا بچه ها اومدن و مربی هم اومد و تمرین رو شروع کرد و ما رو منفجر کرد وسط شمارش حرکتها ها دیدم صدای آشنای جیرجیرک هست. خلاصه هیچی دیگه ورزش خوفی بود و خیلی سنگین بود. جالب اینکه من قصد داشتم هیچ حرکتی رو نصفه نزنم و تا آخر بکوب خوب کار کنم. البته همیشه دویدن میداد و من آماده دویدن بودم که در جا تمرینات هوازی قدرتی شدید داد. خلاصه خیلی حال داد ولی جونم تموم شد. دیگه نفس نمیتونستم بکشم. بعدشم رفتیم قسمت بدنسازی و تند تند مثل اسب زدیم و اومدیم بیرون. دستام هیچ حسی نداشتن. وا رفته بودم. اومدم خونه زدم تو کار آب پرتقال. حدود یه 6 تایی هم لیوان آب خوردم و شام و لالا.

راستی تو عمرمون چوب دار از نزدیک ندیده بودیم که این هم دیدیم. صبح نمیدونم کدوم بدبختی رو میخواستن دار بزنن. چوب دار آماده کرده بودن و ملت هم جمع شده بودن. آخیشششش!!!

وصیتی زیبا برای زندگی ابدی

2011-01-23T09:37:00.001+03:30

روزی فرا خواهد رسید که جسم من آنجا زیر ملحفه سفید پاکیزه ای که از چهار طرفش زیر تشک تخت بیمارستان رفته است، قرار می گیرد و آدم هایی که سخت مشغول زنده ها و مرده ها هستند از کنارم می گذرند.

آن لحظه فرا خواهد رسید که دکتر بگوید مغز من از کار افتاده است و به هزار علت دانسته و ندانسته زندگیم به پایان رسیده است.

در چنین روزی، تلاش نکنید به شکل مصنوعی و با استفاده از دستگاه، زندگیم را به من برگردانید و این را بستر مرگ من ندانید. بگذارید آن را بستر زندگی بنامم. بگذارید جسمم به دیگران کمک کند که به حیات خود ادامه دهند

چشمهایم را به انسانی بدهید که هرگز طلوع آفتاب، چهره یک نوزاد و شکوه عشق را در چشم های یک زن ندیده است. قلبم را به کسی هدیه بدهید که از قلب جز خاطره ی دردهایی پیاپی و آزار دهنده چیزی به یاد ندارد. خونم را به نوجوانی بدهید که او را از تصادف ماشین بیرون کشیده اند و کمکش کنید تا زنده بماند و نوه هایش را ببیند. کلیه هایم را به کسی بدهید که زندگیش به ماشینی بستگی دارد که هر هفته خون او را تصفیه می کند. استخوان هایم، عضلاتم، تک تک سلول هایم و اعصابم را بردارید و راهی پیدا کنید که آنها را به پاهای یک کودک فلج پیوند بزنید.

هر گوشه از مغز مرا بکاوید، سلول هایم را اگر لازم شد، بردارید و بگذارید به رشد خود ادامه دهند تا به کمک آنها پسرک لالی بتواند با صدای دو رگه فریاد بزند و دخترک ناشنوایی زمزمه باران را روی شیشه اتاقش بشنود.

آنچه را که از من باقی می ماند بسوزانید و خاکسترم را به دست باد بسپارید، تا گلها بشکفند

اگر قرار است چیزی از وجود مرا دفن کنید بگذارید خطاهایم، ضعفهایم و تعصباتم نسبت به همنوعانم دفن شوند.

گناهانم را به شیطان و روحم را به خدا بسپارید و اگر گاهی دوست داشتید یادم کنید. عمل خیری انجام دهید، یا به کسی که نیازمند شماست، کلام محبت آمیزی بگویید.

اگر آنچه را که گفتم برایم انجام دهید، همیشه زنده خواهم ماند...

رابرت. ن . تست.

جلسه توجیهی و تعیین سطح فرانسه - مهم

2011-01-22T22:05:00.001+03:30

سلام

دوستان با خانم دادو صحبتی داشتم و از ایشون درخواست کردم به دلیل شلوغ بودن روز پنجشنبه و اینکه ساعت آخر هست و کمی رفت و آمد دوستان سخت خواهد بود به صورت استثنا روز سه شنبه همین هفته که تعطیل رسمی هست آموزشگاه رو باز کنن تا ما یه کلاس توجیهی و در اصل آشنایی داشته باشیم. قصدم این هست که از نزدیک با دوستان آشنا بشم و یه بررسی داشته باشم تا ببینم سطح دوستان به چه صورت هست و برنامه دقیق تری داشته باشیم. خانم دادو هم پذیرفتن و مشکلی نیست.

قرار ما روز سه شنبه ساعت 12:00 در موسسه ایران مهر.

لطفا حتما کاغذ و خودکار همراه داشته باشید. لازمتون میشه!

خواهش میکنم همه دوستانی که علاقه دارند در دوره شرکت کنن تشریف بیارن تا بتونیم ساعات مناسب برای همه رو در بیاریم و به یه توافق برسیم. به دوستانتون هم اطلاع بدید تا بعدا ناهماهنگی نشه. ممنونم.

موفق و پیروز باشید.

زندگی ارتعاش نتهاست

2011-01-22T13:57:00.002+03:30

سلام

بچه ها من عاشق این رادیو ABC France شدم. دیوونه میکنه آدم رو. رپ فرانسه، تکنو فرانسه، پاپ، کلاسیک همه چی پخش میکنه. یه رادیو هم هست به اسم All Piano ... این هم کانال فرانسوی هست و فقط موزیک پیانو پخش میکنه. اصلا دیووونه میکنه. یعنی من نصف روز نشستم مثل خل و چل ها فقط صدای پیانوی خالی گوش کردم و لذت بردم. اون ABC رو هم که سه روزه بدون وقفه دارم گوش میدم. پیشنهاد اکید میکنم گوش کنید و حالش رو ببرید.

این دو روز آخر هفته نشستم پای ارگ. حدود سه چهار ساعت تمرین کردم. انگشتام کمی نرم شد روی ارگ و دو خط میزان رو که قبل نمیتونستم بزنم،بالاخره زدمش. وقتی یه قطعه جدید میزنی یه حالی میده وقتی یه قطعه قبلا کار شده رو روون میزنی یه حال چند برابر. عاشق پیانو و ارگم.

از همه دوستان هم که بهم پیام تبریک دادن تشکر میکنم. خیلی خوشحالم. راستش واقعا تو این پروسه مهاجرت با دوستانی آشنا شدم که واقعا دوستیمون ارزش داره. تو همین چند وقت هم خیلی از این دوستان کمک دیدم و اصلا مهمترین دلیل این که برزخ بعد مصاحبه برام شیرین شد همین هست.ممنونم از همتون.

این آموزش فرانسه رو من توش موفق میشم و برای تک تک بچه ها نتیجه میگیرم. یه سری ها هم مثل همیشه دوست دارن حاشیه بدن به ماجرا! بذار بدن! من همیشه راه خودم رو رفتم و همیشه از این بابت خوشحال بودم چه اون زمان که پدر و مادر و مشاور و خاله و عمه و دایی گیر داده بودن بیا برو رشته ریاضی فیزیک بخون گفتم الا بلا فقط فنی حرفه ای نرم افزار، چه اون زمان که به یک از دوستانم گفتم من 5 سال دیگه ایران نیستم و بهم خندید، چه اون زمان که گفتم من رتبه 1 کنکور میشم و مسخرم کردن، چه اون زمان که دوستانم در فرانسه دعوام کردن که چرا کلاس خصوصی رو ول کردی. چرا کفه رو ادامه ندادی و با حالت تمسخر بهم گفتن بعد چند ترم میبینمت. چه زمانی که تو اتوبوس بین تهران کرج کتاب 1000 صفحه ای انگلیسی وی بی دات نت دستم بود و بغل دستیم به تمسخر بهم میخندید و چه در ایران خودرو که همکارام میگفتن دیوونه چشم دوختی به مانیتور و هی تو سایت ها و پی دی اف ها میگردی، چه وقتی گفتم میخوام بدون استاد ارگ یاد بگیرم و موسیقی رو بخورم، در همه لحظات افکار منفی رو دور کردم. با همه دوستی کردم به همه احترام گذاشتم، قدر همه رو دونستم ولی راه خودم رو رفتم. در همه این موارد نتیجه مثبت گرفتم و خوشحال هستم و این راه رو ادامه میدم.

آهان راستی برای گرفتن رادیو ها برنامه iTunes رو نصب کنید. درسته که برنامه اپل هست ولی روی ویندوز نصب میشه بعد همه رادیوهای لایو جهان رو دارید. سه چهار تا کانال فارسی هم داره. خیلی خیلی خیلی حال میده. خوراک سر کار هست :دی

~~~~~~~~~~~~~~~~~~

پینوشت:

سایت دانلود برنامه فوق :

http://www.techspot.com/downloads/70-apple-itunes-for-windows.html

http://support.apple.com/kb/DL1047

به امید موفقیت همه دوستان

اوه خدای من

2011-01-21T18:48:00.001+03:30

سلام

دوستانی که میخواهند با آموزشگاه ایرانمهر هماهنگ کنن و اسم من رو نمیدونستن:
ناصر داوری

:دی :خنده :بگید آدم دودی هم میشناسن نگران نباشید :دی

آموزشگاه در تهران

2011-01-21T16:47:00.001+03:30

سلام به همه دوستان عزیز

از دوستان تهرانی خواهش میکنم اگه آموزشگاه منصف و خوش مسیر میشناسن که حاضر باشه با شهریه مناسب کلاس در اختیار بذاره، از طریق ایمیل معرفی کنن به من تا اگه بشه تو تهران هم کلاس برگزار بشه و به این شکل کار بسیار راحت تر بشه. آموزشگاه های غیر اسم و رسم دار معمولا بهتر راه میان. اگر جایی رو سراغ داشتید بهم خبر بدید.

از دوستانی که ایمیل دادن ممنونم من تمام تلاشم رو میکنم و این رو میدونم که از تهران به کرج اومدن چه عذابی داره خصوصا ساعات آخر روز. یه عمر خودم رفتم و اومدم.

فعلا...

آموزش فرانسه به شیوه ای که خودم فرانسه یاد گرفتم

2011-01-21T09:49:00.002+03:30

سلام به همه دوستان

برخی از دوستان نزدیک من چه در کرج و چه در تهران و نیز اساتیدم از کلاسهای آموزش فرانسه من مطلع بودن که تقریبا قبل از مصاحبم استارت زدم و به صورت خصوصی تو منزل دوستان کار میکردیم.

این ها رو اینجا نگفته بودم چون برنامه خاصی داشتم. به هر حال تصمیم گرفتم این اختفا رو کنار بذارم و کلاسهام رو علنی کنم و چه بسا که تو آموزشگاهی عمومی هم تدریس کنم. دیشب روی این موضوع خیلی فکر کردم و خصوصا با اتفاقاتی که افتاده و نیز اینکه متدم رو کامل بستم و تست هم شده. روی این حساب دیشب رفتم ایران مهر. قبلا اطلاعات جزئی داشتن و دیگه دیشب با مدیر آموزشگاه کامل صحبت کردم و بعد مصاحبه فنی به عنوان استاد پذیرفته شدم. متدم رو توضیح دادم و گفتم متد خاصی خواهد بود و چارچوب خاص خودم رو خواهم داشت و به بقیه اساتید کاری نخواهم داشت. دقیقا شبیه به روش یادگیری خودم هست ولی منظمتر شده و پخته تر شده. خلاصه با این شرایطم هم موافقت شد و فعلا یه کلاس گرفتم سه شنبه و پنج شنبه 19 تا 20:30.

کلاس مناسبیه برای بچه های کرج. برای دوستانم در تهران هم یا در همین موسسه روزهای پنجشنبه جمعه کلاس میذارم که بتونن بیان و برن و یا در تهران اگه مدیر آموزشگاهی پیدا کنم که اعصاب خورد کن نباشه کلاسهایی رو استارت میزنم. قبلا خاطرات بدی از مدیر آموزشگاهها دارم فکر کنم تو یه پست گفته بودم.

کلاسها نهایتا 5-6 نفره خواهد بود.

شهریه به صورت عرف در ایرانمهر ثابت ترمی 60 تومن هست برای 16 جلسه.

چند تا از دوستانم نمیدونم از کجا موضوع رو به سرعت فهمیدن و دیشب کمی صحبت شد تا اینکه کلا تلفن ها قطع شد. فعلا تقریبا سه نفر این کلاس رو شرکت میکنن. چهار یا پنج نفر همسطح بشن کلاس رو استارت میزنم.

دیشب که صحبت شد دیدم بچه ها سوالات مشترکی دارن. این شد که تصمیم گرفتم خلاصه ای از متدم که جواب سوال خیلی از دوستانم هست رو اینجا بنویسم. این تنها خلاصه هست و بهم حق بدید که همه چیز رو توضیح کامل ندم و بقیه کارها رو در طول ترم ببینید.

داستان از این قرار بود که اوایل تدریسم بیشتر هدفم کار کردن روی سوالات مصاحبه و شبیه سازی خود مصاحبه بود، خصوصا بعد از گذروندن مصاحبه و تجربیاتی که کسب کردم، ولی بعد ها با مشورت اساتید خیلی خوبی مثل خانم صمیمی و تجربه کلاس بسیار شاد خانم سمیعی و با مشورت با چند تا از سرشناسان سفارت فرانسه و بقیه عزیزان که واقعا وقت خیلی زیادی در اختیار من گذاشتن و بدون چشم داشت کمکم کردن، مدتی تایم گذاشتم و تو سفارت نشستم کتابهای التر اگو، کفه، قفله، کنکسیون و رند پوان رو بررسی کردم. روند یاد دهی همه رو لیست کردم و نکاتشون رو کشیدم بیرون بعد با بچه های سفارت که دوست بودم و کتب مختلف رو خونده بودن مصاحبه فرانسه کردم و اطلاعات خیلی مفیدی از هر کتاب و متد دستم اومد. همه رو دسته بندی کردم و یه روشی چیدم با توجه به نکات مثبت درون این متدها. دوست داشتم متدی باشه منظم و پیوسته و قابل اندازه گیری. منابع بسیار خوبی رو قبلا کار کرده بودم مثل همون کمخه آنسیون اغل و اکسپخسیون و ... که نمیشد ازش غافل شد. اونها رو هم به متد اضافه کردم و سپس منابعی که تو خونه باید تمرین کرد و میدونستم دقیقا چه تاثیری میذارن رو هم منظور کردم به عنوان پوشوندن ضعف های مختلف در مکالمه البته با تمرین در منزل.

بعد شروع به نوشتن چند داستان موازی کردم که بر اساس اون تنظیم بندی سطح بندی که قبلا گفتم، جلو میره. این رو با بچه ها در سطوح مختلف کار کردم و کاملا خوب جواب گرفتیم. هر قسمت از داستان برابر چندیدن درس گرامری و ساختاری از 5 متد فوق هست که نام بردم.

من هنوز هم خودم رو استاد فرانسه نمیدونم ولی این رو مطمئنم که یک متد خیلی خوب و منعطف چیدم و تا سطحی که خودم هستم میتونم بدون اتلاف وقت و پول، سطح شما رو بیارم بالا. برای مصاحبه 100 درصد جواب میده. متد کاملی نیست و هدف مکالمه و با منظورقبولی در مصاحبه هست و هرچند نوشتار و خواندن هم تو متد به چشم میخوره ولی خیلی مطالب نادیده گرفته شده و در اصل هرس شده برای بچه هایی که برای کبک اقدام میکنن. خوب وقتی یه امر رو خیلی فشرده میکنید خیلی عادیه که یه سری مطالب جا نمیشه توش. ولی مطالب حذف شده فکر شدست و فقط هم فکر من نیست.

به هر حال برای همه افرادی که قصد یادگیری مکالمه فرانسه به صورت سریع و با هزینه کم دارن بسیار بسیار کاربردیه و شخصا پیشنهاد میکنم.

بیشتر از این فعلا توضیحی نمیدم. به امید موفقیت همه دوستانم.

~~~~~~~~~~
پینوشت:
آدرس آموزشگاه ایرانمهر:
کرج، میدان آزادگان، ابتدای خیابان مطهری، خیابان ساوجی (سر خیابون یه نمایشگاه ماشین هست)، نبش آموزشگاه رانندگی ایران زمین، آموزشگاه ایرانمهر
شماره تماس : 02612555406
لطفا با خانم دادوو (مدیر آموزشگاه) و یا خانم کیانی بابت شرکت در اولین جلسه کلاس هماهنگ کنید. اگر نخواستید کلاس رو ادامه بدید نیازی نیست برای این جلسه مبلغی پرداخت کنید.

سلام باز هم بحث یزدان سایه داغ شد

2011-01-20T16:24:00.002+03:30

به غیر از همه اون بحث ها و بدبختی هایی که بود و صحبتهایی که اینجا شد و ... باز هم اخیرا خیل ایمیل ها جاری شده و پیامها تو یاهوو و گوگل تالک همش پر از ناراحتی و دلخوریه که یزدان ال یزدان جیم بل.

این پیام رو یکی از دوستانم برام فرستاده اسمش رو نمینویسم تا ناراحتی بین اون و یزدان بوجود نیاد :

××××××××××××××

سلام

‫خبر داری سایه چه روشی پیش گرفته؟دفتر مهاجرتی زده بعد رفته به بچه های موسسه اش که یه ترم بوده باهاش کار میکردن گفته همتون برید به سلامت.من از این به بعد فقط به اونایی که پرونده مهاجرتشون رو پیش من باز کنن فرانسه درس میدم.این شاگرداش هم موندن حیرون که اگه میخواستی یه ترم درس بدی مگه ما دیوانه بودیم که 150000 تومن بدیم بیایم سر کلاست.خلاصه من که حسابی شوک شدم.چرا این سایه اینجوری شده؟

××××××××××××××

راستش حدود 2 ماه پیش من قبلا طی چند تماس تلفنی از یزدان متوجه شدم که میخواد این کار رو بکنه و پیشنهاد چرب و نرمی هم داد و باغ سبز زیادی نشون میداد. میگفت تو که پرونده میگیری بیا با هم کار کنیم. پرونده ها با تو، کلاس فرانسه با من شریکی میریم جلو. دفتر هم از من و ....
من طبق خیلی دلایل ترجیح دادم همچنان تنها کار کنم و با کسی قاطی نشم و تو وبلاگ هم نوشتم که یزدان اهدافی داره و داره به مسیری میره که من نمیپسندم و هیچ چیزی رو تقصیر من ندونید و من هیچ کارم. خودتون تصمیم بگیرید.

حالا ظاهرا علنی شده. خوب هر کس روش و منوالی داره و به سمتی پیش میره. ولی حرکت انحصاری جالبی بود.

la la, Je suis passionné pour "ABC France"

2011-01-20T13:30:00.000+03:30

je l'adore !!! alors, je suis en train d'ecouter cette chanson :

Laisse le destin l'emporter

[Enrique]

I don't know why you want to follow me tonight

When in the rest of the world, with you whom I've crossed and I've quarreled.

[Nâdiya]

Laisse-toi tomber pour mieux renaître et à traîner.

Tu cherches une histoire à sauver sans plus chercher à t'excuser.

[Enrique & Nâdiya]

Beneath the silver moon.

[Enrique]

Maybe you were right but baby I was lonely.

[Nâdiya]

Quand ton coeur éclate, laisse le destin l'emporter.

Ose le meilleur, élève-toi sans avoir peur.

[Enrique]

We're all bloodless and blind and longing for a life.

[Enrique & Nâdiya]

Beyond the silver moon.

[Enrique]

Maybe you were right but baby I was lonely.

[Nâdiya]

Quand ton coeur éclate, laisse le destin l'emporter.

[Enrique]

I'm standing in the street, crying out for you.

[Nâdiya]

À toi d'exister, seul face à la nuit.

[Enrique]

So far away

[Nâdiya]

À tout jamais.

[Enrique]

I've trashed myself, I've lost my way, I've got to get to you.

[Nâdiya]

Je serai là pour nous.

[Enrique]

Maybe you were right but baby I was lonely.

[Nâdiya]

Quand ton coeur éclate, laisse le destin l'emporter.

[Enrique]

I'm standing in the street, crying out for you.

[Nâdiya]

À toi d'exister, seul face à la nuit.

[Enrique]

Maybe you were right but baby I was lonely.

[Nâdiya]

Quand ton coeur éclate, laisse le destin l'emporter.

[Enrique]

I'm standing in the street, crying out for you.

[Nâdiya]

À toi d'exister, seul face à la nuit. À toi d'exister, seul face à la nuit.

درس معلم

2011-01-19T14:36:00.003+03:30

در كلاس روزگار

درسھاي گونه گونه ھست

درس دست يافتن به آب و نان

درس زيستن كنار اين و آن

درس مھر

درس قھر

درس آشنا شدن

درس با سرشك غم ز ھم جدا شدن

در كنار اين معلمان و درسھا

در كنار نمره ھاي صفر و نمره ھاي بیست

يك معلم بزرگ نیز

در تمام لحظه ھا تمام عمر

در كلاس ھست و در كلاس نیست

نام اوست : مرگ

و آنچه را كه درس مي دھد

زندگي است

فريدون مشيري- آلبوم لحظه ها واحساس

رسیدن به کمال

2011-01-19T11:20:00.002+03:30

در نیویورک، در ضیافت شامی که مربوط به جمع آوری کمک مالی برای مدرسه مربوط به بچه های دارای ناتوانی ذهنی بود، پدر یکی از این بچه ها نطقی کرد که هرگز برای شنوندگان آن فراموش نمی شود... او با گریه گفت: کمال در بچه من "شایا" کجاست؟

هرچیزی که خدا می آفریند کامل است. اما بچه من نمی تونه چیزهایی رو بفهمه که بقیه بچه ها می تونند. بچه من نمی تونه چهره ها و چیزهایی رو که دیده مثل بقیه بچه ها بیاد بیاره.کمال خدا در مورد شایا کجاست ؟! افرادی که در جمع بودند شوکه و اندوهگین شدند ... پدر شایا ادامه داد: به اعتقاد من هنگامی که خدا بچه ای شبیه شایا را به دنیا می آورد، کمال اون بچه رو در روشی می گذارد که دیگران با اون رفتار می کنند و سپس داستان زیر را درباره شایا گفت:

یک روز که شایا و پدرش در پارکی قدم می زدند تعدادی بچه را دید که بیسبال بازی می کردند. شایا پرسید : بابا به نظرت اونا منو بازی میدن...؟! پدر شایا می دونست که پسرش بازی بلد نیست و احتمالاً بچه ها اونو تو تیمشون نمی خوان، اما او فهمید که اگه پسرش برای بازی پذیرفته بشه، حس یکی بودن با اون بچه ها می کنه. پس به یکی از بچه ها نزدیک شد و پرسید : آیا شایا می تونه بازی کنه؟! اون بچه به هم تیمی هاش نگاه کرد که نظر آنها رو بخواهد ولی جوابی نگرفت و خودش گفت: ما 6 امتیاز عقب هستیم و بازی در راند 9 است. فکر می کنم اون بتونه در تیم ما باشه و ما تلاش می کنیم اونو در راند 9 بازی بدیم....
درنهایت تعجب، چوب بیسبال رو به شایا دادند! همه می دونستند که این غیر ممکنه زیرا شایا حتی بلد نیست که چطوری چوب رو بگیره! اما همینکه شایا برای زدن ضربه رفت ، توپ گیر چند قدمی نزدیک شد تا توپ رو خیلی اروم بیاندازه که شایا حداقل بتونه ضربه ارومی بزنه...اولین توپ که پرتاب شد، شایا ناشیانه زد و از دست داد! یکی از هم تیمی های شایا نزدیک شد و دوتایی چوب رو گرفتند و روبروی پرتاب کن ایستادند. توپگیر دوباره چند قدمی جلو آمد و اروم توپ رو انداخت. شایا و هم تیمیش ضربه آرومی زدند و توپ نزدیک توپگیر افتاد، توپگیر توپ رو برداشت و می تونست به اولین نفر تیمش بده و شایا باید بیرون می رفت و بازی تمام می شد...اما بجای اینکار، اون توپ رو جایی دور از نفر اول تیمش انداخت و همه داد زدند : شایا، برو به خط اول، برو به خط اول!!! تا به حال شایا به خط اول ندویده بود! شایا هیجان زده و با شوق خط عرضی رو با شتاب دوید. وقتی که شایا به خط اول رسید، بازیکنی که اونجا بود می تونست توپ رو جایی پرتاب کنه که امتیاز بگیره و شایا از زمین بره بیرون، ولی فهمید که چرا توپگیر توپ رو اونجا انداخته! توپ رو بلند اونور خط سوم پرت کرد و همه داد زدند : بدو به خط 2، بدو به خط 2 !!! شایا بسمت خط دوم دوید. دراین هنگام بقیه بچه ها در خط خانه هیجان زده و مشتاق حلقه زده بودند.. همینکه شایا به خط دوم رسید، همه داد زدند : برو به 3 !!! وقتی به 3 رسید، افراد هر دو تیم دنبالش دویدند و فریاد زدند: شایا، برو به خط خانه...! شایا به خط خانه دوید و همه 18 بازیکن شایا رو مثل یک قهرمان رو دوششان گرفتنند مانند اینکه اون یک ضربه خیلی عالی زده و کل تیم برنده شده باشه...

پدر شایا درحالیکه اشک در چشم هایش بود گفت:

اون 18 پسر به کمال رسیدند...

این روتعمیم بدیم به خودمون و همه کسانی که باهاشون زندگی می کنیم

هیچ کدوم ما کامل نیستیم و جایی از وجودمون ناتوانی هایی داریم

اطرافیان ما هم همین طورند

پس بیاید با آرامش از ناتوانی های اطرافیانمون بگذریم و همدیگر رو به خاطر نقص هامون خرد نکنیم بلکه با عشق، هم خودمون رو به سمت بزرگی و کمال ببریم و هم اطرافیانمون رو.

Liens vraiment très utiles du français

2011-01-19T08:26:00.003+03:30

Liens utiles selon le site web "FEL":

CONJUGUEUR :
http://www.leconjugueur.com/

DICTIONNAIRES:
http://www.granddictionnaire.com/btml/fra/r_motclef/index1024_1.asp

Le Trésor de la langue française informatisé
http://atilf.atilf.fr/tlf.htm

Index des dictionnaires multilingues en ligne
http://www.lexilogos.com/index.htm#langues
Définitions et traductions
http://www.tv5.org/TV5Site/alexandria/definition.php

AIDE À LA RÉDACTION
http://lepatron.tapor.ualberta.ca/

GRAMMAIRE
http://www.lepointdufle.net/

PHONÉTIQUE

Didier Accord
http://www.didieraccord.com
Phonétique française
http://french.about.com/library/pronunciation/bl-pronunciation.htm
Phonétique corrective et prosodie du français
http://courseweb.edteched.uottawa.ca/Phonetique/
Apprendre à prononcer le français avec des exercices de phonétique

MÉDIAS

Radio Canada
http://www.radio-canada.ca
Télé Québec
http://www.telequebec.tv
TV5 Québec-Canada
http://www.tv5.ca/ SYNTHÈSE VOCALE
Logiciels de synthèse vocale en ligne
http://elsap1.unicaen.fr/KaliDemo.html
http://tts.elibel.tm.fr/tts DIVERS
Projet FLENET (Blog)
http://www3.unileon.es/dp/dfm/flenet/
Échange linguistique en ligne
http://www.polyglot-learn-language.com/index_polyglot.php?session_langue=fr
http://www.mylanguageexchange.com/Default_fr.asp

درهم برهم

2011-01-18T13:33:00.000+03:30

یعنی جاتون خالیه اینجا.

این کارگر های بنده خدا رو فیلم میکنیم میخندیما!!!

یعنی به جایی میرسه که مدیر عامل میاد خودش شخصا ما رو با لگد میندازه بیرون. دو روز بمونیم اینجا کلا کارخونه رو به گند میکشیم. هر روز فیلمی داریم کمدی. صبح این دوستمون بابایی یه جوکی گفت که حالا گفتن نداره در مورد کسی بود که یه چشمی کاری میکنه. امروز سر ناهار به یکی از بچه های تعاونی گفتم یه چشمتو ببند. بست. بعد به بابایی گفتم تو هم یه چشمتو ببند. اون هم بست. واییی ما سه چهار نفر که جوک صبح رو شنیده بودیم مردیم از خنده. اون بنده خدا میگفت چیه؟ بابایی گفت روانشناسی به هر دو نفر که میگی چشمای مخالفشون رو میبندن. واییی این پا شد رفت تو سالن به بچه ها میگفت یه چشمتون رو ببیندین تست روانشناسیه! ما یاد اون جوک صبح میافتادیم می مردیم از خنده.

خیلی جالب هست.

صبح هم یه درس از Fel رو خوندم و یکی از تمریناش رو هم حل کردم. فعلا خیلی ساده و بچه بازی داره میره جلو. امیدوارم کمی حرفه ای تر بشه. ولی کیفیت آموزش و کاربردی بودنش حرف نداره. خوشحالم.

دیشب با بهاره کلاس داشتیم که نیومد. موبایلشم خاموش کرده بود خانم. حال من یکی که خیلی گرفته شد. 4 نفر بودیم خودمون نشستیم کمی حرف زدیم به فرانسه و حال داد. ولی این دوره هم فایده نداره. هیچی ازش در نمیاد. منم کار تو خونم قطع شده و دارم افت میکنم به شدت. باید بشینم بکوب باز فیلم ببینم و صحبت کنم. پنجشنبه احتمال زیاد میرم سفارت ببینم فیلم درست و حسابی چی داره. انگلیسی هم که فعلا متوقف شده و وقت بهش نمیرسه. اوضاع درهم برهمی شده کمی. کلی از برنامه عقب افتادم. باید هندل کنمش.

یه فکری زده به کلم. اونم اینکه سریع ردیف کنم تا عید مدیکالم رو بگیرم. بیافتم دنبالش و ایمیل بازی مطمئنم میشه نتیجه گرفت. ولی از یه طرف میگم فعلا که اوضاع در همه چه اینجا چه اونجا فرقی نمیکنه. ولی از یه طرف میگم اون ور بهتره تو این فرصت درهم برهمی حداقل تو محیط جا میافتم. دقیقا وسط گیر کردم. سایتم رو هم یه فکر هایی کردم. باید از یه جایی شروع کنم. و بعدها کاملترش کنم. فعلا درگیر تولید یه فرمول هستم که کمی تمرکز و وقت میخواد.

فعلا....

آدم های شاد

2011-01-17T13:30:00.001+03:30

ما یه نفری داریم تو شرکتمون به اسم آقای بابایی

این موجود با حرکات و حرفهای خیلی ساده چشم آدم رو از خنده پر از اشک میکنه. یعنی یه کارهایی میکنه دل درد میگیری. خیلی خدایی آدم باحالیه. خیلی هم دوستش دارم و هواشم دارم. در اصل بازاری تا کارمند. البته اینکه گفتم آدم شاد منظورم اینه که آدم ها رو شاد میکنه نه اینکه خودش شاده. الان هم هویه به دست نشسته داره میخونه برای خودش بعد همراهش آهنگش رو هم میزنه. بهش میگم خیلی باحالی. رئیسمون میگه بیخود مگه دامبوله. میگم مهران مدیری اگه این رو میدید دامبول رو بیخیال میشد. دامبول جلو این گنجشکه.

یه متن باحال دوستم دادم اینجا می ذارم :

بدينوسيله من رسماً از بزرگسالی استعفا می دهم

و مسئوليتهای يک کودک هشت ساله را قبول می کنم.

می خواهم به يک ساندويچ فروشی بروم

و فکر کنم که آنجا يک رستوران پنج ستاره است.

...

می خواهم فکر کنم شکلات از پول بهتر است،

چون می توانم آن را بخورم!

می خواهم زير يک درخت بلوط بزرگ بنشينم

و با دوستانم بستنی بخورم .

می خواهم درون يک چاله آب بازی کنم

و بادبادک خود را در هوا پرواز دهم.

می خواهم به گذشته برگردم،

وقتی همه چيز ساده بود،

وقتی داشتم رنگها را،

جدول ضرب را و شعرهای کودکانه را

ياد می گرفتم،

وقتی نمی دانستم که چه چيزهايي نمی دانم

و هيچ اهميتی هم نمی دادم .

می خواهم فکر کنم که دنيا چقدر زيباست

و همه راستگو و خوب هستند.

می خواهم ايمان داشته باشم که هر چيزی ممکن است

و می خواهم که از پيچيدگيهای دنيا بی خبر باشم .

می خواهم دوباره به همان زندگی ساده خود برگردم،

نمی خواهم زندگی من پر شود از کوهی از مدارک اداری،

خبرهای ناراحت کننده، صورتحساب، جريمه و ...

می خواهم به نيروی لبخند ايمان داشته باشم،

به يک کلمه محبت آميز،

به عدالت،

به صلح،

به فرشتگان،

به باران،

و به . . .

اين دسته چک من، کليد ماشين،

کارت اعتباری و بقيه مدارک،

...مال شما...

من رسماً از بزرگسالی استعفا می دهم .